Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

ഇബ്രാഹീമിന്റെ 3 ആം അടയാളം: ബലി

മഹാനായ പ്രവാചകൻ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) മിനു ഒരു സന്താനം വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്ന് നാം മുമ്പിലത്തെ അടയാളത്തിൽ കണ്ടു.  അല്ലാഹു തന്റെ വാഗ്ദത്തം നിവർത്തിച്ചു.  തൗറാത്ത് തുടർന്ന് നമുക്ക് എങ്ങിനെയാണു ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് (അ.സ) രണ്ട് ആൺ കുട്ടികളെ ലഭിച്ചത് എന്ന് വിവരിക്കുന്നു. ഉൽപ്പത്തി 16 ൽ തൗറാത്ത് എങ്ങിനെ തനിക്ക് ഇസ്മായീലിനെ ഹാജിറാ ബീവിയിൽ നിന്നും ലഭ്ച്ചു എന്നും ഉൽപ്പത്തി 21 എങ്ങിനെ അദ്ദേഹത്തിനു 14 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് സാറായിയിൽ ഒരു മകനെ ലഭിച്ചു എന്നും വിശദീകരിക്കുന്നു.  നിർഭാഗ്യവശാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഈ രണ്ട് സ്ത്രീകളും തമ്മിൽ, ഹാജിറയും സാറായും തമ്മിൽ,  ഭയങ്കര ശത്രുത ഉണ്ടാവുകയും അത് ഇബ്രാഹീം നബി ഹാജിറാ ബിവിയെയും ഇസ്മായീലിനെയും ഭവനത്തിൽ നിന്നും ഇറക്കി വിടുന്നതിനു കാരണമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.  അത് എങ്ങിനെ സംഭവിച്ചു എന്നും എങ്ങിനെ അല്ലാഹു ഹാജിറാ ബീവിയെയും ഇസ്മായീലിനെയും വേറെ വിധത്തിൽ അനുഗ്രഹിച്ചു എന്നും  ഇവിടെ വായിക്കാം.

ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ ബലി: ഈദുൽ അസ്ഹായുടെ അടിസ്താനം

അതുകൊണ്ട് തന്റെ ഭവനത്തിൽ ഒരു മകൻ മാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വലിയ പരീക്ഷ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു എന്നാൽ അതു അദ്ദേഹത്തിനു നേരായ വഴിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ  ഒരു വാതിൽ തുറന്നു കിട്ടേണ്ടതിനു വേണ്ടിയുള്ള ഒന്നായിരുന്നു. കുർ ആനിലും തൗറാത്തിലും തന്റെ മകനെ ബലിയർപ്പിക്കുവാനുള്ള പരീക്ഷയെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം. ഗ്രന്ധങ്ങളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന ഈ സംഭവങ്ങൾ ആണു ഈദ്- അൽ- അസ് ഹാ പെരുന്നാൾ ആഖോഷിക്കുന്നത്.  അത് വെറും ഒരു ചരിത്ര സംഭവം മാത്രമല്ല. കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് അതിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കുവാൻ ഉണ്ട്.

നമുക്ക് പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കുവാൻ സാധിക്കുന്നത് ഇത് ഇബ്രാഹീം (അ.സ)നബിക്കുള്ള ഒരു പരീക്ഷ ആയിരുന്നു, എന്നാൽ അത് ഒരു പരീക്ഷയേക്കാൾ വലിയ ഒന്നായിരുന്നു. ഇബ്രാഹീം ഒരു പ്രവാചകൻ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് ഈ പരീക്ഷ നമുക്ക് ഒരു അടയാളം കൂടെ ആണു, അതിൽക്കൂടെ നമുക്ക് ദൈവത്തിനു നമ്മോടുള്ള കരുതലിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുന്നു.  ഇത് എങ്ങിനെയാണു നമുക്ക് ഒരു അടയാളം ആയിരിക്കുന്നത്? ഇബ്രാഹീം നബി ബലിയർപ്പിച്ച ആ ഇടത്തിനു താൻ കൊടുത്ത പേർ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കൂ.  തൗറാത്തിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഈ ഭാഗം താങ്കൾക്ക് ഇവിടെ നേരിട്ട് വായിക്കാം

 13 അബ്രാഹാം തലപൊക്കി നോക്കിയപ്പോൾ പിമ്പുറത്തു ഒരു ആട്ടുകൊറ്റൻ കൊമ്പു കാട്ടിൽ പിടിപെട്ടു കിടക്കുന്നതു കണ്ടു; അബ്രാഹാം ചെന്നു ആട്ടുകൊറ്റനെ പിടിച്ചു തന്റെ മകന്നു പകരം ഹോമയാഗം കഴിച്ചു.
14 അബ്രാഹാം ആ സ്ഥലത്തിന്നു യഹോവ-യിരേ എന്നു പേരിട്ടു. യഹോവയുടെ പർവ്വതത്തിൽ അവൻ പ്രത്യക്ഷനാകും എന്നു ഇന്നുവരെയും പറഞ്ഞുവരുന്നു.

 

ഉൽപ്പത്തി 22:13-14

ഇബ്രാഹിം (തൗറാത്തിൽ അബ്രഹാം) ആ സ്തലത്തിനു നൽകിയ പേർ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കൂ. ആ സ്തലത്തിനു അദ്ദേഹം ‘ദൈവം കരുതിക്കൊള്ളും‘ എന്ന പേർ നൽകി. ആ പേർ ഭൂത കാലമാണോ, വർത്തമാന കാലമാണോ അതോ ഭാവി കാലം ആണോ? അത് തീർച്ചയായും ഭാവി കാലത്തിൽ ആണു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അത് കുറച്ചു കൂടെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ പിന്നീട് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രസ്താവനയിൽ  (അത് മൂസാ -അ.സ-500 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തൗറാത്ത് സമാഹരിച്ച്  ഈ സംഭവം അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ച് എഴുതിയപ്പോൾ) വീണ്ടും എഴുതിയിരിക്കുന്നത് “…അത് നൽകപ്പെടും“ എന്നാണു.  വീണ്ടും ഇത് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് ഭാവി കാലത്തിൽ ആണു മാത്രമല്ല അത് വരുവാനുള്ള ഒന്നിനെ നോക്കിക്കാത്തിരിക്കുന്നു. പലരും ചിന്തിക്കുന്നത് ഇബ്രാഹീം ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് നൽകപ്പെട്ട ആ ആട്ടിൻ കുട്ടിയെ ആണു എന്നാണു (ഒരു ആൺ ആട്ടിങ്കുട്ടി) കുറ്റിച്ചെടിയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നതായിരുന്നു അതിനെയാണു തന്റെ മകനു പകരമായി ബലിയർപ്പിച്ചത്. എന്നാൽ ഇബ്രാഹിം ആ പേർ നൽകുമ്പോൾ ആ ആട് മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു, ബലിയർപ്പിച്ച് ദഹിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇബ്രാഹീം ആ ആടിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക ആയിരുന്നെങ്കിൽ – മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന, ബലിയർപ്പിച്ച് ദഹിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന- ‘ദൈവം കരുതിയിരുന്നു‘ എന്ന്പേർ വിളിയ്ക്കുമായിരുന്നു അതായത് എന്ന് ഭൂത കാലത്തിൽ. മൂസാ നബി (അ.സ) യും, ആ ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ മകനു പകരം ആ സ്തലത്ത് ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ട ആട്ടിൻ കുട്ടിയെക്കുറിച്ച് ആണു ചിന്തിച്ചിരുന്നത് എങ്കിൽ ‘ഇന്നു വരെയും പറയപ്പെടുന്നത് “ദൈവത്തിന്റെ പർവതത്തിൽ അത് നൽകപ്പെട്ടു എന്ന് എഴുതുമായിരുന്നു.  എന്നാൽ മൂസാ നബിയും ഇബ്രാഹീം നബിയും കൊല്ലപ്പെട്ട് ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ട ആട്ടിങ്കുട്ടിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചല്ല ആ സ്തലത്തിനു ആ പേർ വിളിച്ചത് മറിച്ച് ഭാവിയിൽ കരുതപ്പെടുവാൻ പോകുന്ന ഒന്നിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചാണു.

അപ്പോൾ അവർ ആ സമയം ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത് എന്താണു? അതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു സൂചന ലഭിക്കുവാൻ നാം അല്ലാഹു ഇബ്രാഹീം നബിയോട് ഈ അടയാളം വിവരിക്കുന്നതിന്റെ ആദ്യം യാഗം അർപ്പിക്കുവാൻ പോകുവാൻ പറഞ്ഞ ആ സ്തലത്തെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധിക്കണം:

“അപ്പോൾ ദൈവം പറഞ്ഞു, “നിന്റെ മകനെ, നിന്റെ ഏക ജാതനെ, ഇസ്ഹാക്കിനെത്തന്നേ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് മോറിയാ ദേശത്തേക്ക് പോവുക.  അവിടെ ഞാൻ നിന്നോട് കൽപ്പിക്കുന്ന ഒരു മലയിൽ അവനെ ഹോമ യാഗം കഴിക്കുക“

 

വാ. 2

ഇത് സംഭവിച്ചത് ‘മോറിയായിൽ‘ വച്ചാണു. അത് എവിടെയാണു? അത് ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ കാലത്ത് (2000 ബി സി)  ഒരു കാട്ടു പ്രദേശം ആയിരുന്നെങ്കിലും, ഒരു ആയിരം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം (1000 ബി. സി) പ്രശസ്തനായ ദാവൂദ് രാജാവ് (ദാവീദ്) യെരുശലേം നഗരം അവിടെ സ്താപിച്ചു, അതിനു ശേഷം തന്റെ മകനായ സുലൈമാൻ (ശലോമോൻ) ഒരു ദേവാലയം പണിതു.  നാം സബൂറിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് വായിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണു:

നന്തരം ശലോമോൻ യെരൂശലേമിൽ തന്റെ അപ്പനായ ദാവീദിന്നു യഹോവ പ്രത്യക്ഷനായ മോരീയാപർവ്വതത്തിൽ യെബൂസ്യനായ ഒർന്നാന്റെ കളത്തിങ്കൽ ദാവീദ് വട്ടംകൂട്ടിയിരുന്ന സ്ഥലത്തു യഹോവയുടെ ആലയം പണിവാൻ തുടങ്ങി.

 

2 ദിന വ്രിത്താന്തം 3:1

മറ്റു വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞാൽ, ‘മോറിയാ മല‘ ഇബ്രാഹീമിന്റെ കാലത്ത് (പിന്നീട് മൂസയുടെ കാലത്തും) ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട മലമുകളും നിർജ്ജന പ്രദേശവും ആയിരുന്നു എന്നാൽ 1000 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ദാവൂദിന്റെയും സുലൈമാന്റെയും കാലത്ത് അത് ഇസ്രായേലിന്റെ തലസ്താന നഗരം ആയിത്തീരുകയും അവിടെ ദൈവത്തിനു ഒരു ആലയം പണിയുകയും ചെയ്തു.  അത് ഇന്നു വരെ യഹൂദന്മാർക്ക് ഒരു വിശുദ്ധ സ്തലം ആണു.

മോറിയാ മല ദൈവത്താൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു, ഇബ്രാഹീം തിരഞ്ഞെടുത്തത് ആയിരുന്നില്ല.  സൂറ ജിന്ന് (സൂറത് 72-ജിന്ന്) വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണു:

ആരാധനാലയങ്ങൾ ദൈവത്തിനു മാത്രമുള്ളതാണ്: അതിനാൽ ദൈവത്തോടൊപ്പം ആരെയും വിളിക്കരുത്സൂ

 

റ ജിന്ന് 72:18

ഈ ആരാധനാ സ്തലം ദൈവത്താൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു.  എന്ത് കൊണ്ട് ഈ സ്തലം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു എന്ന് നാം കണ്ടെത്തുന്നു.

ഈസാ മസീഹും മോറിയാ മലയിലെ യാഗവും

ഇവിടെ നാം ഈസാ മസീഹും (അ.സ) ഇഞ്ചീലുമായി നേരിട്ട് ഒരു ബന്ധം കണ്ടെത്തുന്നു. നമുക്ക് ഇത് നമുക്ക് ഈസാ നബിക്ക് നൽകപ്പെട്ട പല നാമങ്ങളിൽ ഒരു നാമവും ആയി ബന്ധപ്പെടുത്താം.  ഈസാക്ക് പല നാമങ്ങളും നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.  ഒരു പക്ഷെ അവയിൽ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു നാമം ‘മസീഹ്‘ (അത് ‘ക്രിസ്തു എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) എന്നതാണു. എന്നാൽ അതു പോലെ തന്നെ മസീഹ് ഈസാക്ക് നൽകപ്പെട്ട അധികം ആരും അറിയപ്പെടാത്ത മറ്റൊരു നാമം ഉണ്ട്, എന്നാൽ അത് വളരെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന ഒരു നാമം ആണു.  അത് നാം കാണുന്നത് ഇഞ്ചീലിൽ യോഹന്നാൻ സുവിശേഷത്തിൽ പ്രവാചകനായ യഹ് യ (ഇഞ്ചീലിലെ യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ) പറയുന്ന വാക്കുകളിൽ ആണു:

29 പിറ്റെന്നാൾ യേശു തന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതു അവൻ കണ്ടിട്ടു: ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം ചുമക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടു;
30 എന്റെ പിന്നാലെ ഒരു പുരുഷൻ വരുന്നു; അവൻ എനിക്കു മുമ്പെ ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടു എനിക്കു മുമ്പനായി തീർന്നു എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞവൻ ഇവൻ തന്നേ.

 

യോഹന്നാൻ 1:29-30

വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട, എന്നാൽ അധികം അറിയപ്പെടാത്ത ഈസാ നബിയുടെ (അ.സ) മറ്റൊരു നാമം, യഹ് യാ അദ്ധേഹത്തിനു നൽകിയത് “ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്“ എന്നായിരുന്നു. ഈസാ നബിയുടെ ജീവിതാവസാനം ഒന്ന് നോക്കൂ.  എവിടെ ആയിരുന്നു അദ്ധേഹം പിടിക്കപ്പെട്ടതും മരണത്തിനായി വിധിക്കപ്പെട്ടതും? അത് യെരുശലേമിൽ ആയിരുന്നു (അത് നാം മുൻപ് കണ്ടത് പോലെ ‘മോറിയാ മല‘ തന്നെ ആയിരുന്നു. അദ്ധേഹത്തെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകുവാൻ വന്നപ്പോൾ വളരെ വ്യക്തമായി പറയപ്പെട്ടത് എന്തെന്നാൽ:

7 ഹെരോദാവിന്റെ അധികാരത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടവൻ എന്നറിഞ്ഞിട്ടു, അന്നു യെരൂശലേമിൽ വന്നു പാർക്കുന്ന ഹെരോദാവിന്റെ അടുക്കൽ അവനെ അയച്ചു.

 

ലൂക്കോസ് 23:7

മറ്റു വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഈസായുടെ ആ ബന്ധനം, വിചാരണയും ശിക്ഷ നടപ്പാക്കലും യെരുശലേമിൽ ആണു സംഭാവിച്ചത് (=മോറിയാ മല).

നമുക്ക് ഇബ്രാഹീമിലേക്ക് മടങ്ങി വരാം.  എന്ത് കൊണ്ടാണു താൻ ആ മലയ്ക്ക് ഭാവി കാല നാമമായ ‘ദൈവം കരുതിക്കൊള്ളും‘ എന്ന പേർ നൽകിയത്? അദ്ധേഹം ഒരു പ്രവാചകൻ ആക കൊണ്ട് അവിടെ എന്തോ ഒന്ന് ‘നൽകപ്പെടും‘ എന്ന് തനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. ഈ നാടകത്തിന്റെ അവസാനം, ഇബ്രാഹീമിന്റെ മകൻ മരണത്തിൽ നിന്നും അവസാന നിമിഷം രക്ഷപ്പെടുകയാണു കാരണം ഒരു കുഞ്ഞാട് അവനു പകരം മരിക്കപ്പെട്ടു.  രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, ഈസാ നബി ‘ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്‘ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുകയും അദ്ധേഹം പിടിക്കപ്പെടുകയും മരണ ശിക്ഷയ്ക്ക് അതേ ഇടത്ത് വിധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു!

മോറിയാ മലയിൽ നട

ജറുസലേം / മൗണ്ട് മോറിയയിലെ സംഭവങ്ങളുടെ സമയരേഖ

ആ യാഗം ഇബ്റാഹിം നബിക്ക് മറുവില നൽകി: മരണത്തിൽ നിന്നും

ഇത് നമുക്ക് പ്രാധാന്യം ഉള്ളതാണോ?  എങ്ങിനെയാണു ഇബ്രാഹീമിന്റെ അടയാളം അവസാനിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.  സൂറത് 37:107 ൽ ഇബ്രാഹിം നബി (അ.സ) യെക്കുറിച്ച് കുർ ആൻ പറയുന്നത്

നാം അവനു ഉടനെ വേറെ ഒരു യാഗം മറുവിലയായി നൽകി

 

സൂറ 37:107 സഫാത്

എന്താണു ഈ ‘മറുവില‘ നൽകി എന്നത് കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്? തടവിൽ ആക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഒരു വ്യക്തിയെ മോചിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി അവനു പകരമായി വില നൽകി സ്വതന്ത്രൻ ആക്കുന്നതാണു അത്. ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് (അ.സ) ‘മറുവില നൽകി‘ എന്നു പറയുമ്പോൾ അതിനർത്ഥം അദ്ധേഹം എന്തിനോ അടിമപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നാണു  (അതെ, ഒരു വലിയ പ്രവാചകൻ ആയിരുന്നിട്ട് കൂടെ!).  അദ്ധേഹം എന്തിന്റെ അടിമ ആയിരുന്നു? അദ്ധേഹത്തിന്റെ മകന്റെ കൂടെയുള്ള രംഗം നമുക്ക് അത് പറഞ്ഞു തരുന്നു.  അദ്ധേഹം മരണത്തിന്റെ അടിമ ആയിരുന്നു.  ഒരു പ്രവാചകൻ ആയിരുന്നിട്ട് കൂടി, മരണം തന്നെ അടിമയാക്കി വച്ചു. ആദാമിന്റെ അടയാളത്തിൽ നാം കണ്ടത് അല്ലാഹു ആദമിനെയും തന്റെ മക്കളെയും (എല്ലാവരെയും പ്രവാചകന്മാർ ഉൾപ്പെടെ) മർത്യർ ആക്കി- അവർ ഇപ്പോൾ മരണത്തിനു അടിമകൾ ആണു.  എന്നാൽ  കുഞ്ഞാടിനെ ബലിയർപ്പിച്ച ഈ നാടകത്തിൽ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) മരണത്തിൽ നിന്നും ‘വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടു‘.  നാം ഓരോ അടയാളങ്ങളും ക്രമമായി ശ്രദ്ധിച്ചാൽ (ആദാം, കായീനും ഹാബേലും, നോഹ, ഇബ്രാഹീം1) ഇതു വരെയും ഏകദേശം എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും മ്രുഗ ബലി നൽകിപ്പോന്നു. അവർക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചിലത് അറിയാമായിരുന്നു അതായത് ഈ ബലി അവരെ രക്ഷിക്കും എന്ന്.  നമുക്ക് കാണുവാൻ കഴിയുന്ന വേറെ ഒരു കാര്യം ഈ പ്രവർത്തി ഭാവി കാലത്ത് ഈസായിലേക്ക് ‘ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്‘ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു അദ്ധേഹവുമായി ഇതിനു എന്തോ ബന്ധം ഉണ്ട് എന്ന് കാണുന്നു.

ഈ ബലി: നമുക്ക് ഒരു അനുഗ്രഹം

മോറിയാ മലയിലെ കുഞ്ഞാട്ടിന്റെ ബലി നമുക്കും വളരെ പ്രാധാന്യം ഉള്ള ഒന്നാണു. കുഞ്ഞാടിനെ നൽകിയതിനു ശേഷം അവസാനം അല്ലാഹു ഇബ്രാഹീം നബിയോട് അരുളിചെയ്തത് എന്തെന്നാൽ

“…നീ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചതു കൊണ്ട് നിന്റെ സന്തതി മുഖാന്തിരം ഭൂമിയിലെ സകല ജാതികളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും“

 

ഉൽപ്പത്തി 22:18

താങ്കൾ ഭൂമിയിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ജാതിയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി ആണെങ്കിൽ (അതെ താങ്കൾ ആണു!) ഇത് താങ്കളെ സംബന്ധിക്കുന്ന കാര്യം കൂടെയാണു അല്ലാഹുവിൽ നിന്നും താങ്കൾക്ക് നേരിട്ട് ഒരു ‘അനുഗ്രഹം‘ ലഭിയ്ക്കുവാൻ കഴിയും!  അത് വളരെ ലാഭകരമായ ഒന്ന് അല്ലെ?! എങ്ങിനെയാണു ഇബ്രാഹീമിന്റെ ചരിത്രവും  ഈസാ നബിയുടെ ചരിത്രവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം നമുക്ക് അനുഗ്രഹം ആയിത്തീരുന്നത്? എന്ത് കൊണ്ടാണു? നാം ശ്രദ്ധിച്ചത് ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ‘വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടു‘ അത് നമുക്കും ഒരു സൂചകം ആയിരിക്കാം, എന്നാൽ അതിനുള്ള ഉത്തരം നമുക്ക് ഇപ്പോൾ വ്യക്തമല്ലാത്തതിനാൽ ഇവിടെ നമുക്ക് മൂസാ നബിയുടെ അടയാളങ്ങൾ (അദ്ധേഹത്തിനു രണ്ട് അടയാളം ഉണ്ടു) വായിച്ചു കൊണ്ട് തുടരാം അവ നമുക്ക് ഈ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരം വ്യക്തമാക്കിത്തരും.

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ തൽക്കാലം ഒരു കാര്യം മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇവിടെ ‘സന്തതി‘ എന്ന വാക്ക് ഏക വചനം ആണു എന്നതാണു. അത് ഒരിക്കലും ഒരു കൂട്ടം സന്തതി പരംബരകളോ ഒരു കൂട്ടം ജനങ്ങളെയോ പോലെ ‘സന്തതികൾ‘ അല്ല. അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും എന്ന വാഗ്ദത്തം ഇബ്രാഹീമിന്റെ ഒരു ‘സന്തതി‘ യിൽക്കൂടി എന്ന ഏക വചനം ആണു- ‘അവൻ‘ എന്ന ഏക വചനം, പലരിൽക്കൂടി എന്നോ ഒരു കൂട്ടം ജനത്തിൽ കൂടി എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ‘അവർ‘ അല്ല.  മൂസാ നബിയുടെ പെസഹാ അടയാളം നമുക്ക് ഇതെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ സഹായിക്കും.

Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

ഇബ്രാഹിം നബിയുടെ 2 -ആംഅടയാളം: നീതീകരണം

നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും അല്ലാഹ്ഹുവിൽ നിന്നും എന്താണു വേണ്ടത്? ആ ചോദ്യത്തിനു നമുക്ക് ഒരുപാട് ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിയും, എന്നാൾ ആദാമിന്റെ അടയാളം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് നമുക്ക് ഏറ്റവും അത്യവശ്യമായി വേണ്ടത് നീതീകരണം ആണെന്നതാണു.  അവിടെ നാം നമ്മോട് (ആദാമിന്റെ സന്തതികളോട്) നേരിട്ട് സംസാരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

ആദാമിന്റെ മക്കളേ, നിങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും മികച്ച വസ്ത്രങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ അടയാളങ്ങളിലൊന്നാണ്.

 

സൂറ 7:26

അപ്പോൾ എന്താണു ‘നീതീകരണം‘? തൗറാത്ത് നമ്മോട് അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്

അവൻ പാറ; അവന്റെ പ്രവൃത്തി അത്യുത്തമം. അവന്റെ വഴികൾ ഒക്കെയും ന്യായം; അവൻ വിശ്വസ്തതയുള്ള ദൈവം, വ്യാജമില്ലാത്തവൻ; നീതിയും നേരുമുള്ളവൻ തന്നേ.

 

ആവർത്തനം 32:4

തൗറാത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ നീതീകരണത്തെക്കുറിച്ച് നൽകുന്ന ചിത്രം ഇങ്ങനെ ആണു, നീതീകരണം എന്നത് ഒരു വ്യക്തി ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ തികഞ്ഞവനായി ഇരിക്കുക; ഒരു വ്യക്തിയുടെ എല്ലാ വഴികളും (അൽപ്പം ചിലതോ അല്ലെങ്കിൽ ഏറെയുമോ അല്ല എന്നാൽ മുഴുവനും) നീതിയുള്ളത് ആയിത്തീരുന്നു, ഒരു വ്യക്തി ഒരു ചെറിയ തെറ്റ് (ചെറിയ ഒരു അംശം പോലും) പോലും ചെയ്യുന്നില്ല; അവൻ നീതിമാനാണു. ഇതാണു നീതീകരണം, ഇതാണു അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് തൗറാത്ത് നമ്മോട് വിവരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നമുക്ക് എന്ത് കൊണ്ടാണു നീതീകരണം വേണ്ടത്? നമുക്ക് അതിനുള്ള മറുപടി ലഭിക്കുവാൻ സബൂറിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കാം.  സങ്കീർത്തനം 15 (ദാവൂദ് എഴുതിയത്) ൽ നാം വായിക്കുന്നത്:

ഹോവേ, നിന്റെ കൂടാരത്തിൽ ആർ പാർക്കും? നിന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിൽ ആർ വസിക്കും?
2 നിഷ്കളങ്കനായി നടന്നു നീതി പ്രവർത്തിക്കയും ഹൃദയപൂർവ്വം സത്യം സംസാരിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ.
3 നാവുകൊണ്ടു കരള പറയാതെയും തന്റെ കൂട്ടുകാരനോടു ദോഷം ചെയ്യാതെയും കൂട്ടുകാരന്നു അപമാനം വരുത്താതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ;
4 വഷളനെ നിന്ദ്യനായി എണ്ണുകയും യഹോവാഭക്തന്മാരെ ബഹുമാനിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ; സത്യംചെയ്തിട്ടു ചേതം വന്നാലും മാറാത്തവൻ;
5 തന്റെ ദ്രവ്യം പലിശെക്കു കൊടുക്കാതെയും കുറ്റുമില്ലാത്തവന്നു വിരോധമായി കൈക്കൂലി വാങ്ങാതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ; ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ ഒരുനാളും കുലുങ്ങിപ്പോകയില്ല.

 

സങ്കീർത്തനം15

അല്ലാഹുവിന്റെ ‘വിശുദ്ധ പർവ്വതത്തിൽ‘ ആർ കയറും എന്ന ചോദ്യം ഉയർന്നു വന്നപ്പോൾ, അത് അല്ലാഹുവിനോട് കൂടെ പറുദീസയിൽ ആർക്ക് കഴിയുവാൻ സാധിയ്ക്കും എന്ന് മറ്റൊരു രീതിയിൽ വായിക്കുവാൻ കഴിയും. അതിനു ഉത്തരമായി അവിടെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് നാം വായിക്കുംബോൾ നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത് ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത വ്യക്തിയും, നീതിമാനും (വാ. 2) ആയിരിക്കുന്ന ഒരുവൻ- അവനു മാത്രമേ അല്ലാഹുവിനോട് കൂടെ പറുദീസയിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ കഴിയൂ എന്നാണു. അല്ലാഹു നീതിമാനും സമ്പൂർണ്ണനും ആക കൊണ്ട്2 തന്നോട് കൂടെ ആയിരിക്കേണ്ടതിനു നീതീകരണം ആവശ്യമാണു.

ഇപ്പോൾ നമുക്ക് ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ന്റെ രണ്ടാമത്തെ അടയാളം പരിശോധിക്കാം.  വിശുദ്ധ പുസ്തകങ്ങളിലെ ആ ഭാഗങ്ങൾ വായിക്കുവാൻ ഇവിടെ അമർത്തുക. തൗറാത്തിലെയും കുർ ആനിലെയും വിവരണങ്ങൾ നാം വായിക്കുമ്പോൾ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ‘അവന്റെ വഴി‘ പിന്തുടർന്നു (സൂറ 37:83) എന്നും അങ്ങിനെ ചെയ്ക കൊണ്ട് അദ്ധേഹം ‘നീതീകരണം‘ പ്രാപിച്ചു (ഉൽപ്പത്തി 15:6) – ആദാമിന്റെ അടയാളം നമുക്ക് ആവശ്യമാണു എന്ന് പറയുന്ന അതേ കാര്യം.  അപ്പോൾ നമ്മുടെ മുൻപിലുള്ള പ്രധാന ചോദ്യം: അത് എങ്ങിനെ അദ്ധേഹത്തിനു ലഭിച്ചു? എന്നതാണു.

ഞാൻ സാധാരണമായി ചിന്തിക്കാറുള്ളത് എനിക്ക് നീതീകരണം ലഭിക്കുന്നത് രണ്ടു വിധങ്ങളിൽ ആണു എന്നാണു.  ആദ്യ മാർഗ്ഗം (എന്റെ ചിന്തയിൽ) എനിക്ക് നീതീകരണം ലഭിക്കുന്നത് ഞാൻ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയോ തന്റെ അസ്തിത്വം ഏറ്റു പറയുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ആണു എന്നതാണു.  ഞാൻ അല്ലാഹുവിൽ ‘വിശ്വസിക്കുന്നു‘. ഈ ചിന്തയെ ഉറപ്പിക്കുന്ന കാര്യം, തന്നെ അല്ലേ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ഉൽപ്പത്തി 15:6 ‘ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു‘ എന്നത് കൊണ്ട് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നത്? പക്ഷെ ഞാൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ധേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്തത് എന്നാണു. അല്ല അല്ലാഹു തനിക്ക് ഉറപ്പായി ഒരു വാഗ്ദത്തം നൽകി- ഒരു മകനെ താൻ അണച്ചു കൊള്ളും എന്ന്.  ആ ഒരു വാഗ്ദത്തം ആണു ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) നു അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. വീണ്ടും നാം ഒന്നു കൂടെ ചിന്തിച്ചാൽ, പിശാച് (ശൈത്താൻ അല്ലെങ്കിൽ ഇബ് ലീസ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു) അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു- എന്നാൽ അവനിൽ നീതിയുടെ അംശം ലവലേശം ഇല്ലാ എന്നത് വളരേ ഉറപ്പായ കാര്യം ആണു.  അപ്പോൾ ലളിതമായി അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നത് അല്ല ‘ആ വഴി‘ എന്നത്. അതു മാത്രം മതിയവുകയില്ല.

രണ്ടാമതായി ഞാൻ സാധാരണമായി കരുതുന്നത് എനിക്ക് നീതീകരണം ലഭിക്കുന്നത് എന്റെ നല്ല പ്രവർത്തികൾ മൂലവും മത പരമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടും എനിക്ക് അല്ലാഹുവിൽ നിന്നും അതു നേടിയെടുക്കാം അല്ലെങ്കിൽ പ്രാപിക്കാം എന്നാണു.  ചീത്ത പ്രവർത്തികളെക്കാൾ നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുക വഴി, അതായത് പ്രാർത്തനകൾ, ഉപവാസം, അല്ലെങ്കിൽ ചില പ്രത്യേക മത പരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക വഴി ഞാൻ നീതികരണം പ്രപിക്കുവാൻ അല്ലെങ്കിൽ നേടിയെടുക്കുവാൻ അർഹൻ, ആണു എന്നതാണു.  എന്നാൽ നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം തൗറാത്തിൽ  ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അല്ല പറയുന്നത്.

അബ്രഹാം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു. ദൈവം (അതായത് അല്ലാഹു) അത് അവനു (അതായത് ഇബ്രാഹീമിനു) നീതിയായി കണക്കിട്ടു.

 

ഉൽപ്പത്തി 15:6

ഇബ്രാഹീം നീതീകരണം ‘നേടുക‘ അല്ലായിരുന്നു; അത് അദ്ധേഹത്തിനു ‘കണക്കിടുക‘ ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ എന്താണു വ്യത്യാസം?  ശരിയാണു, താങ്കൾ എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്ത് ‘സമ്പാദിക്കുക‘ ആണെങ്കിൽ- താങ്കൾ അതിനു അർഹൻ ആണു.  അത് താങ്കൾ ജോലി ചെയ്തതിനു കൂലി വാങ്ങുന്നതിനു തുല്യം ആണു.  എന്നാൽ എന്തെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ പേരിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അതു താങ്കൾക്ക് നൽകപ്പെടുകയാണു.  അത് സമ്പാദിക്കപ്പെട്ടാതോ അർഹതപ്പെട്ടതോ അല്ല.

ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) അല്ലാഹു ഉണ്ടെന്ന് വളരെ ആഴമായി വിശ്വസിച്ച വ്യക്തി ആണു.  അദ്ധേഹം ഒരു പ്രാർത്തനാ മനുഷ്യനും, ധ്യാന നിരതനും, മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു (ലൂത്ത്/ ലോത്തിനെ സഹായിച്ചതും തനിക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്തിക്കുകയും ചെയ്തത് പോലെ).  ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നല്ല നാം മനസ്സിലക്കുന്നത്. ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഇബ്രാഹീമ്ന്റെ വഴി വളരെ ലളിതമാണു അത് കൊണ്ടു തന്നെ നാം അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുവാൻ വഴിയുണ്ട്. തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത് ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ)നു നീതീകരണം ലഭിച്ചത് അദ്ധേഹത്തിനു അല്ലാഹു നൽകിയ ഒരു വാഗ്ദത്തം അതു പോലെ വിശ്വസിച്ചത് കൊണ്ടാണു എന്നാണു.  ഇത് സാധാരണമായി നീതീകരണം പ്രാപിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്ന വസ്തുതകൾ അതായത് അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസം മാത്രം മതി, അല്ലെങ്കിൽ കുറെ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും, മത പരമായ കാര്യങ്ങൾ (പ്രാർത്തന, നോമ്പ്, മുതലായവ) ചെയ്താൽ നീതീകരണം പ്രാപിക്കാം എന്ന ചിന്തകളെ തകിടം മറിക്കുന്നതാണു. ഈ വഴി അല്ല ഇബ്രാഹീം തിരഞ്ഞെടുത്തത്.  അദ്ധേഹം ലഭിച്ച വാഗ്ദത്തിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

ഒരു മകനെ ലഭിയ്ക്കും എന്ന വാഗ്ദത്തം വിശ്വസിക്കുക എന്നത് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ഒരു പക്ഷെ ലളിതമെന്നു തോന്നിയാലും അത് തീർച്ചയായും അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യം അല്ല.  ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് ആ വാഗ്ദത്തത്തെ തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിനു അങ്ങിനെയെങ്കിൽ ഈ സമയം കൊണ്ട് ഒരു മകനെ നൽകാമയിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ് നിരാകരിക്കാമായിരുന്നു.  കാരണം ഈ സമയം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ, ഇബ്രാഹീമും സാറായിയും (അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ) വയസ്സു ചെന്നവർ ആയിരുന്നു- മക്കൾ ഉണ്ടാകുവാനുള്ള വയസ്സ് വളരെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.  ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ ആദ്യത്തെ അടയാളത്തിൽ  അദ്ധേഹത്തിന്റെ ജന്മ ദേശം വിട്ട് കനാനിലേക്ക് യാത്ര ആകുമ്പോൾ അദ്ധേഹത്തിനു 75 വയസ്സായിരുന്നു.  ആ സമയം അല്ലാഹു തനിക്ക് ‘വലിയൊരു രാജ്യം‘ ലഭിക്കും എന്ന വാഗ്ദത്തം നൽകി. വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയത് കൊണ്ട് ഇബ്രാഹീമും ഭാര്യയും വളരെ വയസ്സു ചെന്നവർ ആവുകയും തീർച്ചയായും വളരെ നാളുകൾ ആ സമയത്തിനുള്ളിൽ കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർക്ക് ഇപ്പോളും ഒരു മകനും ഇല്ല- അത് കൊണ്ട് തീർച്ചയായും ഒരു ‘ജാതി‘ ആയിട്ടില്ല. “എന്തുകൊണ്ടാണു അല്ലാഹു അങ്ങിനെ ചെയ്യുവാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു മകനെ ആദ്യമേ തന്നില്ല?“, എന്ന് അദ്ധേഹം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടിരിക്കാം. മറ്റൊരു വാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ, അദ്ധേഹം അല്ലാഹുവിൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് അല്ലാഹു കൊടുത്ത ആ വാഗ്ദത്തിൽ ആഴമായി വിശ്വസിച്ചു- ആ വാഗ്ദത്തെക്കുറിച്ച് മുഴുവനായും ഒന്നും ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും അവൻ വിശ്വസിച്ചു. ആ വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിക്കുവാൻ (ഒരു മകൻ ജനിക്കേണ്ട പ്രായം കവിഞ്ഞും ജനിക്കും എന്നത്) താൻ അല്ലാഹു ഒരു അദ്ഭുതം അദ്ദേഹത്തിനും ഭാര്യയ്ക്കും വേണ്ടി ചെയ്യും എന്ന് വിശ്വസിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്നത് അതിനായി കാത്തിരിക്കുക എന്നത് ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നാണു.  തന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും, മറ്റൊരു രീതിയിൽ പറഞ്ഞാൽ, വാഗ്ദത്ത ദേശമായ കനാനിൽ കൂടാരങ്ങളിൽ താമസിച്ചു കൊണ്ട് വാഗ്ദത്ത സന്തതിക്കായി കാത്തിരുന്നത് (കുറെ വർഷങ്ങൾക്കൂടെ) തടസ്സപ്പെട്ടിരുന്നു. നൽകപ്പെട്ട വാഗ്ദത്തം തിരസ്കരിച്ച് അദ്ധേഹം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട തന്റെ ജന്മ ദേശവും തന്റെ സഹോദരനും കുടുംബവും താമസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന  മെസൊപൊട്ടേമിയ സംസ്കാരത്തിലേക്ക് (ആധുനിക ഇറാക്ക്) തിരികെ പോകുന്നത് അതിലും എളുപ്പമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് ആ വാഗ്ദത്തം മുറുകെപ്പിടിച്ച് അതിനായി കാത്തുകൊണ്ട് ജീവിക്കേണ്ടിയിരുന്നു- അതായത് ഓരോരൊ ദിവസവും-വർഷങ്ങളോളം വഗ്ദത്തം ലഭിക്കുവാനായി കാത്തുകൊണ്ട് ഇരിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. തനിക്ക് ലഭിച്ച വാഗ്ദത്തിൽ താൻ ഏറ്റവും വിശ്വസിച്ചു അതുകൊണ്ട് ആ വഗ്ദത്തത്ത്തിനു തന്റെ ജീവിതത്തിലെ വേറെ സാധാരണമായ ഏതു ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കാളും പ്രമുഖസ്താനം ഉണ്ടായിരുന്നു- എല്ലാ സുഖ സൗകര്യങ്ങളേക്കാളും. ശരിയായ അർത്തത്തിൽ, ഒരു വാഗ്ദത്തം പ്രാപിച്ച് എടുക്കുവാൻ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുക എന്നാൽ ജീവിതത്തിലെ സാധാരണമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ത്യജിക്കുക എന്നാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത് കാണിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസവും അല്ലാഹുവിനോട് ഉള്ള സ്നേഹവും ആണു കാണിക്കുന്നത്.

അങ്ങിനെ വാഗ്ദത്തിൽ ‘വിശ്വസിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക‘ എന്നത് മാനസികമായി അതിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുക എന്നതിലും വളരെ അപ്പുറമാണു. ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് തന്റെ ജീവിതം, കീർത്തി, സുരക്ഷ, അതതു സമയം നടക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പലതും തന്റെ വാഗ്ദത്തം നേടേണ്ടതിനു നഷ്ടമാക്കേണ്ടിയിരുന്നു.  അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചതു കൊണ്ട് താൻ ക്രിയാത്മകമായും അനുസരണത്തോടെയും കാത്തിരുന്നു.

ഈ അടയാളം കാണിക്കുന്നത് ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ഒരു മകനെ ലഭിക്കും എന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദത്തം വിശ്വസിച്ചു, അങ്ങിനെ വിശ്വസിക്ക കൊണ്ടു അദ്ദേഹത്തിനു നീതീകരണം നൽകപ്പെട്ടു, അല്ലെങ്കിൽ കണക്കിടപ്പെട്ടു.  ശരിയായി പറഞ്ഞാൽ ഇബ്രഹീം നബി ഈ വാഗ്ദത്തത്തിനു തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിച്ചു.  അദ്ദേഹത്തിനു വേണമെങ്കിൽ വിശ്വാസം തിരഞ്ഞെടുക്കാതെ തിരികെ തന്റെ ദേശത്തേക്ക് (ആധുനിക ഇറാക്ക്) പോകാമായിരുന്നു.  അല്ലെങ്കിൽ കുറെ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും, മത പരമായ കാര്യങ്ങൾ (പ്രാർത്തന, നോമ്പ്, മുതലായവ) മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുകയും  ചെയ്യുകയും വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിക്കാതെ അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യമായിരുന്നു. പക്ഷെ അങ്ങിനെ ആകുമ്പോൾ മത പരമായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്തു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് തനിക്ക് മുൻപോട്ട് പോകുവാൻ കഴിയും എന്നല്ലാതെ ‘നീതീകരണം‘ പ്രാപിക്കുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. കുർ ആൻ നമ്മോട് പറയുന്നത് പോലെ നാം എല്ലാവരും ആദമിന്റെ മക്കൾ -“നീതിയുടെ വസ്ത്രം- അതാണു ഏറ്റവും നല്ലത്“. ഇതായിരുന്നു ഇബ്രാഹീമിന്റെ വഴി.

നാം ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി. പറുദീസയിൽ കടക്കുവാൻ നമുക്ക് ഏറ്റവും ആവശ്യം ആയിരിക്കുന്ന നീതീകരണം, നാം സമ്പാദിക്കുക അല്ല നമുക്ക് കണക്കിടപ്പെടുകയാണു.  അത് നമുക്ക് കണക്കിടുന്നത് നാം അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദത്തിൽ ആശ്രയിക്ക കൊണ്ടാണു.  പക്ഷെ ആരാണു നീതീകരണത്തിനു വേണ്ടി വില നൽകുന്നത്?  നമുക്ക് 3 ആം അടയാളത്തിൽ തുടരാം.

 

Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

ഇബ്രാഹീമിന്റെ അടയാളം 1: അനുഗ്രഹം

ഇബ്രാഹിം! (അ. സ.).  അദ്ധേഹം അബ്രഹാം, അബ്രാം എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.  ഏക ദൈവ വിശ്വാസമുള്ള മൂന്നു മതങ്ങളായ യഹൂദാ മതം, ക്രിസ്തീയ മതം, ഇസ്ലാം മതം തുടങ്ങിയവ  തന്നെ മാത്രുക ആക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വ്യക്തി ആയി അംഗീകരിക്കുന്നു.  അറബികളും യഹൂദന്മാരും ഈ കാലത്ത് അവരുടെ വംശ പാരമ്പര്യം അദ്ധേഹത്തിന്റെ  മക്കളായ  ഇസ്ഹാക്കിലും ഇസ്മായിലിലും കൂടി കണ്ടെത്തുന്നു. പ്രവാചകന്മാരുടെ നിരയിലും തനിക്കു വലിയ പ്രാധാന്യം ഉണ്ട്. കാരണം അദ്ധേഹത്തിനു ശേഷം വന്ന പ്രവാചകന്മാർ തന്നിൽ ആണു പണിയപ്പെട്ടത്.  അതുകൊണ്ട് നാം ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ (അ. സ.)   അടയാളങ്ങൾ വിവിധ ഭാഗങ്ങളായി പരിശോധിക്കുവാൻ പോകുകയാണു. ഖുർ ആനിലും തൗറാത്തിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള അദ്ധേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ അടയാളങ്ങൾ വായിക്കുവാൻ ഇവിടെ അമർത്തുക.

ഖുർ ആനിലെ ആയത്തിൽ നാം കാണുന്നത് ഇബ്രാഹീം നബി (അ. സ.)  യിൽ നിന്നും വിവിധ ‘ഗോത്ര‘ ജന വിഭാഗങ്ങൾ ഉത്ഭവിക്കും എന്നാണു.  ഈ ജനം ‘വലിയൊരു രാജ്യം‘  കൈ വശമാക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ താൻ ഒരു വലിയൊരു കൂട്ടം ‘ജന വിഭാഗം‘  ആകണം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ, തനിക്ക് ഒരു ആൺകുട്ടി എങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കുകയും,  അവനു ഈ ജന വിഭാഗത്തിനു നടുവിൽ അംഗീകാരം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്താലേ ഈ ജനത്തിനു ഒരു ‘വലിയ രാജ്യം‘ നേടുവാൻ കഴിയൂ.

ഇബ്രാഹീം നബിക്കു (അ. സ.) ലഭിച്ച വാഗ്ദത്തം

തൗറാത്തിൽ നിന്നും ഉള്ള  ഒരു ഭാഗം (ഉൽപ്പത്തി 12:1-7) നമുക്ക് വിവരിച്ചു തരുന്നത് പടച്ചവൻ എങ്ങിനെ   ഈ രണ്ടു ‘ജാതികളുടെ‘ നിവർത്തീകരണവും ‘ഒരു വലിയ രാജ്യം‘ ഇബ്രാഹീമിൽ (അ. സ.) നിന്നും വരുന്നു എന്നതും ആണു.  ഭാവിയിൽ നടക്കുവാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പടച്ചവൻ അടിസ്താനപരമായ ഒരു വാഗ്ദത്തം ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് നൽകി.  നമുക്ക് അത് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം.  ഇബ്രാഹീം നബിയോട് (അ. സ.) അല്ലാഹു അരുളി ചെയ്യുന്നത് നാം വായിക്കുന്നത്:

ഹോവ അബ്രാമിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതെന്തെന്നാൽ: നീ നിന്റെ ദേശത്തെയും ചാർച്ചക്കാരെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ടു പുറപ്പെട്ടു ഞാൻ നിന്നെ കാണിപ്പാനിരിക്കുന്ന ദേശത്തെക്കു പോക.
2 ഞാൻ നിന്നെ വലിയോരു ജാതിയാക്കും; നിന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചു നിന്റെ പേർ വലുതാക്കും; നീ ഒരു അനുഗ്രഹമായിരിക്കും.
3 നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവരെ ഞാൻ അനുഗ്രഹിക്കും. നിന്നെ ശപിക്കുന്നവരെ ഞാൻ ശപിക്കും; നിന്നിൽ ഭൂമിയിലെ സകല വംശങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.
4 യഹോവ തന്നോടു കല്പിച്ചതുപോലെ അബ്രാം പുറപ്പെട്ടു; ലോത്തും അവനോടുകൂടെ പോയി; ഹാരാനിൽനിന്നു പുറപ്പെടുമ്പോൾ അബ്രാമിന്നു എഴുപത്തഞ്ചു വയസ്സായിരുന്നു.
5 അബ്രാം തന്റെ ഭാര്യയായ സാറായിയെയും സഹോദരന്റെ മകനായ ലോത്തിനെയും തങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയ സമ്പത്തുകളെയൊക്കെയും തങ്ങൾ ഹാരാനിൽ വെച്ചു സമ്പാദിച്ച ആളുകളെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു കനാൻ ദേശത്തേക്കു പോകുവാൻ പുറപ്പെട്ടു കനാൻ ദേശത്തു എത്തി.
6 അബ്രാം ശേഖേമെന്ന സ്ഥലംവരെയും ഏലോൻ മോരെവരെയും ദേശത്തുകൂടി സഞ്ചരിച്ചു. അന്നു കനാന്യൻ ദേശത്തു പാർത്തിരുന്നു.
7 യഹോവ അബ്രാമിന്നു പ്രത്യക്ഷനായി: നിന്റെ സന്തതിക്കു ഞാൻ ഈ ദേശം കൊടുക്കുമെന്നു അരുളിച്ചെയ്തു. തനിക്കു പ്രത്യക്ഷനായ യഹോവെക്കു അവൻ അവിടെ ഒരു യാഗപീഠം പണിതു.

ഉൽപ്പത്തി12:2-3

ഇബ്രാഹീമിന്റെ (അ. സ.) മഹത്വം

ഞാൻ താമസിക്കുന്ന ഇടത്തുള്ള പലരും ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ദൈവം എന്ന ഒരു വ്യക്തി ഉണ്ടോ എന്നും ഉണ്ടെങ്കിൽ എങ്ങിനെ ഒരു വ്യക്തിക്ക് ദൈവം തന്നെത്തന്നെ തൗറാത്തിൽക്കൂടി വെളിപ്പെടുത്തി എന്നു മന: സ്സിലാക്കാം എന്നതുമാണു.  ഇവിടെ നമ്മുടെ മുൻപിൽ ഒരു വാഗ്ദത്തം ഉണ്ട്, അതിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളുടെ യാധാർത്യങ്ങൾ നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം. ഈ വെളിപ്പാടിന്റെ അവസാനം എഴുതിയിരിക്കുന്നത് അല്ലാഹു ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ.) നു നേരിട്ട് ‘ഞാൻ നിന്റെ പേർ വലുതാക്കും‘ എന്ന വാഗ്ദത്തം നൽകി എന്നാണു.  നാം ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആണെങ്കിലും ഇബ്രാഹീം/ അബ്രഹാം/അബ്രാം  എന്ന പേരു ലോകം എങ്ങും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ചരിത്ര നാമം ആയി മാറി എന്ന് നാം അറിയുന്നു.  ഈ വാഗ്ദത്തം അക്ഷരാർത്തത്തിലും, ചരിത്രപരമായും നിറവേറി.  ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള തൗറാത്തിന്റെ കയ്യെഴുത്ത് പ്രതി ഇന്ന് ലഭ്യമായിരിക്കുന്നത് 200-100 ബി. സി. കാലത്ത് ചാവു കടൽചുരുളുകളിൽ നിന്നും ലഭിച്ചതാണു.  അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഈ വഗ്ദത്തം, ചുരുങ്ങിയത്, ആ കാല ഘട്ടം മുതൽ എഴുതപ്പെട്ടതാണു എന്നാണു.  ആ കാലത്ത് അബ്രഹാം എന്ന വ്യക്തിയും നാമവും  ചുരുക്കം ചിലർ മാത്രമായിരുന്നവരും തൗറാത്തിനെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നവരും ആയിരുന്ന യഹൂദന്മാർ അല്ലാതെ വേറെ ആരാലും   അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.  എന്നാൽ ഇന്ന് ആ നാമം എല്ലാവരാലും അറിയപ്പെടുന്നതും, മഹത്വമാർന്നതുമായ ഒരു നാമം ആണു.  അങ്ങിനെ നമുക്ക് ഒരു വാഗ്ദത്ത നിവ്രിത്തി, അത് എഴുതപ്പെടുന്നതിനു മുൻപല്ല എഴുതപ്പെട്ടതിനു ശേഷം  നമുക്ക് കണ്ടെത്താവുന്നതാണു.

ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് (അ. സ.) ലഭിച്ച ഈ വാഗ്ദത്തം നിറവേറി എന്നത്  സംശയം ലേശം ഇല്ലാത്തതാണു, ഇത്  നടന്നു എന്നത് ഒരു വിധത്തിൽ അവിശ്വാസികൾക്കു പോലും തെളിവായ കാര്യമാണു,  ഈ വാഗ്ദത്ത നിവർത്തി ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് (അ.സ) അല്ലാഹുവിൽ നിന്നും ലഭിച്ച മറ്റ് വാഗ്ദത്തങ്ങളെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കുവാൻ നമുക്ക് ആത്മ വിശ്വാസം നൽകുന്നു.  നമുക്ക് അതിനെക്കുറിച്ച് തുടർന്ന് ചിന്തിക്കാം.

നമുക്ക് ഉള്ള അനുഗ്രഹം

വീണ്ടും, ഇബ്രാഹീമിൽ (അ. സ.) നിന്നുള്ള   ‘വലിയ ഒരു ജാതി ആക്കും‘ എന്ന ആ വാഗ്ദത്തവും ഇബ്റാഹീം നബിക്ക് (അ. സ) ലഭിച്ച ‘അനുഗ്രഹവും‘ നമുക്ക് കാണുവാൻ കഴിയുന്നു.   എന്നാൽ അതു മാത്രമല്ലാതെ വേറെ ഒരു കാര്യം കൂടെ ഉള്ളത്, ഈ അനുഗ്രഹം അബ്രഹാമിനു മാത്രം ലഭിച്ചതല്ല എന്നതാണു. അതിന്റെ കാരണം തൗറാത്ത് പറയുന്നത് “നിന്നിൽ ഈ ഭൂമിയിലെ സകല വംശങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും“ (അതായത്. ഇബ്രാഹീം നബി യിൽക്കൂടെ). ഇത് താങ്കളും ഞാനും ഒന്ന് ഇരുന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടതും ശ്രദ് ധിക്കേണ്ടതും ആണു.  കാരണം താങ്കളും ഞാനും ‘ഈ ഭൂമിയിലെ സകല ജാതികളിലും‘ പെട്ടവർ ആണു- അവിടെ നമ്മുടെ മതമേത് എന്നതോ, വംശം ഏത് എന്നതോ, എവിടെ ജീവിക്കുന്നു എന്നതോ, നമ്മുടെ സാമൂഹിക നിലവാരം എന്ത് എന്നതോ, നാം ഏത് ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നു എന്നതോ ഒരു വിഷയം അല്ല.  ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ഉള്ള ഒന്നാണു ഈ വാഗ്ദത്തം.  ഇത് താങ്കൾക്കുള്ള ഒരു വാഗ്ദത്തം ആണു. നമ്മുടെ മത, വംശ, ഭാഷാ പശ്ചാത്തലങ്ങളിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ ജനങ്ങളെ തമ്മിൽ ഭിന്നിപ്പിക്കുകയും, തമ്മിൽ പോരടിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ ഉളവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എങ്കിലും, ഈ ഒരു വാഗ്ദത്തം നമ്മെ സാധാരണമായി  വേർതിരിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും ജയം നേടുവാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന ഒരു വാഗ്ദത്തം ആണു.  എങ്ങിനെ? എപ്പോൾ? ഏതു തരത്തിലുള്ള അനുഗ്രങ്ങൾ? അത് ഈ സമയം വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല, എന്നാൽ ഈ അടയാളം താങ്കൾക്കും എനിക്കും ഇബ്രാഹീം നബി (അ. സ.)യിൽക്കൂടെ മറ്റൊരു വാഗ്ദത്തം ഉരുവാക്കുന്നതിനായിരുന്നു.  ഈ വാഗ്ദത്തിന്റെ ഈ ഒരു ഭാഗം നിവർത്തിച്ചു എന്ന് നമുക്ക് അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട്, ഇനി നിവർത്തി ആകുവാനുള്ള രണ്ടാമത്തെ വാഗ്ദത്തവും വ്യക്തമായും ആക്ഷരീകമായും നിവർത്തി ആകും എന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പായി പറയാം- എന്നാൽ അത് തുറക്കുവാനുള്ള താക്കോൽ നാം കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്.

ഇബ്രാഹീം നബി (അ. സ) ഈ വാഗ്ദത്തം ലഭിച്ചപ്പോൾ അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിച്ചു എന്ന് നാം കാണുന്നു…

“അങ്ങിനെ അബ്രാം അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ചതു പോലെ പുറപ്പെട്ടു“

 

വാ. 4

ഇബ്രാഹീം നബി (അ. സ) യുടെ ഊരിൽ നിന്നും കനാനിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ രേഖ

വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ട നാട്ടിലേക്ക് ഉള്ള യാത്ര എത്ര ദൂരം ഉള്ളതായിരുന്നു? മുകളിലുള്ള മാപ് തന്റെ യാത്രയെ വിവരിക്കുന്നു.  താൻ യധാർത്തത്തിൽ തന്റെ ജന്മ സ്തലമായ ഊർ എന്ന സ്തലത്ത് (ഇന്നത്തെ ഇറാക്കിനു തെക്ക്) നിന്ന് ഹാരാൻ (ഇറാക്കിന്റെ വടക്ക്) എന്ന ഇടത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു.  അതിനു ശേഷം ഇബ്രാഹീം നബി (അ. സ) അന്ന് കനാൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഇടത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു.  അതു ഒരു ദീർഘ ദൂര യാത്ര ആയിരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് കാണാം.  നബി ഒരു പക്ഷെ കുതിരപ്പുറത്തോ, കഴുതപ്പുറത്തോ, ഒട്ടകപ്പുറത്തോ യാത്ര ചെയ്തിരിക്കാം.  അതു കൊണ്ട് അവിടെ എത്തുന്നതിനു മാസങ്ങൾ എടുത്തിരിക്കാം.  ഇബ്റാഹിം നബി (അ. സ) തന്റെ കുടുംബത്തെയും, സുഖമുള്ള ജീവിതവും (മെസൊപൊട്ടെമിയ ആ കാലത്ത് ലോക സംസ്കാരത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ആയിരുന്നു), തന്റെ സുരക്ഷിതത്വവും, പരിചയങ്ങളും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് തനിക്ക് മുൻപരിചയം ഒട്ടും ഇല്ലാത്ത ഇടത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു.  തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത്, ആ യാത്ര, ഇബ്രാഹീം നബി (അ. സ) യുടെ 75 ആം വയസ്സിൽ ആയിരുന്നു എന്നാണു!

മുൻപുൻണ്ടായിരുന്ന പ്രവചകന്മാരെപ്പോലെയുള്ള മൃഗ ബലികൾ

ഇബ്രാഹിം നബി (അ. സ) കനാനിൽ സുരക്ഷിതമായി എത്തിയപ്പോൾ താൻ എന്ത് ചെയ്തു എന്ന് തൗറാത്ത് വ്യക്തമായി പറയുന്നു:

“അവിടെ അവൻ ദൈവത്തിനു ഒരു യാഗ പീTw

പണിതു“വാ. 7

യാഗ പീTത്തിൽ ആണു, ഹാബീലും നോഹയും എല്ലാം മൃഗങ്ങളെ രക്ത ബലി അർപ്പിച്ചിരുന്നത്.  ഇതേ ക്രമത്തിൽ ആണു പ്രവാചകന്മാർ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിച്ചിരുന്നത് എന്ന് നാം കാണുന്നു.

ഇബ്രാഹീം നബി തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന കാലത്ത് ഈ പുതിയ സ്തലത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുവാൻ പല കാര്യങ്ങളും ത്യജിച്ചു എന്ന് നാം കാണുന്നു.  എന്നാൽ അങ്ങിനെ ചെയ്തതിൽക്കൂടി അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദത്തങ്ങൾ അതായത് താൻ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുവാനും എല്ലാ ജാതികളും  താൻ മുഖാന്തിരം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുവാനുമായി അല്ലാഹുവിനു കീഴ്പ്പെട്ടു.  അതു കൊണ്ടാണു താൻ നമുക്ക് വളരെ പ്രാധാന്യം ഉള്ള വ്യക്തി ആയിരിക്കുന്നത്.  നാം ഇനിയും ബ്രാഹീമിന്റെ അടയാളങ്ങളുടെ രണ്ടാം ഭാഗം തുടർന്ന് പരിശോധിക്കും.

Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

ലൂത്തിന്റെ അടയാളം

ലൂത്ത് (അല്ലെങ്കിൽ ബൈബിളിൽ/ തൗറാത്തിൽ ലോത്ത്) ഇബ്രാഹീം നബി (അ. സ) ന്റെ അനന്തരവൻ ആയിരുന്നു. അദ്ധേഹം ദുഷ്ടത നിറഞ്ഞ ഒരു കൂട്ടം ജനം പാർക്കുന്ന ദേശത്ത് താമസിക്കുന്നത് തിരഞ്ഞെടുത്തു. അല്ലാഹു ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരു പ്രാവചനീക അടയാളമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. എന്നാൽ എന്തെല്ലാം ആണു ആ അടയാളങ്ങൾ? അതിനു ഉത്തരം കണ്ടെത്തുവാൻ ഈ സംഭവത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളെ നാം സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കണം. ഈ സംഭവം കുർ ആനിലും തൗറാത്തിലും വായിക്കുവാൻ ഇവിടെ അമർത്തുക.

കുർ ആനിലും തൗറാത്തിലും നമുക്ക് മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത കൂട്ടം ആളുകളെ കാണുവാൻ കഴിയും, അല്ലാഹുവിന്റെ മലക്കുകൾ (അല്ലെങ്കിൽ ദൂദന്മാർ) ഉൾപ്പെടെ. നമുക്ക് അവരെ ഓരോരുത്തരെയുംക്കുറിച്ച് തുടർന്ന് ക്രമമായി ചിന്തിക്കാം.

സോദോമിലെ പുരുഷന്മാർ.

ഈ പുരുഷന്മാർ വളരെ അധികം വക്രത നിറഞ്ഞവർ ആയിരുന്നു. അവർ മറ്റു പുരുഷന്മാരെ ബലാൽസംങ്കം ചെയ്യുവാൻ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു (അവർ യധാർത്തത്തിൽ ദൈവ ദൂതന്മാർ ആയിരുന്നു പക്ഷെ സോദോമിലെ പുരുഷന്മാർ അവർ സാധാരണ മനുഷ്യന്മാർ ആണെന്ന് ചിന്തിച്ച് അവരെ കൂട്ടമായി ബലാൽ സങ്കം ചെയ്യുവാൻ പദ്ധതി തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു). ഇങ്ങനെയുള്ള പാപം വളരെ ദുഷ്ടത നിറഞ്ഞതായതു കൊണ്ട് ആ നഗരത്തെ ന്യായം വിധിക്കുവാൻ അല്ലാഹു ഉറച്ച തീരുമാനിച്ചു. ആ ന്യായവിധി ആദമിനു നൽകിയതു പോലെ മാറ്റമില്ലാത്തതായിരുന്നു. ആദ്യമേ തന്നെ അല്ലാഹു ആദമിനു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നത് പാപം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ശിക്ഷ മരണമാണു എന്നാണു. മറ്റ് ഒരു തരത്തിലുള്ള ശിക്ഷയും (അടിയോ, തടവിലാക്കുക മുതലായവ പോലെ) മതിയാവുകയില്ലായിരുന്നു. അല്ലാഹു ആദാമിനോട് അരുളിച്ചെയ്തത്:

“…എന്നാൽ നന്മ തിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ വ്രിക്ഷത്തിൻ ഫലം തിന്നരുത്, അത് തിന്നുന്ന നാളിൽ നീ മരിയ്ക്കും.“

 

ഉൽപ്പത്തി 2:17

അതുപോലെ, സോദോമിലെ പുരുഷന്മാരുടെ പാപത്തിനുള്ള ശിക്ഷ അവർ മരണത്തിനു വിധേയർ ആകണം എന്നായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ ആ നഗരം മുഴുവനും അതിൽ താമസിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എല്ലാവരെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നും ഒരു തീ അയച്ച് ഉന്മൂല നാശം ചെയ്യുവാൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് പിന്നീട് ഇൻജീലിൽ വിശദീകരിക്കുന്ന മാത്രുകയുടെ ഉദാഹരണം ആണു:

പാപത്തിന്റെ ശംബളം മരണമത്രെ

റോമർ 6:23

ലൂത്തിന്റെ മരുമക്കൾ

നോഹയുടെ കധയിൽ, അല്ലാഹു ഈ ലോകത്തെ മുഴുവനും ന്യായം വിധിച്ചു, ആദാമിന്റെ അടയാളത്തിൽ ഉറച്ച് നിന്നത് പോലെ ഈ ന്യായ വിധി ജല പ്രളയം മൂലമുള്ള മരണം ആയിരുന്നു. കുർ ആനും തൗറാത്തും നമ്മോട് പറയുന്നത് ലോകം മുഴുവനും ആ കാലത്ത് ‘തിന്മയാൽ‘ നിറഞ്ഞിരുന്നു എന്നാണു. അല്ലാഹു സോദോമിലെ ആളുകളെ ശിക്ഷിച്ചത് അവർ വളരെ വക്രതയും തിന്മയും നിറഞ്ഞവർ ആയതു കൊണ്ടാണു. ഈ രണ്ട് സംഭവങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് പ്രലോഭനം വരുന്ന ഒരു കാര്യം ഞാൻ അത്രയ്ക്ക് വലിയ തെറ്റുകൾ ഒന്നും ചെയ്യാത്ത വ്യക്തി ആയതു കൊണ്ട് എനിക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുവാൻ കഴിയുമെന്നും സുരക്ഷിതനും ആണു എന്നാണു. മാത്രമല്ല, ഞാൻ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, ഞാൻ പല നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു, ഞാൻ അങ്ങിനെയുള്ള മോശമായ തെറ്റുകൾ ഇതു വരെ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടില്ല. അതു കൊണ്ട് ഞാൻ സുരക്ഷിതൻ ആണോ? ലൂത്തിന്റെയും മരുമക്കളുടെയും അടയാളം എനിക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. അവർ സ്വവർഗ്ഗ ഭോഗം ചെയ്യുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്ന ആ ഒരു കൂട്ടം സോദോമ്യരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളവർ ആയിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടു കൂടി, വരുവാനുള്ള ന്യായ വിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് അവർ ഗൗരവം ആയി എടുത്തില്ല. സത്യത്തിൽ, തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത് അവർ ‘അദ്ധേഹം (ലൂത്ത്) വെറുതെ തമാശ പറയുകയാണു‘ എന്ന് കരുതി എന്നാണു. അപ്പോൾ അവരുടെ വിധി സോദോമിലെ മറ്റു ആളുകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തം ആയിരിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുവോ? ഇല്ല! അവർ അതേ വിധി അനുഭവിച്ചു. ഈ മരുമക്കൾക്കും സോദോമിലെ ദുഷ്ടരായ ജനത്തിനും ഉണ്ടായ അനുഭവം ഒട്ടും വ്യത്യസ്തം ആയിരുന്നില്ല. ഇവിടെ നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന അടയാളം എല്ലാവരും ഈ മുന്നറിയിപ്പുകൾ വളരെ ഗൗരവം ആയി എടുക്കണം എന്നാണു. അവ വക്രത നിറഞ്ഞ ജനത്തിനു വേണ്ടി മത്രം ഉള്ളതല്ല.

ലൂത്തിന്റെ

ഭാര്യലൂത്തിന്റെ ഭാര്യ നമുക്ക് വലിയ ഒരു അടയാളം ആണു. കുർ ആനിലും തൗറാത്തിലും നാം കാണുന്നത് അവൾ മറ്റുള്ളവരോടു കൂടി നശിച്ചു പോയി എന്നാണു. അവൾ ഒരു പ്രവാചകന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൾക്ക് ലൂത്തുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ആ പ്രത്യേക ബന്ധം അവർ സോദോമിലെ ആളുകളെപ്പ്പ്പോലെ സ്വവർഗ്ഗ രതി നടത്താഞ്ഞിട്ട് കൂടി അവളെ രക്ഷിച്ചില്ല. ദൂദന്മാർ അവരോട് കൽപ്പിച്ചിരുന്നത്:

‘നിങ്ങൾ ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കരുത്‘ഹൂദ് അല്ലെങ്കിൽ

 

സൂറത്ത് 11:81

 

‘തിരിഞ്ഞു നോക്കരുത്‘

 

ഉൽപ്പത്തി 19:17

 

തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത്

26 ലോത്തിന്റെ ഭാര്യ അവന്റെ പിന്നിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി ഉപ്പുതൂണായി ഭവിച്ചു.

ഉൽപ്പത്തി 19:26.

എന്താണു അവളുടെ ‘തിരിഞ്ഞു നോട്ടം‘ എന്നത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് വിശദീകരിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷെ അവൾ തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ ചെറിയ കൽപ്പന അനുസരിക്കാതിരിക്കാം എന്നും അതു കൊണ്ട് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല എന്ന് ചിന്തിച്ചു കാണും. അവളുടെ വിധി -അവളുടെ ‘ചെറിയ‘ തെറ്റു കൊണ്ട്- സോദോമിലെ പുരുഷന്മാർ ‘വലിയ‘ തെറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ ലഭിച്ച അതേ ശിക്ഷ ലഭിച്ചു- മരണം. അദ്ധേഹത്തിന്റെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട അടയാളമാണു അത് നമ്മെ ‘ചെറിയ‘ തെറ്റുകൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ന്യായവിധിയിൽ നിന്നും നമ്മെ ഒഴിവാക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതിൽ നിന്നും നമ്മെ തടയുന്നു- ലൂത്തിന്റെ ഭാര്യ നമുക്ക് ഈ തെറ്റായ ചിന്തകൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.
ലൂത്ത്, അല്ലാഹുവും തന്റെ ദൂതന്മാരും
നാം ആദാമിന്റെ അടയാളത്തിൽ കണ്ടതു പോലെ, അല്ലാഹു ന്യായം വിധിച്ചപ്പോൾ കരുണയും കാണിച്ചു. ആ ന്യായ വിധിയിൽ കരുണ കാണിച്ചത് തോൽ കൊണ്ടുള്ള ഉടുപ്പ് നൽകിയാണു.

നോഹയുടെ കാര്യ

ത്തിലോ, അല്ലാഹു ന്യായം വിധിച്ചപ്പോൾ വീണ്ടും അല്ലാഹു അവർക്ക് പെട്ടകത്തിൽക്കൂടെ കരുണ കാണിച്ചു. അല്ലാഹു ഒരിക്കൽക്കൂടെ, അവന്റെ ന്യായ വിധിയോടു കൂടെ കരുണ കാണിക്കുന്നതിലും ശ്രദ്ധാലു ആയിരുന്നു. തൗറാത്ത് അത് വിശദീകരിക്കുന്നത്:

16 അവൻ താമസിച്ചപ്പോൾ, യഹോവ അവനോടു കരുണ ചെയ്കയാൽ, ആ പുരുഷന്മാർ അവനെയും ഭാര്യയെയും രണ്ടു പുത്രിമാരെയും കൈക്കു പിടിച്ചു പട്ടണത്തിന്റെ പുറത്തു കൊണ്ടുപോയിആക്കി.

ഉൽപ്പത്തി 19:16

ഇതിൽ നിന്നും നാം എന്താണു മനസ്സില്ലക്കുന്നത്? ആദ്യത്തെ അടയാളങ്ങളിലേത് പോലെ, കരുണ സാർവത്രികം ആയിരുന്നെങ്കിലും അത് നൽകപ്പെട്ടത് ഒരേ ഒരു വഴിയിൽക്കൂടി മാത്രമാണു- അവരെ ആ പട്ടണത്തിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി. അല്ലാഹു ഇങ്ങനെ ചെയ്തില്ല, ഉദാഹരണത്തിനു, ഒരു ആ അഗ്നിയെ പ്രധിരോധിക്കുവാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു സങ്കേതം ആ പട്ടണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച് അവർക്കു കരുണ കാണിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചില്ല. കരുണ ലഭിയ്ക്കുവാൻ ഒരേ ഒരു മാർഗ്ഗമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ- പട്ടണത്തിനു പ്രുറത്തേക്ക് ദൂതന്മാരെ അനുഗമിക്കുക. അല്ലാഹു തന്റെ കരുണ ലൂത്തിനും കുടുംബത്തിനും കാണിച്ചത് അദ്ധേഹം നല്ലവനും പൂർണ്ണനും ആയിരുന്നതു കൊണ്ട് അല്ല. സത്യത്തിൽ, കുർ ആനിലും, തൗറാത്തിലും നാം ലൂത്ത് തന്റെ പെണ്മക്കളെ ആ ക്രൂർന്മാർക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കുവാൻ തയ്യാറായിരുന്നു എന്ന് കാണുന്നു- അത് നല്ല ഒരു തീരുമാനം ആയിരുന്നില്ല. തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത് ലൂത്ത് പോലും ദൂദന്മാർ ആ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയപ്പോൾ ഒന്ന് ‘മടിച്ചു‘ എന്നാണു. ഇതിൽ എല്ലാം, അല്ലാഹു കരുണ കുറച്ചു കൂടെ നീട്ടിക്കൊടുത്തു അവന്റെ ‘കൈ പിടിച്ചു‘ ആ പട്ടണത്തിനു വെളിയിലേക്ക് നടത്തുക വഴി. ഇത് നമുക്ക് ഒരു അടയാളം ആണു: അല്ലാഹു തന്റെ കരുണ നമുക്ക് ധീർഖമാക്കിത്തരും, അത് ഒരിക്കലും നമ്മുടെ യോഗ്യതയെ ആസ്പദം ആക്കിയല്ല. എന്നാൽ നാം, നമുക്ക് മുൻപിൽ ലൂത്ത് നമുക്ക് മുൻപിൽ ഉള്ളത് പോലെ, ഈ കരുണ നമ്മെ സഹായിക്കേണ്ടതിനു നാം അത് സ്വീകരിക്കണം. ആ മരുമക്കൾ അത് സ്വീകരിച്ചില്ല അത് കൊണ്ട് അത് അവർക്ക് ഉപകാരമായി വന്നില്ല.

തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത് അല്ലാഹു തന്റെ കരുണ ലൂത്തിനു നീട്ടിക്കൊടുത്തത് തന്റെ അമ്മാവൻ, മഹാനായ പ്രവാചകൻ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) അവനു വേണ്ടി ഇടിവിൽ നിന്ന് പ്രാർത്തിച്ചിരുന്നതു കൊണ്ടാണു (ഉൽപ്പത്തിപുസ്തകത്തിൽ അതു ഇവിടെ വായിക്കുക) തൗറാത്ത് തുടർന്ന് ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ അടയാളങ്ങളിൽക്കൂടെയുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദത്തം ‘നീ എന്നെ അനുസരിച്ചത് കൊണ്ട് ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജാതികളും നിന്നിൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും‘ (ഉൽപ്പത്തി 22:18). ഈ വാഗ്ദത്തം നമ്മെ ജാഗ രൂഗർ ആക്കണം കാരണം നാ ആരാണെങ്കിലും, ഏത് ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവർ ആണെങ്കിലും, ഏത് മതത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ആണെങ്കിലും, എവിടെ ജീവിക്കുന്നവർ ആണെങ്കിലും നമുക്ക് അറിയുവാൻ കഴിയുന്നത് നാം രണ്ടു കൂട്ടരും “ഭൂമിയിലെ സകല ജാതികളിലും“ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവർ ആണു. ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ പ്രാർഥന അല്ലാഹുവിന്റെ കരുണ ലൂത്തിനു ധീർഖമാക്കി കൊടുത്തു എങ്കിൽ, അവൻ അതിനു അർഹൻ അല്ലായിരുന്നു എങ്കിലും, എത്രമാത്രം ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ അടയാളം നമുക്ക് കരുണ ധീർഖമാക്കിത്തരും, ‘എല്ലാ ജാതികളിലും‘ ഉൾപ്പെടുന്ന നമുക്ക്? ഈ ഒരു ചിന്ത മനസ്സിൽ വച്ച് കൊണ്ട് നാം ഇബ്രഹീമിന്റെ അടുത്ത അടയാളങ്ങൾ തൗറാത്തിൽ നിന്നും നോക്കുവാൻ പോവുകയാണു.

Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

നൂഹ് നബി (അ.സ) യുടെ അടയാളം

നാം കാലക്രമം അനുസരിച്ച് ആദ്യം മുതൽ തുടർമാനമായി പടിച്ചു വരിക ആണല്ലോ (അതായത്, ആദാം നബി(അ.സ) ഹവ്വാ ബീവി (അ.സ) ക്വാബീൽ/ ഹാബീൽ) ഇനി നാം പടിക്കുവാൻ പോകുന്ന അടുത്ത പ്രധാന വ്യക്തി തൗറാത്തിൽ നിന്നും എടുത്തിട്ടുള്ള ആദാമിനു ശേഷം 1600 വർഷങ്ങ്ൾക്ക് ശേഷം ജീവിച്ചിരുന്ന നോഹ അല്ലെങ്കിൽ നൂഹ് (അ. സ),  എന്ന പ്രവാചകനെക്കുറിച്ച് ആണു. പാശ്ചാത്യരായ പലരും നോഹയുടെയും (അ. സ) ലോകം എങ്ങും ഉണ്ടായ മഹാ പ്രളയത്തിൻടെയും കത  അവിശ്വസനീയം ആണു എന്ന് കരുതുന്നവർ ആണു. എന്നാൽ ലോകം എങ്ങും എക്കൽ കൊണ്ടുള്ള പാറകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണു, അവ ഒക്കെയും രൂപപ്പെട്ടത് വലിയ ഒരു ജല പ്രളയം മൂലം ഉരുവായ എക്കലിന്റെ ഫലമായിട്ട് ആണു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയും.  അതു കൊണ്ട് നമുക്ക് ഈ മഹാ പ്രളയത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്ന വ്യക്തമായ ഭൗതിക അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ട്, എന്നാൾ എന്താണു നോഹയുടെ അടയാളത്തിൽ കൂടി നമ്മെ ദൈവം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു എന്താണു നാം അതിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുവാനായി ഉള്ളത്? നൂഹ് നബി (അ.സ) നെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ തൗറാത്തിലും വിശുദ്ധ കുർ ആനിലും എഴുതിയിട്ടുള്ളത് വായിക്കുവാൻ വിടെ അമർത്തുക.

കരുണ നഷ്ടപ്പെടുത്തൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്വീകരിക്കൽ

ഞാൻ സാധാരണയായി പാശ്ചാത്യർ ആയ വ്യക്തികളോട് അല്ലാഹുവിന്റെ ന്യായ വിധിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുംബോൾ, മിക്കവാറും എനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന മറുപടി ഇങ്ങനെ ആണു, “ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ന്യായ വിധിയെക്കുറിച്ച് അത്ര ഭയപ്പെടുന്നില്ല കാരണം അവൻ മഹാ കരുണ ഉള്ളവൻ ആണു അത് കൊണ്ട് അവൻ എന്നെ ന്യായം വിധിക്കും എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല“. ആ ഒരു ന്യായ വാദം ഞാൻ ചോദ്യം ചെയ്യുവാൻ സത്യത്തിൽ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുത നൂഹ് നബി (അ.സ) ന്റെ ചരിത്ര സംഭവം ആണു എന്നതാണു. ശരിയാണു, അല്ലാഹു കാരുണ്യവാനാണു, അവനു ഒരിക്കലും ഒരു മാറ്റവും സംഭവിക്കാത്തത് കൊണ്ട് നൂഹ് നബി (അ.സ) ലാമിന്റെ കാലത്തും അവൻ വളരെ കരുണ നിറഞ്ഞവൻ ആയിരുന്നു. എന്നിട്ട് പോലും ലോകം മുഴുവനും (നൂഹ് നബി (അ. സ)യും കുടുംബവും ഒഴികെ) ന്യായ വിധിയിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.  അപ്പോൾ നാം ചിന്തിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം ആ സമയം അല്ലാഹുവിന്റെ കരുണ എവിടെ പോയി എന്നാണു? അത് ആ പെട്ടകത്തിൽ ആയിരുന്നു.  വിശുദ്ധ കുർ ആൻ പറയുന്നത് പോലെ:

അപ്പോൾ നാം (അല്ലാഹു) അദ്ദേഹത്തെയും (നൂഹ് നബി അ.സ), കൂടെ ഉള്ളവരെയും, ആ കപ്പലിൽ രക്ഷപ്പെടുത്തി

 

സൂറ  7: 64

അല്ലാഹു തന്റെ കരുണ കൊണ്ട്, നൂഹ് നബി (അ.സ) യെ ഉപയോഗിച്ച് കൊണ്ട്, എല്ലാവർക്കും പ്രാപ്യം ആയ ഒരു കപ്പൽ ലഭ്യം ആക്കി.  ആർക്കു വേണം എങ്കിലും അതിൽ കയറി അല്ലാഹുവിന്റെ കരുണയും സുരക്ഷയും സ്വീകരിക്കാമായിരുന്നു.  എന്നാൽ അവിടെ ഉണ്ടായ പ്രധാന പ്രശ്നം ആ ഒരു സന്ദേശത്തോട് അവർ പ്രതികരിച്ചത് സംശയത്തോടെ ആയിരുന്നു.  അവർ നൂഹ് നബി (അ.സ) യെ പരിഹസിക്കുകയും അവർ വരുവാനുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ ന്യായ വിധിയെ അവിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ ആ കപ്പലിൽ കയറിയിരുന്നു എങ്കിൽ ആ ന്യായ വിധിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുമായിരുന്നു.

വിശുദ്ധ കുർ ആനിലെ വിവരണം നമ്മോട് തെളിവായി പറയുന്നത് നൂഹ് നബി (അ.സ) ന്റെ  മക്കളിൽ ഒരു മകൻ അല്ലാഹുവിലും വരുവാനുള്ള ന്യായ വിധിയിലും വിശ്വസിച്ചു എന്നാണു. ആ മകൻ ഒരു മലയുടെ മുകളിൽ കയറി രക്ഷപ്പെടുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ആ ഒരേ ഒരു സംഭവം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് അവൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ന്യായ വിധിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുവാൻ ശ്രമിക്കുക ആയിരുന്നു എന്നാണു (അത് കൊണ്ട് അവൻ അല്ലാഹുവിലും അവന്റെ ന്യായ വിധിയിലും ഉറപ്പായി വിശ്വസിച്ചിട്ടുണ്ടാകും).  പക്ഷെ വീണ്ടും അവിടെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവ്ന്റെ വിശ്വാസം അല്ലാഹുവിനോടുള്ള സമർപ്പണത്തോടു കൂടെ ആയിരുന്നില്ല മറിച്ച് അവൻ ന്യായ വിധിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുവാൻ അവന്റെതായ ഒരു മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്തി അതിൽ തന്നേ നടക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.  പക്ഷെ അവന്റെ പിതാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു:

“ഇന്ന് ദൈവ വിധിയിൽന്നും ഒന്നിനും രക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയുകയീല്ല, അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പന ഉള്ളത് കൊണ്ടു, അവന്റെ കരുണ ആരുടെ മേൽ ഉണ്ടോ അവർക്കല്ലാതെ!

 

സൂറ ഹുദ് 11:43

ഈ മകനു അല്ലാഹുവിന്റെ കരുണ വേണമായിരുന്നു, അവന്റെ സ്വന്തം പരിശ്രമങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ ന്യായ വിധിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുവാൻ അവനു കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അത്കൊണ്ട് അവനുണ്ടായ ഫലവും  പ്രവാചകൻ നൂഹ് നബി (അ.സ) യെ കളിയാക്കിയ മറ്റ് ഉള്ളവർക്ക് ഉണ്ടായതു പോലെ തന്നെ- മുങ്ങി മരണം എന്ന നാശം ആയിരുന്നു. അവൻ ആ കപ്പലിൽ കയറി ഇരുന്നെങ്കിൽ അവനും ആ വലിയ ന്യായ വിധിയിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാമായിരുന്നു.ഇതിൽ നിന്നും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുന്നത് അല്ലാഹുവിൽ ഉള്ള വെറും വിശ്വാസം മാത്രം കൊണ്ട് അവന്റെ ന്യായ വിധിയിൽ നിന്നും രക്ഷ പെടുവാൻ കഴിയുകയില്ല.  ശരിയായി പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ സ്വന്ത ആശയങ്ങളേക്കാൾ, അല്ലാഹു നൽകുന്ന കരുണക്ക് നാം കീഴ്പ്പെടുന്നതിൽ ആണു, അവനിൽ നമുക്ക് രക്ഷ പ്രാപിക്കുവാൻ മുഖാന്തിരം ആകുന്നത്.  നൂഹ് നബി (അ. സ) നമുക്ക് തരുന്ന അടയാളം – ആ കപ്പൽ ആണു.  ഇത് എല്ലാവർക്കും പ്രാപിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ ന്യായ വിധിയുടെയും നമുക്ക് രക്ഷപ്പെടുവാനുള്ള കരുണയുടെയും മാർഗമാകുന്ന ഒരു ‘തുറന്ന അടയാളം‘ ആയിരുന്നു.  ആ കപ്പൽ നിർമ്മിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത് എല്ലാവരും കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നതാണു അതു തന്നെ വരുവാനുള്ള ഒരു ന്യായ വിധിയുടെയും അവർക്ക് ലഭ്യമായ കരുണയുടെയും ‘വ്യക്തമായ അടയാളം‘ ആയിരുന്നു.  പക്ഷെ ഇവിടെ നാം കാണുന്നത് അവന്റെ കരുണ നേടുവാൻ കഴിയുന്നത് അവൻ സ്താപിച്ചിട്ടുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ കൂടി മാത്രമേ സാധിക്കൂ.

അപ്പോൾ എന്ത് കൊണ്ട് ആണു നൂഹ് നബി (അ.സ) നു അല്ലാഹുവിന്റെ കരുണ ലഭിച്ചത്?  വിശുദ്ധ തൗറാത്ത് തുടർമാനമായി എടുത്തു പറയുന്ന ഒരു കാര്യം

നോഹ അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ച എല്ലാ കൽപ്പനകളും അതു പോലെ ചെയ്തു

എനിക്ക് എന്നിൽ തന്നെ കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കാര്യം ഞാൻ എനിക്കു തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, എനിക്ക് താൽ പര്യം ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് അംഗീകരിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്യുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.  ഒരു കാര്യം എനിക്ക് ഉറപ്പാണു അല്ലാഹു നൂഹ് നബി (അ. സ) മിനോട് വരുവാൻ പോകുന്ന ജല പ്രളയത്തെ പറ്റിയും ന്യായ വിധിയെക്കുറിച്ചും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയപ്പോളും കരയിൽ ഒരു കപ്പൽ ഉണ്ടാക്കണം എന്നു കൽപ്പിച്ചപ്പോളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്തരംഗത്തിൽ അനേക  ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകും. അദ്ധേഹം മറ്റു ചില മേഖലകളിൽ നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ ആയിരുന്നതു കൊണ്ട് അങ്ങിനെയെല്ലാം താൻ ചിന്തിച്ചതിനു പുറകിൽ ഉള്ള കാരണം ഒരു പക്ഷെ ആ കപ്പൽ പണിയുന്നതിൽ കാര്യമില്ല എന്ന ചിന്തയുമുണ്ടാകാം.  എന്നാൽ നബി അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ച ‘എല്ലാ‘ കാര്യങ്ങളും അതു പോലെ ചെയ്തു- അദ്ധേഹത്തിന്റെ പിതാവ് പറഞ്ഞത് പോലെ അല്ല, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ധേഹം മനസ്സിലാക്കിയതു പോലെ അല്ല, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ധേഹത്തിനു സുഖ പ്രദം എന്നു തോന്നിയ കാര്യം മാത്രമല്ല, ഏറ്റവും അവസാനമായി അദ്ധേഹത്തിന്റെ ബുദ്ധിയിൽ അംഗീഗരികരിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങളും അല്ല ചെയ്തത്.  ഈ ഒരു കാര്യം നാം എല്ലാവർക്കും പിന്തുടരുവാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല ഒരു മാത്രുക ആണു.

രക്ഷയുടെ വാതിൽ

വിശുദ്ധ തൗറാത്ത് നമ്മോട് വീണ്ടും പറയുന്നത് നൂഹ് നബി (അ. സ) മിനു ശേഷം, തന്റെ കുടുംബവും, അതിനു ശേഷം മ്രുഗങ്ങളും ആ കപ്പലിൽ കയറി

“അതിനു ശേഷം അല്ലാഹു ആ പെട്ടകം അടച്ചു“

 

ഉൽപ്പത്തി 7:16

ആ പെട്ടകത്തിന്റെ വാതിൽ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നതും പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരുന്നതും അല്ലാഹു ആയിരുന്നു- നൂഹ് നബി (അ.സ) അല്ലായിരുന്നു.  ന്യായ വിധി വന്നപ്പോളും ന്യായ വിധിയുടെ വെള്ളം  ഉയർന്നപ്പോളും, വെളിയിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്ന നിലവിളികളുടെയോ കതക് തുറക്കുവാൻ തട്ടി വിളിക്കുന്നതിന്റെ പെരുപ്പമോ നൂഹ് നബി (അ.സ) നു കതകു തുറന്നു കൊടുക്കുവാൻ സാധ്യമാക്കുന്നതല്ലായിരുന്നു.  ആ ഒരു വാതിൽ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് അല്ലാഹു ആയിരുന്നു.  അതേ സമയം കപ്പലിനു അകത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന ആത്മ വിശ്വസം  അല്ലാഹു ആ കതക് നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട്  ഒരു കാറ്റിനും, തിരമാലയ്ക്കും ആ കതക് തള്ളിത്തുറക്കുവാൻ കഴിയില്ല എന്നതാണു.  അവർ ആ കപ്പലിനകത്ത് അല്ലാഹുവിന്റെ കരങ്ങളിൽ അവന്റെ കരുണയിൽ വളരെ സുരക്ഷിതർ ആയിരുന്നു.

അല്ലാഹു ഈ ഒരു കാര്യത്തിനു ഒരു മാറ്റവും വരുത്താതിരുന്നത് കൊണ്ട് അതേ കാര്യം നമുക്കും ബാധകം ആണു.  എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത് ഇനിയും ഒരു ന്യായ വിധി വരുവാൻ പോകുന്നു- ആ ന്യായ വിധി തീ കൊണ്ട് ഉള്ളതായിരിക്കും- എന്നാൽ നൂഹ് നബി (അ. സ) മിന്റെ അടയാളം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ഉറപ്പു നൽകുകയും ചെയ്യുന്നത് വരുവാനുള്ള ആ ന്യായവിധിയോട് ചേർന്ന് അല്ലാഹു തന്റെ കരുണയും കാണിക്കും എന്നതാണു.  എന്നാൽ നാം അല്ലാഹുവിന്റെ ഒരു വാതിൽ മാത്രമുള്ള നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കരുണ വാഗ്ദത്തം നൽകുന്ന ആ ‘കപ്പലിനു‘ വേണ്ടി നോക്കി ഇരിക്കണം.

പ്രവാചകന്മാരുടെ ബലി അർപ്പണങ്ങൾ

വിശുദ്ധ തൗറാത്ത് നമ്മോട് വീണ്ടും അരുളി ചെയ്യുന്നത് നൂഹ് നബി (അ.സ)

യഹോവയ്ക്ക് ഒരു യാഗ പീടം പണിതു, ശുദ്ധിയുള്ള സകല മൃഗങ്ങളിലും ശുദ്ധിയുള്ള എല്ലാ പറവകളിലും ചിലത് എടുത്ത് യാഗ പീടത്തിന്മേൽ ഹോമ യാഗം അർപ്പിച്ചു.

 

ഉൽപ്പത്തി 8:20

ഈ യാഗാർപ്പണം ആദം നബി (അ.സ)/ യുടെയും ഹവ്വാ ബീവി (റ.അ) യുടെയും ക്വാബീൽ/ഹാബീൽ എന്നിവരുടെയും മൃഗ ബലിയുമായി സാമ്യം ഉള്ള ഒന്നു തന്നെ ആണു.  ഇത് അർത്തമാക്കുന്നത്, ഒരിക്കൽക്ക്ഊടി, ഒരു മൃഗത്തിന്റെ മരണവൗം രക്തം ചിന്തലും കൊണ്ട് ആണു നൂഹ് നബി (അ.സ) തന്റെ പ്രാർത്തന കഴിച്ചത്, അത് അല്ലാഹുവിനാൽ, സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സത്യത്തിൽ തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത് ഈ യാഗത്തിനു ശേഷം അല്ലാഹു ‘നൂഹിനെയും കുടുംബത്തെയും അനുഗ്രഹിച്ചു‘ എന്നാണു (ഉൽപ്പത്തി 9:1) മാത്രമല്ല ‘നൂഹ് നബി (അ.സ) മും ആയി ഒരു ഉടംബടി ചെയ്തു (ഉൽപ്പത്തി 9:8) ആ ഉടംബടി പ്രകാരം അല്ലാഹു ജനത്തെ ഇനി ഒരിക്കലും വെള്ളം കൊണ്ട് ന്യായം വിധിക്കുക ഇല്ല.  അതു കൊണ്ട് നൂഹ് നബി (അ.സ) അർപ്പിച്ച ഈ ബലി, മരണം, മൃഗത്തിന്റെ രക്തം ചിന്തപ്പെടുകയും ചെയ്തത് അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ വളരെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ആയിരുന്നു. ഇത് എത്ര മാത്രം പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്നതാണു? നാം തൗറാത്തിലെ പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ  തുടർന്നുള്ള പരിശോധന ലോത്ത്/ലൂത്തിൽ തുടരുകയാണു.

Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

കായീനിന്റെയും ഹാബേലിന്റെയും അടയാളം

മുൻപിലത്തെ ലേഖനത്തിൽ നാം കണ്ടത് ആദാം നബിയുടെയും ഹവ്വാ ബീവിയുടെയും അടയാളങ്ങൾ ആയിരുന്നുവല്ലോ. അവർക്ക് തമ്മിൽ തമ്മിൽ ഭയങ്കരമായി വഴക്ക് കൂടിയ രണ്ടു മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.  ഇനി പറയുവാൻ പോകുന്നത് ഈ ലോകത്ത് മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി നടന്ന കുലപാതകത്തെക്കുറിച്ച് ആണു. ഈ സംഭവത്തിൽ നിന്നും നാം വളരെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന ഒരു സാർവ്വ ലൗകിക തത്വത്തെക്കുറിച്ച് കൂടെ നാം അവരിൽ കൂടി മനസ്സിലാക്കുവാൻ പോകുകയാണു. അതുകൊണ്ട് അത് നമുക്ക് വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കാം. (ഇത് വേറെ ഭാഗത്ത് കൂടി വായിക്കുവാൻ വിടെ അമർത്തുക)

കായീനും ഹാബേലും (ക്വാബീലും ഹാബീലും): രണ്ട് പുത്രന്മാരും അവരുടെ രണ്ട് ബലികളും

തൗറാത്തിൽ ആദം നബി (അ. സ) യുടെയും, ഹവ്വാ ബീവി (റ. അ) യുടെയും രണ്ട് പുത്രന്മാരെ കായീൻ എന്നും ഹാബേൽ എന്നും പേർ, വിളിച്ചതായി നാം കാണുന്നു. വിശുദ്ധ കുർ ആനിൽ അവരുടെ പേർ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഇസ്ലാമിക പാരംബര്യത്തിൽ അവർ അറിയപ്പെടുന്നത് ക്വാബീൽ എന്നും ഹാബീൽ എന്നും ആണു. അവർ രണ്ടു പേരും അല്ലാഹുവിനു ഒരു ബലി കൊണ്ടു വന്നു. എന്നാൽ അല്ലാഹു കായീനിന്റെ ബലി കൈക്കൊണ്ടില്ല എന്നാൽ ഹാബേലിന്റെ ബലി കൈ കൊണ്ടു. കായീൻ തന്റെ അസൂയ നിമിത്തം തന്റെ അനുജനായ ഹാബീലിനെ കൊന്നു കളഞ്ഞു ആ ക്രൂരതയുടെ നഗ്നത അല്ലാഹുവിൽ നിന്നും മറയ്ക്കുവാൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല.  ഈ സംഭവത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം എന്ത് കൊണ്ട് ഹാബേലിന്റെ യാഗം മാത്രം അല്ലാഹു കൈക്കൊണ്ടു, കായീനിന്റേത് കൈക്കൊണ്ടില്ല എന്നതാണു. മിക്കവാറും പേർ ചിന്തിക്കുന്നത് ആ രണ്ട് പേർ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ കൊണ്ടാണു എന്നാണു.  എന്നാൽ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ നാം ആ സംഭവം വായിച്ചാൽ നാം വെറെ ഒരു വിധത്തിൽ ചിന്തിക്കുവാൻ ഇടയാകും.  വിശുദ്ധ തൗറാത്ത് നാം പരിശോധിച്ചാൽ അവർ രണ്ടു പേരും കൊണ്ടു വന്ന യാഗ വസ്തുക്കളിൽ വ്യത്യാസം ഉണ്ട് എന്ന് നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കും.  കായീൻ യാഗത്തിനായി കൊണ്ടു വന്നത് ‘നിലത്തെ ഫലങ്ങളും‘ (അതായത്, പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും) ആയിരുന്നു എന്നാൽ ഹാബേൽ കൊണ്ടു വന്നത് അവന്റെ ‘ആട്ടിൻ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏറ്റവും തടിച്ചതും കൊഴുത്തതും ആയിരുന്നു‘. ഇത് കുറിക്കുന്നത് ഹാബേൽ തന്റെ തൊഴുത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു മൃഗത്തെ, ആടിനേയോ, ഒട്ടകത്തെയോ ബലി അർപ്പിക്കുവാൻ കൊണ്ടു വന്നു എന്നതാണു.

ഇവിടെ നാം ആദാം നബിയുടെ  അടയാളത്തോട് സമാന്തരമായ ഒരു കാര്യം ആണു കാണുന്നത്.  ആദം നബി തന്റെ നഗ്നത മറയ്ക്കുവാൻ ഇലകൾ കൊണ്ടുള്ള ഉടുപ്പ് ഉപയോഗിച്ചു, പക്ഷെ  ആ നഗ്നത നല്ല രീതിയിൽ മറയ്ക്കുവാൻ ഒരു മൃഗത്തിന്റെ തോൽ എടുക്കേണ്ടി വന്നു (അങ്ങിനെ അതിന്റെ മരണവും). ഇലകളിലോ, പഴങ്ങളിലോ, പച്ചക്കറികളിലോ രക്തം ഇല്ല അതു കൊണ്ട് തന്നെ അവയ്ക്ക് മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും ഉള്ളതു പോലെ ഉള്ള ജീവൻ അല്ല ഉള്ളത്.  രക്തത്തിന്റെ അംശം ഇല്ലാതിരുന്ന ഇലകൾ കൊണ്ടുള്ള ഉടുപ്പ് ആദാമിന്റെ നഗ്നത മറയ്ക്കുവാൻ പര്യാപ്തം അല്ലായിരുന്നു അതു പോലെ രക്ത സാന്നിധ്യം ഇല്ലാതിരുന്ന പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും കൊണ്ട് ഉള്ള കായീനിന്റെ യാഗം അല്ലാഹുവിനു സ്വീകാര്യം ആയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഹാബേലിന്റെ ആടുകളിൽ നിന്നും ഏറ്റവും നല്ലവയുടെ ‘മേദസ്സിൽ‘  നിന്നുള്ളത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ആ മൃഗത്തിന്റെ രക്തം ചിന്തപ്പെടുകയും മുഴുവനായി ഊറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു എന്നാണു, ഇത് ആദം നബിയെയും (അ. സ)  ഹവ്വാ ബീവിയെയും ആദ്യം ഉടുപ്പിയ്ക്കുവാൻ കൊല്ലപ്പെട്ട ആ മൃഗത്തിനു സമാനമാണു.

ഒരു പക്ഷെ നമുക്ക് ഈ അടയാളം ഞാൻ ഒരു ചെറിയ ബാലകൻ ആയീരുന്നപ്പോൾ പടിച്ച ഒരു ഉദാഹരണത്തിൽ കൂടി ഇങ്ങനെ ഉപസംഹരിക്കാം: ‘നരകത്തിലേക്കുള്ള വഴി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് നല്ല ഉദ്ദേശത്തോടു കൂടെ ആണു’.  ആ ഉദാഹരണം കായീനിന്റെ കാര്യത്തിൽ വളരെ ചേരുന്ന ഒന്നാണു.  അവൻ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുവാനായി യാഗമർപ്പിക്കുവാൻ വരിക മൂലം അവന്റെ വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കുവാൻ അവൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ അല്ലാഹു ആ യാഗം സ്വീകരിച്ചില്ല എന്നു മാത്രമല്ല അവനിൽ പ്രസാദിക്കുകയും ചെയ്തില്ല.  പക്ഷെ എന്ത് കൊണ്ട്?  അവനു വളരെ മോശമായ മനോഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ടാണോ? അവനു അങ്ങിനെ ഒരു മനോഭാവം ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നില്ല. അവനു ഒരു പക്ഷെ ആദ്യം ഏറ്റവും നല്ല ഉദ്ദേശങ്ങളും മനോഭാവങ്ങളും ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.  തന്റെ പിതാവായ, ആദമിന്റെ അടയാളം, നമുക്ക് ഒരു സൂചന തരുന്നു.  അല്ലാഹു ആദം നബിയെയും (അ.സ) ഹവ്വാ ബീവിയെയും (റ.അ)  ശിക്ഷിച്ചപ്പോൾ അല്ലാഹു അവരെ മരണ യോഗ്യർ ആക്കി. അങ്ങിനെ അവരുടെ പാപത്തിന്റെ ശംബളം മരണം ആയിരുന്നു. അല്ലാഹു അതിനു ശേഷം  അവർക്ക് ഒരു അടയാളം നൽകി- മൃഗത്തിന്റെ (തോൽ ) കൊണ്ടുള്ള ഉടുപ്പ് കൊണ്ട് അവരുടെ നഗ്നത മറയ്ക്കുക എന്ന അടയാളം. അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു കരുതി വയ്ക്കപ്പെട്ട മൃഗം മരിക്കെണ്ടി വരുന്നു എന്നാണു. ആദമിന്റെയും (അ.സ) ഹവ്വാ ബീവി (റ. അ) യുടെയും നഗ്നത മറയ്ക്കുവാൻ ഒരു മൃഗം മരിക്കുകയും അതിന്റെ രക്തം മുഴുവനായി ചിന്തപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ അവരുടെ പുത്രന്മാരായ കായിനും ഹാബേലും യാഗം അർപ്പിക്കുവാൻ വന്നു പക്ഷെ അവരിൽ ഹാബേലിന്റെ യാഗം മാത്രമേ (‘ആട്ടിൻ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള ഏറ്റവും നല്ലതിന്റെ മേദസ്സ്‘) യാഗം അർപ്പിക്കുംബോൾ ചൊരിയപ്പെടേണ്ടതും പൂർണ്ണമായി ഊറ്റപ്പെടേണ്ടതും ആയത് എന്ന നിയമം പാലിക്കപ്പെട്ടുള്ളൂ. ‘നിലത്തെ ഫലങ്ങൾക്ക്‘ ഒരിക്കലും മരിക്കുവാൻ കഴിയില്ല കാരണം അവ രക്തം ഊറ്റപ്പെടത്തക്കവണ്ണം ഉള്ള ‘ജീവൻ‘ അവയിൽ ഇല്ല.

നമുക്ക് നൽകപ്പെടുന്ന അടയാളം: രക്തം ചൊരിയപ്പെടുകയും പൂർണ്ണമായി ഊറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യൽ

അല്ലാഹു ഇവിടെ നമ്മെ ഒരു വലിയ പാടം പടിപ്പിക്കുക ആണു.  നമുക്ക് ഒരിക്കലും അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ എങ്ങിനെ പോകാം എന്ന് തീരുമാനിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല.  അല്ലാഹു ചില നിയമങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് അവയ്ക്ക് കീഴ്പ്പെടണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നാം ഒരോരുത്തരും ആണു. ഇവിടെ ആ നിയമം എന്നത് നമുക്ക് വേണ്ടി ഒരു യാഗ വസ്തു മരിക്കുന്നു, അത് അതിന്റെ രക്തം ചൊരിയുകയും ഊറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.  എനിക്ക് ഒരു പക്ഷെ മറ്റ് ഏതെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാം കാരണം അപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റേതായ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽക്കൂടെ അവ നൽകുവാൻ കഴിയും.  എനിക്ക് എന്റെ സമയം, ഊർജ്ജം, പണം, പ്രാർത്തന, സമർപ്പണം എന്നിവ നൽകാം എന്നാൽ ജീവൻ നൽകുവാൻ കഴിയുകയില്ല.  എന്നാൽ ആ- രക്തത്താൽ ഉള്ള ബലി- മാത്രമാണു അല്ലാഹു ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.  അതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും തന്നെ മതിയാവുകയില്ല. തുടർന്നു വരുന്ന പ്രവാചകന്മരുടെ ജീവിത്തിൽ ഈ മാത്രുകയിൽ തന്നേ ഉള്ള അടയാളങ്ങൾ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കുന്നത് രസകരമായ കാര്യം ആയിരിക്കും.

 

Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

ആദാം നബിയുടെ അടയാളം

ആദം നബിയെയും (അ. സ), ഹവ്വാ (റ. അ) ബീവിയെയും അല്ലാഹു നേരിട്ട് ഉരുവാക്കിയതു കൊണ്ട് അവർ ഏറ്റവും വിശിഷ്ടരായ സ്രിഷ്ടികൾ ആയിരുന്നു, മാത്രവുമല്ല അവർ ഏദൻ പറുദീസയിൽ അല്ലാഹുവിനോടു കൂടെ വസിച്ചു.  അതു കൊണ്ട് അവരിൽ നിന്നും നമുക്ക് വലിയൊരു പാടം പടിക്കേണ്ടതുണ്ട്.  ഇവിടെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ ആദം നബി (അ.സ) ക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നത് ഉണ്ട്, അവയിൽ ഒന്ന് വിശുദ്ധ തൗറാത്തിൽ നിന്നും ഒന്ന് വിശുദ്ധ കുർ ആനിൽ നിന്നും എടുത്തിട്ടുള്ളവ ആണു. (അവ വായിക്കുവാൻ ഇവിടെ അമർത്തുക).

ഈ വിവരണങ്ങൾ നമുക്ക് വളരെ പരിചയം ഉള്ളവ ആണു.  ഈ രണ്ടു വിവരണങ്ങളിലെയും കധാ പാത്രങ്ങൾ ഒരു പോലെ ആണു (ആദം നബി, ഹവ്വാ ബീവി, ശൈത്താൻ (ഇബിലീസ്), അല്ലാഹു); ഈ രണ്ടു വിവരണങ്ങളിലെയും സ്തലങ്ങളും ഒന്നു തന്നെ ആണു (ഏദൻ പൂന്തോട്ടം);  ഈ രണ്ടു വിവരണങ്ങളിലും ശൈത്താൻ (ഇബിലീസ്) നുണ പറയുകയും, ആദാം നബി (അ. സ) മിനെയും, ഹവ്വാ ബീവിയെയും (റ. അ) പറ്റിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഈ രണ്ടു വിവരണങ്ങളിലും ആദാം നബി (അ. സ) യും, ഹവ്വാ ബീവിയും അവരുടെ ലജ്ജ ഉളവാക്കുന്ന നഗ്നത മറക്കുവാൻ  ഇലകൾ കൊണ്ട് ഉടുപ്പ് ഉണ്ടാക്കി ധരിക്കുന്നു; ഈ രണ്ടു വിവരണങ്ങളിലും അല്ലാഹു വന്ന് അവർക്ക് ന്യായ വിധി കൽപ്പിക്കുന്നു; ഈ രണ്ടു വിവരണങ്ങളിലും അല്ലാഹു അവരോട് കരുണ കാണിച്ച് അവരുടെ നഗ്നതയുടെ ‘ലജ്ജ‘ മറയ്ക്കുവാൻ അവർക്ക് വസ്ത്രം (അല്ലെങ്കിൽ, ഉടുപ്പ്) നൽകി. വിശുദ്ധ കുർ ആൻ പറയുന്നത് ഇത് ‘ആദമിന്റെ സന്തതികൾക്ക്‘-അതായത് നാം ഒരോരുത്തർക്കും ‘അല്ലാഹു നൽകുന്ന   അടയാളം‘ ആകുന്നു എന്നാണു. അതു കൊണ്ട് ഇത് പണ്ട് കാലത്ത് നടന്ന വിശുദ്ധ സംഭവങ്ങളുടെ  വെറും ഒരു ചരിത്ര പാടം  അല്ല.  നമുക്ക് അവയിൽ നിന്നും ഗ്രഹിക്കുവാൻ ഏറെ ഉണ്ട്.

ആദാം നബി  നമുക്ക് നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ്

ആദാം നബി (അ. സ) മും, ഹവ്വാ ബീവിയും (റ. അ) അല്ലാഹു അവരെ ന്യായം വിധിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഒരേ ഒരു അനുസരണക്കേട് എന്ന തെറ്റെ ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ.  അതു കൊണ്ട് നാം തിരിച്ചറിയേണ്ട ഒരു കാര്യം, അല്ലാഹു അവർ ഒൻപതു മുന്നറിയിപ്പുകൾ നൽകിയതിനു ശേഷം പത്താമത്തെ തെറ്റിനു ശിക്ഷിക്കുക അല്ലായിരുന്നു. മറിച്ച് അല്ലാഹു അവർ ചെയ്ത ഒരേ ഒരു അനുസരണക്കേടിനാണു അവരെ ശിക്ഷിച്ചത്.  പല ആളുകളും കരുതിയിരിക്കുന്നത് അല്ലാഹു അവരെ അവർ പല തെറ്റുകൾ ചെയ്തതിനു ശേഷം മാത്രമേ ശിക്ഷിക്കൂ എന്നാണു.  അവർ കരുതുന്നത് അവർക്ക് മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ‘വളരെക്കുറച്ച് പാപങ്ങൾ‘ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നും, അല്ല എങ്കിൽ അവരുടെ നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചീത്ത പ്രവർത്തികളെക്കാൾ കൂടുതൽ ആണെങ്കിൽ (ഒരു പക്ഷെ) അല്ലാഹു അവരെ ന്യായം വിധിക്കുകയില്ല എന്നും ആണു.  ആദം നബി (അ. സ) മിന്റെയും, ഹവ്വ ബീവി (റ. അ) യുടെയും ഉദാഹരണം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ ഉള്ള ചിന്തകൾ തെറ്റാണു എന്നാണു.

ഇത് മനസ്സിലാക്കുവാൻ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതും അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതും ആയി ഒന്ന് താരതമ്യം ചെയ്തു നോക്കിയാൽ മതി.  ഞാൻ താമസിക്കുന്ന കാനഡയിൽ, ഞാൻ ഒരു നിയമം തെറ്റിച്ചാൽ (ഉദാഹരണത്തിനു, ഞാൻ ഒരു മോഷണം നടത്തിയാൽ) രാജ്യത്തിനു എന്നെ ന്യായം വിധിക്കുവാൻ കഴിയും.  എനിക്ക് ഒരിക്കലും, ഞാൻ ഒരു തെറ്റേ ചെയ്തുള്ളൂ, ഞാൻ കുലപാതകമോ, തട്ടിക്കൊണ്ട് പോകലോ ചെയ്ത് നിയമം തെറ്റിച്ചില്ല എന്ന് പറയുവാൻ കഴിയില്ല.  കാനഡയിലെ നിയമം അനുസരിച്ച് ഞാൻ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്താലും ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചേ മതിയാകൂ.  ഇങ്ങനെ  തന്നെയാണു അല്ലാഹുവിന്റെ പക്കലും.

അവർ രണ്ടു പേരും ഇലകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഉടുപ്പ് ഉണ്ടാക്കി ഉടുക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവർക്ക് ലജ്ജ തോന്നുകയും അതു കൊണ്ടു അവർ നഗ്നത മറയ്ക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.  അതു പോലെ, ഞാൻ എനിക്കു തന്നെ ലജ്ജ ഉളവാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുംബോൾ ഞാൻ അത് മറച്ചു വെയ്ക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും ഒളിച്ചു വെയ്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.  പക്ഷെ ആദാമിന്റെ അതിനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ സത്യത്തിൽ അല്ലാഹുവിനു മുൻപിൽ യാതൊരു പ്രയോചനവും  ഇല്ലാത്തത് ആയിരുന്നു.  അല്ലാഹുവിനു അവരുടെ പരാചയങ്ങൾ കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞു, അതു കൊണ്ട് അല്ലാഹു പ്രവർത്തിക്കുകയും അവരോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.

അല്ലാഹുവിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ പ്രവർത്തികൾ- എന്നാൽ കരുണ നിറഞ്ഞത്

നമുക്ക് അല്ലാഹു ചെയ്ത മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നു:

  1. അല്ലാഹു അവരെ മർത്യർ ആക്കി- അവർ ഇനി മരിക്കേണ്ടി വരും
  2. അല്ലാഹു അവരെ ആ തോട്ടത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി. അവർ ഇനി ഭൂമിയിൽ വളരെ കഷ്ടത നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിതം ഭൂമിയിൽ നയിക്കേണ്ടി വരും.
  3. അല്ലാഹു അവർക്ക് ഉടുക്കുവാൻ മ്രുഗത്തിന്റെ തോലു കൊണ്ട് ഉടുപ്പ് ഉണ്ടാക്കി നൽകി.

നമ്മെ എല്ലാവരെയും  അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഒരു കാര്യം  നാം ഓരോരുത്തരും ഈ കാര്യങ്ങളുടെ തിക്ത ഫലം ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നവർ ആണു എന്നതാണു.  എല്ലാവരും മരിക്കുന്നു; ആരും- പ്രവാചകനോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളാവരോ- ഇതു വരെയും ആ പറുദീസയിലേക്ക് തിരികെ പോയിട്ടില്ല; മാത്രമല്ല നാം എല്ലാവരും ഇന്നും വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു.  സത്യത്തിൽ ഈ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് ‘സർവ്വ സാധാരണം‘ ആയതു കൊണ്ട് അല്ലാഹു ആദാമിനും ഹവ്വാ ബീവിക്കും  അന്നു ചെയ്തത് നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇപ്പോഴും നാം അനുഭവിക്കുന്നു.  അതു കൂടാതെ അന്ന് ചെയ്ത പ്രവർത്തികളുടെ പരിണിത ഫലം ഇപ്പോഴും നാം ഒരോരുത്തരും അനുഭവിക്കുന്നു.

അല്ലാഹു അവർക്ക് നൽകിയ ഉടുപ്പ് അവരോട് അല്ലാഹു കാണിച്ച ദയാ പൂർവ്വമായ ഒരു ദാനം ആയിരുന്നു- അവരുടെ നഗ്നത ഇപ്പോൾ മറയ്ക്കപ്പെട്ടു.  അതെ അല്ലാഹു ശിക്ഷ നൽകി- പക്ഷെ അതോടു ചേർന്ന് കരുണയും കാണിച്ചു- ആ കരുണ സത്യത്തിൽ അല്ലാഹു കാണിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ലാത്തതാണു.  ആദാം നബിയും (അ.സ), ഹവ്വാ ബീവിയും (റ. അ) ആ ഉടുപ്പ് നേടിയത് ഒരിക്കലും അവരുടെ നല്ല സ്വഭാവം മൂലം, അവരുടെ അനുസരണക്കേട് മായിച്ചു കളയാൻ ‘പ്രത്യേക ദയയാൽ‘ അല്ല.  അവർക്ക് രണ്ടു പേർക്കും ആ വലിയ സമ്മാനം അല്ലാഹുവിൽ നിന്നും നേടുവാൻ കഴിഞ്ഞത് അവർ അതിനു യോഗ്യരോ, അർഹരോ അല്ലാതിരിക്കുംബോൾ ആണു.  എന്നാൽ അത് അവർക്ക് ലഭ്യമാകുവാൻ ഒരാൾ വില നൽകണമായിരുന്നു.  വിശുദ്ധ തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത് ആ ഉടുപ്പ് ഒരു മ്രുഗത്തിന്റെ ‘തോൽ‘ കൊണ്ട് ആയിരുന്നു എന്നാണു.  അതിൽ നിന്നും നാം മനസ്സിലാക്കുന്നത് അവ ഒരു മ്രുഗത്തിൽ നിന്നു എടുത്തതാണു എന്നാണു.  ഈ ഒരു സമയം വരെയും മരണം ഇല്ലായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവർക്ക് ഉടുപ്പ് ധരിപ്പിക്കുവാൻ മതിയായ തോൽ ഉള്ള ഒരു മ്രിഗം ആ വില കൊടുത്തു-ആ വില അതിന്റെ ജീവൻ തന്നെ ആയിരുന്നു.  അല്ലാഹുവിന്റെ കരുണ  ആദം നബിക്കും ഹവ്വാ ബീവിക്കും ലഭിക്കുവാൻ ഒരു മ്റുഗത്തിനു അതിന്റെ ജീവൻ നൽകേണ്ടി വന്നു.

വിശുദ്ധ കുർ ആൻ നമ്മോട് പറയുന്നത് ഈ വസ്ത്രം അവരുടെ ലജ്ജ മറയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു എന്നാണു, പക്ഷെ ആ അവർക്ക് സത്യത്തിൽ വേണ്ടി ഇരുന്നത് ‘ഒരു നീതീകരണം‘, ആയിരുന്നു, മറ്റൊരു വാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ അവർക്ക് ലഭിച്ച ആ വസ്ത്രം (ആ തോൽ കൊണ്ട് ഉള്ളത്)  അവരെ നീതീകരിക്കുന്നതിനു ഒരു അടയാളം ആയിരുന്നു, അതു പോലെ തന്നെ നമുക്കും ഒരു അടയാളം ആണു.

“ആദം സന്തതികളേ, നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ ലജ്ജ മറയ്ക്കുവാനും ശരീരം അലങ്കരിക്കുവാനും പറ്റിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉൽപ്പാദിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു.  എന്നാൽ ഭക്തിയുടെ വസ്ത്രമാണു – ഏറ്റവും ഉത്തമം.  അല്ലഹുവ്ന്റെ ദ്രുഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണു ഇത്, അവർ മനസ്സിലാക്കി പാടം ഉൾക്കൊള്ളാൻ“.

 

സൂറാ: 7: 26അൽ അ അറാഫ്.

അപ്പോൾ ഉയർന്നു വരുന്ന നല്ല ഒരു ചോദ്യം: നമുക്ക് എങ്ങിനെ ഈ ‘നീതിയുടെ വസ്ത്രം ലഭിയ്ക്കും‘? ഇതിനു ശേഷം വരുന്ന പ്രവാചകന്മാർ നമുക്ക് ഈ പരമ പ്രധാനമായ ചോദ്യത്തിനള്ള ഉത്തരം നൽകും.

അല്ലാഹുവിന്റെ ന്യായ വിധിയുടെയും കരുണ നിറഞ്ഞതുമായ വാക്കുകൾ

അല്ലാഹു ആദം നബി (അ. സ)നും ഹവ്വാ ബീവിക്കും നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും (അവരുടെ മക്കൾ) ഈ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് കൊടുക്കുക മാത്രമല്ല, അദ്ധേഹം ചില അരുളപ്പാടുകൾ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.  കുർ ആനിലും തൗറാത്തിലും അല്ലാഹു ‘ശത്രുത‘ എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നാൽ തൗറാത്തിൽ ഈ ‘ശത്രുത‘ സ്ത്രീക്കും സർപ്പത്തിനും (ശൈത്താൻ) ഇടയിൽ ആയിരിക്കും എന്ന് എന്ന് പ്രത്യേകം എഴുതിയിരിക്കുന്നു.  ഈ പ്രത്യേകമായി എടുത്ത് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യം താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.  ഞാൻ അതിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ആരെക്കുറിച്ചാണു പറയുന്നത് എന്ന് ( ) അടയാളം കൊണ്ട് വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.  അല്ലാഹു പറയുന്നു:

“ഞാൻ  (അല്ലാഹു) ശത്രുത വരുത്തും         നീയും (ശൈത്താൻ) സ്ത്രീയുംനിന്റെ സന്തതിയും അവളുടെ സന്തതിയും തമ്മിലും;അവൻ (അവളുടെ സന്തതി) നിന്റെ (ശൈത്താൻ)  തല തകർക്കുംനിന്റെ സന്തതി അവന്റെ (സ്ത്രീയുടെ സന്തതിയുടെ) കുതികാൽ തകർക്കും

 

ഉൽപ്പത്തി 3:15

ഇത് ഒരു കടംകത പോലെ തോന്നും എങ്കിലും- ഇത് എല്ലാവർക്കും നന്നായി മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നാണു. ഈ ഭാഗം നാം വളരെ ശ്രദ്ധാ പൂർവ്വം വായിക്കുക ആണെങ്കിൽ അവിടെ അഞ്ച് വിവിധ കധാ പാത്രങ്ങളെ കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നു മത്രമല്ല അവ പ്രവചനാത്മകവും ആയ ഒന്നാണു കാരണം അത് ഇനി – ഭാവിയിൽ -സംഭവിക്കുവാനുള്ളതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. (മുകളിൽ വായിച്ച ഭാഗം ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കും എന്ന സൂചന നാം കാണുന്നു).  ഇവിടെയുള്ള കധാ പാത്രങ്ങൾ:

  1. ദൈവം (അല്ലാഹു)
  2. ശൈത്താൻ (അല്ലെങ്കിൽ ഇബ് ലീസ്)
  3. സ്ത്രീ
  4. സ്ത്രീയുടെ സന്തതി
  5. ശൈത്താന്റെ സന്തത

താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കടംകതയുടെ ചിത്രം ഭാവിയിൽ ഈ കദാ പാത്രങ്ങൾ എങ്ങിനെ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ട് ഇരിക്കുന്നു എന്ന് നമുക്ക് വിശദീകരിച്ചു തരുന്നു.  അത് താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

അല്ലാഹു പറുദീസയിൽ വച്ച് നൽകിയ വാഗ്ദത്തിൽ ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടുള്ള കധാ പാത്രങ്ങളും അവ പരസ്പരം തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും

ഇവിടെ ആരാണു സ്ത്രീ എന്ന് പറയുന്നില്ല. എന്നാൽ അല്ലാഹു ഒരു ‘സന്തതിയെക്കുറിച്ച്‘ ശൈത്താന്റെയും (സാത്താൻ) സ്ത്രീയുടെ ‘ഒരു സന്തതിയെക്കുറിച്ചും‘ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.  ഇത് അൽപ്പം നിഗൂഡത നിറഞ്ഞത് ആണു എന്നാൽ നമുക്ക്  ഈ സന്തതിയെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു കാര്യം  അറിയുവാൻ സാധിക്കും.  കാരണം ഈ; ‘സന്തതി‘ യെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ‘അവൻ‘ എന്നും ‘അവനു‘ എന്നും ആണു അതു കൊണ്ടു നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുന്ന കാര്യം അത് ഒരു പുരുഷ പ്രജ ആയിരിക്കും എന്നാണു. ആ ഒരു അറിവു കൊണ്ട് നമുക്ക് ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത ചില വ്യാക്യാനങ്ങളെ ഒഴിവാക്കുവാൻ കഴിയും.  ആ സന്തതി ഒരു ‘പുരുഷൻ‘ ആയതു കൊണ്ട് ഒരിക്കലും ഒരു സ്ത്രീ ആകുവാൻ വഴി ഇല്ല- എന്നാൽ  ‘ആ പുരുഷൻ‘ വരുന്നത് ഒരു സ്ത്രീയിൽ നിന്നും ആണു.  ഒരു ‘പുരുഷ‘ സന്തതി എന്നായതു കൊണ്ട് ആ സന്തതി ഒരിക്കലും ‘അവർ‘ എന്നാകുവാൻ വഴിയില്ല (അതായത് ബഹു വചനം ആയി അല്ല ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്).  അതു കൊണ്ട് ഇവിടെ ഒരു സന്തതി എന്ന് ഇവിടെ സൂചിപിച്ചിരിക്കുന്നത് ഒരു കൂട്ടം ജനത്തെ അല്ല ഒരു പ്രത്യേക രാജ്യത്തെയോ ജന വിഭാഗത്തെയോ ഒരു പ്രത്യേക മത വിഭാഗത്തെയോ അല്ല.  ആ സന്തതിയെ ‘അവൻ‘ എന്ന് സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അത് ഒരിക്കലും ഒരു വസ്തു  അല്ല- ‘അത്‘ അല്ല (ആ സന്ത്തി ഒരു വ്യക്തി ആണു).  ഇതു വളരെ വ്യക്തമാണെങ്കിലും ആ സന്തതി ഒരു പ്രത്യേക മത വിഭാഗത്തെയോ, സംഹിതകളെയോ, പ്രത്യേക തത്വ സംഹിതയേയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല.  അതു കൊണ്ട് ആ സന്തതി (ഉദാഹരണത്തിനു) ക്രിസ്തീയതയോ ഇസ്ലാമോ അല്ല കാരണം അങ്ങിനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ‘അത്‘ എന്ന സൂചകം ഉപയോഗിച്ചേനെ, അത് ഒരു കൂട്ടം ജന വിഭാഗവും അതായത് യഹൂദന്മാർ, മുസ്ലിമുകൾ, ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആയിരുന്നില്ല കാരണം അങ്ങിനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ‘അവർ‘ എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുമായിരുന്നു.  ആരാണു ആ ‘സന്തതി‘ എന്ന്തിനെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോളും നിഗൂഡതകൾ ഉണ്ട് എങ്കിലും നാം നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വരുവാൻ സാധ്യത ഉള്ള ആവശ്യമില്ലാത്ത പല സാധ്യതകളും ഊഹങ്ങളും എടുത്ത് മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്.

ഇവിടെ നാം കാണുന്ന ഒരു കാര്യം ഈ കാര്യങ്ങൾ ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കുവാൻ ഉള്ള ഒരു വാഗ്ദത്തവും ഒരു പ്രത്യേക ഫലം ഉണ്ടാകണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടു കൂടിയ അല്ലാഹുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ഒരു പദ്ധതിയും ആണു എന്നാണു.  ഈ ‘ സന്തതി‘  ഭാവിയിൽ  ശൈത്താന്റെ തല തകർക്കും (അതായത് അവനെ നശിപ്പിക്കും) എന്നാൽ അതേ സമയം ശൈത്താൻ ഭാവിയിൽ  ‘അവന്റെ കുതി കാൽ തകർക്കും‘.  ഈ ഒരു സമയത്തിൽ ഇതിന്റെ നിഗൂഡത എന്താണു എന്ന് തെളിവായി വന്നിട്ടില്ല.  എന്നാൽ നമുക്ക് അറിയാവുന്ന ഒരു കാര്യം ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി നിറവേറുവാൻ പോകുകയാണു എന്നാണു.

ഇവിടെ നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം അല്ലാഹു എന്ത് അബ്രഹാമിനോട് അരുളി ചെയ്തില്ല എന്നതാണു.  അല്ലാഹു ഒരു പ്രത്യേക സന്തതിയെ മനുഷ്യനു  സ്ത്രീക്കു നൽകിയതു പോലെ വാഗ്ദ്ത്തം നൽകിയില്ല.  ഇത് വളരെ ആശ്ചര്യം ഉളവാക്കുന്ന ഒന്നാണു കാരണം തൗറാത്തിലും, സബൂറിലും, ഇൻ ജീലിലും വളരെ വ്യക്തമായി പ്രാധാന്യം നൽകി എഴുതിയിട്ടുള്ള ഒന്നാണു പുത്രന്മാർ ജനിക്കുന്നത് പിതാവിൽ നിന്നും ആണു എന്നത്.  തൗറാത്തിലും, ഇൻ ജീലിലും, സബൂറിലും മിക്കവാറും എല്ലാ വംശാവലി രേഖകളിലും വളരെ പ്രത്യേകമായി എഴുതിയിരിക്കുന്നത് പുരുഷ സന്തതികൾ പിതാവിൽ നിന്നും ജനിച്ചതിനെ സംബന്ധിച്ച് ആണു.  എന്നാൽ ഈ പ്രത്യേക വാഗ്ദത്തം   ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ വച്ച് നൽകപ്പെട്ട ഈ വാഗ്ദത്തം വ്യ്ത്യസ്തം ആയിരുന്നു- ഒരു പ്രുരുഷനിൽ നിന്നും വരുന്ന ‘സന്തതി‘യെക്കുറിച്ച് (ഒരു, ‘അവൻ‘) ഉള്ള വാഗ്ദത്തം അല്ല ഉള്ളത്.  തൗറാത്ത് പറയുന്നത് ഒരു പുരുഷ സന്തതി സ്ത്രീയിൽ നിന്നും വരും എന്നാണു- ഇവിടെ പുരുഷനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും തന്നെ പറയുന്നില്ല.

ഇതുവരെയും ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ പുരുഷന്മാരിലും വെച്ച്, രണ്ട് പേർക്കു മാത്രമേ മാനുഷിക പിതാവ് ഉണ്ടാകാതിരുന്നിട്ടുള്ളൂ. അതിൽ  ആദ്യ വ്യക്തി ആദം നബി (അ.സ) ആയിരുന്നു, അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിനാൽ ഉരുവാക്കപ്പെട്ട വ്യക്തി ആയിരുന്നു.  രണ്ടാമത്തെ വ്യക്തി ഈസൽ മസീഹ് (ഈസാ നബി -അ.സ) ആയിരുന്നു- അദ്ധേഹം ഒരു കന്യകയിൽ ഭൂജാതനായി– അതു കൊണ്ട് അദ്ധേഹത്തിനു ഒരു മാനുഷിക പിതാവ് ഇല്ല.  ഇത് ഈ സന്തതി ഒരു ‘അവൻ‘ എന്നത്, ഒരു ‘അവൾ‘ അല്ല, ‘അവർ‘ അല്ലെങ്കിൽ ‘അത്‘ അല്ല എന്ന നിരീക്ഷണം ഒന്നു കൂടി ഉറപ്പിക്കുന്നതാണു.  ഈസാ അൽ മസീഹ് (അ.സ) സ്ത്രീയിൽ നിന്നും ഉളവായ ഒരു സന്തതി ആണു.  പക്ഷെ അവന്റെ ശത്രു ആരാണു, ആ ‘ശൈത്താന്റെ സന്തതി‘ ആയവൻ ആരാണു?  അതു മുഴുവൻ പരിശോധിക്കുവാൻ ഇവിടെ നമുക്ക് ഇടം തികയാതെ വരുമെങ്കിലും, പ്രവചന പുസ്തകങ്ങൾ ഒരു ‘നാശത്തിന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ചും‘, ‘സാത്താന്റെ സന്തതിയെ‘ പറ്റിയും പറയുന്നു, അവൻ ‘ക്രിസ്തു യേശുവിനു‘ (മസീഹ്) വിരോധമായി ഭരണം നടത്തുവാൻ വരുവാൻ പോകുന്ന വ്യക്തി ആണു എന്ന് വളരെ വ്യക്തമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.  അവൻ ദജ്ജാൽ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു, പിന്നീടുള്ള പ്രവചന പുസ്തകങ്ങൾ വ്യക്തമായി ‘എതിർ ക്രിസ്തുവും‘ ക്രിസ്തുവും (അല്ലെങ്കിൽ മസീഹ്) തമ്മിലുള്ള വരുവാനുള്ള യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ വസ്തുത ഇവിടെ, മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ, വളരെ ചുരുങ്ങിയ നിലയിൽ ആദ്യം  തന്നെ കുറിച്ച് വയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനം, ശൈത്താനും അല്ലാഹുവും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിനു അവസാനത്തിൽ, ഇത് സത്യത്തിൽ ആരംഭിച്ചത് -ആദ്യ പുസ്തകത്തിൽ ആ പ്രവചനം ഉണ്ടായ അന്നു മുതൽ ആണു. ഇതു വയിക്കുംബോൾ പല ചോദ്യങ്ങളും ഉയരാം കൂടാതെ പല ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഇപ്പൊളും നമുക്ക് മറുപടി ലഭിക്കേണ്ടതായി ഉണ്ട്.  ഇവിടെ നിന്നും നാം തുടർന്ന് പരിശോധിക്കുവാൻ പോകുന്നത് തുടർന്നു വരുന്ന പ്രവാചകന്മാർ നമ്മെ എങ്ങിനെ ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ മറുപടി ഏറ്റവും നന്നായി നമുക്ക് നൽകും എന്നും നമ്മുടെ കാല ഖട്ടത്തിനനുസരിച്ച് അവ എങ്ങിനെ മനസ്സിലാക്കാം എന്നുമാണു.  നാം തുടർന്ന് പരിശോധിക്കുവാൻ പോകുന്നത് ആദം നബി (അ.സ) മിന്റെയും ഹവ്വാ ബീവിയുടെയും രണ്ട് പുത്രന്മാരായ – ക്വാബീൽ ഹാബീൽ എന്നിവരുടെ ചരിത്രം ആണു.

Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

ആമുഖം: ഖുർആനിലെ ഇഞ്ചീലിന്റെ മാത്രുക അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് രൂപത്തിൽ

ഞാൻ ഖുർആൻ ആദ്യമായി വായിച്ചപ്പോൾ അത് എന്നെ പലവിധമായി അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.  ഒന്നാമതായി, അതിൽ ഇഞ്ചീലിലെ (സുവിശേഷങ്ങൾ) നേരിട്ടുള്ള പല പരാമർശങ്ങളും ഞാൻ കണ്ടെത്തി.  എന്നാൽ ‘ഇഞ്ചീലിനെ‘ക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നിൽ പ്രത്യേകമായി ജിജ്ഞാസ ഉണര്‍ത്തി. ഖുർആനിൽ ഇഞ്ചീലിനെക്കുറിച്ച് നേരിട്ട് പ്രതിപാദിക്കുന്ന ആയത്തുകൾ താഴെ ചേർക്കുന്നു. ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ച ആ പ്രത്യേക മാത്രുക താങ്കൾക്ക് ഒരു പക്ഷെ നിരീക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.

അവനാണു സത്യസന്ദേശവുമായി, ഈ വേദം (ക്രമാനുഗതമായി‌) ഇറക്കിത്തന്നത്, അത് മുൻ വേദങ്ങളെ ശരിവയ്ക്കുന്നു: അവൻ തൗറാത്തും (മോശയുടെ) ഇഞ്ചീലും (യേശുവിന്റെ) ഇറക്കിക്കൊടുത്തു, മനുഷ്യർക്ക് വഴി കാണിക്കുവാൻ, ശരി തെറ്റുകളെ വേർതിരിച്ചറിയുവാനുള്ള പ്രമാണവും (ശരി തെറ്റുകൾക്കുള്ള ന്യായ വിധിയെക്കുറിച്ച്) അവൻ ഇറക്കിത്തന്നു.അതിനാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞവരാരോ അവർക്ക് കഠിനമായ ശിക്ഷയുണ്ട്.

 

സൂറ 3:3-4 (ആലു ഇമ്രാൻ

അവനെ [യേശുവിനെ] അല്ലാഹു വേദവും യുക്തിക്ഞാനവും, തൗറാത്തും ഇഞ്ചീലും പഠിപ്പിക്കും.

 

സൂറത്ത് 3:48 (ആലു ഇമ്രാൻ)

 

 

വേദക്കാരേ! ഇബ്രാഹീമിന്റെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങളെന്തിനു തർക്കിക്കുന്നു?  തൗറാത്തും ഇഞ്ചീലും അവതരിച്ചത് അദ്ധേഹത്തിനു ശേഷമാണല്ലോ

സൂറ 3:65 (ആലു ഇമ്രാൻ

അവരുടെ കാലടികൾ പിന്തുടർന്ന് (പ്രവാചകന്മാരുടെ) നാം മർ യമിന്റെ മകൻ ഈസായെ നിയോഗിച്ചു, അദ്ദേഹം തൗറാത്തിൽ നിന്ന് തന്റെ മുന്നിലുള്ളവയെ ശരിവെക്കുന്നവനായിരുന്നു: നാം അദ്ദേഹത്തിനു വെളിച്ചവും നേർവഴിയുമുള്ള ഇഞ്ചീൽ നൽകി. അത് തനിക്ക് മുൻപ് വന്ന തൗറാത്തിൽ നിന്നുള്ളവയെ ശരിവെക്കുന്നതായിരുന്നു: ഭക്തന്മാർക്ക് നേർവഴി കാണിക്കുന്നതും സദുപദേശം നൽകുന്നതും.

 

സൂറ 5:66(മാ ഈദ

 

തൗറാത്തും, ഇഞ്ചീലും, തങ്ങളുടെ നാധനിൽ നിന്നു ഇറക്കിക്കിട്ടിയ മറ്റു സന്ദേശങ്ങളും അവർ (വേദക്കാർ) യധാവിധി പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ.

 

സൂറത് 5:66 (മാ ഇദ

പറയുക വേദ വാഹകരെ! തൗറാത്തും, ഇഞ്ചീലും നിങ്ങൾക്ക് അവതരിച്ചു കിട്ടിയ സന്ദേശങ്ങളും യധാവിധി നിലനിർത്തും വരെ നിങ്ങളുടെ നിലപാടുകൾക്ക് ഒരു അടിസ്താനവും ഉണ്ടാവുകയില്ല.

 

സൂറ 5:68 (മാ ഇദ)

നാം നിനക്ക് പ്രമാണവും യുക്തിജ്ഞാനവും, തൗറാത്തും ഇഞ്ചീലും അഭ്യസിപ്പിച്ചു..

 

സൂറ 5:110 മാ ഇദ

…അല്ലാഹു തന്റെ മേൽ പാലിക്കൽ ബാധ്യതയായി നിശ്ചയിച്ച സത്യനിഷ്ടമായ വാഗ്ദാനമാണു, തൗറാത്തിലും, ഇഞ്ചീലിലും, കുർ ആനിലും അതുണ്ട്.

 

സൂറ 9:111 തൗബ

ഇതാണു തൗറാത്തിൽ (ന്യായ പ്രമാണത്തിൽ) അവരുടെ വർണ്ണന, ഇഞ്ചീലിലെ അവരുടെ ഉപമയോ അത് ഇവ്വിധമത്രെ: ഒരു വിള അത് അതിന്റെ കൂമ്പ് വെളിവാക്കി, പിന്നെ അതിനെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി, അങ്ങിനെ അത് കരുത്ത് നേടി, അതിന്റെ കാണ്ഡത്തിൽ നിവർന്നു നിൽക്കുന്നു.

 

സൂറത് 48:29 (ഫത് ഹ്

 

 

നാം ഖുർആനിലെ ഈ ഉദ്ധരണികൾ ഇഞ്ചീലുമായി കൂട്ടിച്ചേർത്തു വയ്ക്കുമ്പോൾ വേറിട്ട് നിൽക്കുന്ന ഒരു വസ്തുത ‘ഇഞ്ചീൽ‘ ഒരിക്കലും സ്വന്ത അസ്തിത്വത്തിൽ മാത്രം നിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല എന്നതാണു.  എല്ലാ സന്ദർഭങ്ങളിലും ‘തൗറാത്ത്‘ (ന്യായ പ്രമാണം) എന്ന പദം അതിനു മുൻപ് നാം കാണുന്നു.  ‘ന്യായ പ്രമാണം‘ എന്നത് മൂസാ നബിയുടെ (അ.സ) പുസ്തകങ്ങൾ ആണു, അവ സാധാരണമായി അറിയപ്പെടുന്നത് മുസ്ലീമുകളുടെ ഇടയിൽ ‘തൗറാത്ത്‘ എന്നും യഹൂദന്മാരുടെ ഇടയിൽ ‘തോറാ‘ എന്നും ആണു.  വിശുദ്ധ ഗ്രന്ധങ്ങളിൽ ഇഞ്ചീൽ (സുവിശേഷങ്ങൾ) അതുല്യമാണു കാരണം അത് ഒരിക്കലും സ്വയമായ ഉദ്ധരണികൾ മാത്രമല്ല അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നത്.  അതിനു വിപരീതമായി തൗറാത്തിലെയും (ന്യായപ്രമാണം), ഖുർആനിലെയും ഉദ്ധരണികൾ പരിശോധിച്ചാൽ അവ രണ്ടും സ്വന്ത അസ്തിത്വത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് നമുക്ക് കണ്ടെത്തുവാൻ  കഴിയുന്നു.

നാം മൂസാക്കു വേദപുസ്തകം നൽകി നന്മ ചെയ്തവർക്കുള്ള അനുഗ്രഹത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണമായി; എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും വിശദീകരണവും മാർഗ്ഗദർശനവും കാരുണ്യവുമായും: അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇതിനെ പിൻപറ്റുകയും സൂക്ഷ്മതയുള്ളവരും ആവുക.

 

സൂറ 6:154-155 (അൽ ബകറ

അവർ ഖുർആനെ സംബന്ധിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നില്ലേ (ശ്രദ്ധയോടെ)? അല്ലാഹു അല്ലാത്ത ആരിൽ നിന്നെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കിൽ അവർ അതിൽ ധാരാളം വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുമായിരുന്നു.

 

സൂറത് 4:82 (അന്നിസാ

മറ്റ് വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞാൽ, വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ‘ഇഞ്ചീലിനെ‘ ക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അത് എല്ലായ്പ്പോഴും അതിനോട് ചേർന്നും പരാമർശിക്കുന്നത്, ‘തൗറാത്തിനു‘ (ന്യായ പ്രമാണം) ശേഷം ആണു.  ഇത് അതുല്യമാണു കാരണം ഖുർആൻ മറ്റ് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ധങ്ങളെ പരാമർശിക്കാതെ സ്വയമായി സംസാരിക്കുന്നു മാത്രമല്ല അത് തൗറാത്തിനെ (ന്യായ പ്രമാണം) ക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നതും മറ്റ് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ധങ്ങളിൽ നിന്നും പരാമർശിക്കാതെയാണു.

പ്രവാചകന്മാരിൽ നിന്നും ഉള്ള ഒരു അടയാളം?

അതു കൊണ്ട് ഈ മാത്രുക (‘ഇഞ്ചീൽ‘ എപ്പോഴും ‘തൗറാത്തിനു‘ ശേഷം പരാമർശിക്കുന്നത്) പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്നതാണോ? ചിലർ ഒരു പക്ഷെ അവ തികച്ചും ആകസ്മികമായി നടക്കുന്ന കാര്യമായതു കൊണ്ട് അവയെ തള്ളിക്കളയാം എന്നോ അല്ലെങ്കിൽ അത് ഇഞ്ചീൽ  ഇങ്ങനെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു സമ്പ്രദായം ആണെന്നോ പറയുമായിരിക്കാം.  എന്നാൽ ഈ ഗ്രന്ധങ്ങളിൽ ഉള്ള ഇങ്ങനെയുള്ള ഈ മാത്രുക വളരെ ഗൗരവമായി എടുക്കുവാൻ ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു.  ഒരു പക്ഷെ അവ നമുക്ക് അല്ലാഹു തന്നെ സ്താപിച്ചിട്ടുള്ള പ്രമാണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുവാൻ   – വളരെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന അടയാളങ്ങൾ ആയിരിക്കും,  അതായത് നമുക്ക് ഇഞ്ചീൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആദ്യം തൗറാത്ത് (ന്യായപ്രമാണം) മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കണം.  തൗറാത്ത് ഇഞ്ചീൽ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മുന്നുപാധിയാണു. അതു കൊണ്ട് ആദ്യം തൗറാത്ത് ഒന്ന് അവലോകനം ചെയ്യുന്നത് സന്ദർഭോചിതമായിരിക്കും മാത്രമല്ല അത് എന്താണു ഇഞ്ചീൽ (സുവിശേഷം)  നന്നായി മനസ്സിലാക്കുവാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നത് എന്ന് പഠിക്കുന്നതിനും സാധിക്കുന്നു. ഖുർആൻ നമ്മോട് ഉറപ്പിച്ചു പ്രസ്താവിക്കുന്നത് ഈ ആദ്യ കാല പ്രവാചകന്മാർ നമുക്ക് ഒരു ‘അടയാളം‘ ആയിരുന്നു എന്നാണു.  ഖുർആൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് പുനർ വിചിന്തനം ചെയ്താൽ:

ആദം സന്തതികളേ! നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് എന്റെ പ്രമാണങ്ങൾ വിവരിച്ചു തരുവാനയി, നിങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെയുള്ള ദൂതന്മാർ വരും- അപ്പോൾ ഭക്തി പുലർത്തുകയും തങ്ങളുടെ ജീവിതം നീതിപൂർവ്വമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ- അവർ പേടിക്കേണ്ടതില്ല- അവർ ദു:ഖിക്കേണ്ടി വരികയും ഇല്ല.  എന്നാൽ നമ്മുടെ വചനങ്ങളെ കള്ളമാക്കിത്തള്ളുകയും അവയുടെ നേരെ അഹന്ത നടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണു നരകാവകാശികൾ. അവരതിൽ സ്തിരവാസികളായിരിക്കും.

 

സൂറ 7:35-36 അൽ അഅറാഫ്

മറ്റു വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞാൽ ഈ പ്രവാചകന്മാർക്ക് അവരുടെ ജീവിതത്തിലും അടയാളങ്ങളിലും ആദാം സന്തതികൾക്ക് (നാം എല്ലാവരും ആദാമിന്റെ സന്തതികൾ ആണു!) ഒരു സന്ദേശം നൽകുവാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അറിവുള്ളവരും വിവേകമുള്ളവരും ഈ അടയാളങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിയ്ക്കും.  അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഇഞ്ചീൽ ആദ്യം തൗറാത്ത് പരിശോധിച്ചു കൊണ്ട് വിചിന്തനം ചെയ്യാം- ആദ്യകാല പ്രവാചകന്മാർ മുതൽ തന്നെ ഏതൊക്കെ അടയാളങ്ങൾ ആണു നേരായ പാത മനസ്സിലാക്കുവാൻ അവർ നമുക്ക് നൽകുന്നത് എന്നത് തുടർന്നു പരിശോധിക്കാം.

നാം ആദ്യം തന്നെ തുടങ്ങുന്നത് ആദാമിന്റെ അടയാളങ്ങ മുതലാണു. തീർച്ചയായും താങ്കൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ധങ്ങളായ തൗറാത്ത്, സബൂർ, ഇഞ്ചീൽ എന്നിവ തിരുത്തപ്പെട്ടു എന്ന ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരം നൽകിക്കൊണ്ട് ആരംഭിക്കണം എന്നായിരിക്കും. ഈ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന ചോദ്യത്തെക്കുറിച്ച് കുർ ആന്താണു പ്രസ്താവിക്കുന്നത്?   അതു പോലെ പ്രവാചക ചര്യകളും? ന്യായ വിധി നാളിൽ തൗറാത്തിനെക്കുറിച്ചു.