ഈസാ മസീഹ് (അ.സ)..നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ കണ്ടെത്തുവാൻ വരുന്നു

സൂറ ഫുസ്സിലത്ത് (സൂറ 41: വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു) ന്യായ വിധി നാളിനെ മുൻ കൂട്ടികാണുന്നു അന്ന് ഓരോ തരത്തിനനുസരിച്ച് ജനം വരിയായി പോകും അന്ന് അവരവരുടെ തൊലി പോലും അവർക്ക് എതിരായി സാക്ഷീകരിക്കും.  അവരോട് അരുളിച്ചെയ്യപ്പെടുന്നത്:

അതത്രെ നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനെപ്പറ്റി നിങ്ങള്‍ ധരിച്ചുവെച്ച ധാരണ: അത്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നാശം വരുത്തി. അങ്ങനെ നിങ്ങള്‍ നഷ്ടക്കാരില്‍പ്പെട്ടവരായിത്തീര്‍ന്നു. സൂറാ ഫുസിലത്ത് 41:23

അവരുടെ അന്ത്യ ന്യായ വിധി എന്നത്

അവര്‍ക്ക്‌ നാം ചില കൂട്ടുകാരെ ഏര്‍പെടുത്തി കൊടുത്തു. എന്നിട്ട്‌ ആ കൂട്ടാളികള്‍ അവര്‍ക്ക്‌ തങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ളതും പിന്നിലുള്ളതും അലംകൃതമായി തോന്നിച്ചു. ജിന്നുകളില്‍ നിന്നും മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും അവര്‍ക്ക്‌ മുമ്പ്‌ കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുള്ള സമുദായങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഇവരുടെ മേലും ( ശിക്ഷയെപറ്റിയുള്ള ) പ്രഖ്യാപനം സ്ഥിരപ്പെടുകയുണ്ടായി. തീര്‍ച്ചയായും അവര്‍ നഷ്ടം പറ്റിയവരായിരുന്നു..

സൂറ ഫുസ്സിലത്ത് 41:25

ഇത് വളരെ ശക്തമായ ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ ആണു നമ്മിൽ പലരും ‘പൂർണ്ണമായും‘ നഷ്ടപ്പെട്ടവർ ആണു.  ഒരു പക്ഷെ ഇത് വായിക്കുന്ന താങ്കൾ പോലും.  ഇത് ഒരു പ്രശ്നം ഉളവാക്കുന്നു സൂറാ അൽ മു‘ മിനുനിൽ കാണുന്നതു പോലെ (സൂറ 23- സത്യ വിശ്വാസികൾ)

അപ്പോള്‍ ആരുടെ ( സല്‍കര്‍മ്മങ്ങളുടെ ) തൂക്കങ്ങള്‍ ഘനമുള്ളതായോ അവര്‍ തന്നെയാണ്‌ വിജയികള്‍.

ആരുടെ ( സല്‍കര്‍മ്മങ്ങളുടെ ) തൂക്കങ്ങള്‍ ലഘുവായിപ്പോയോ അവരാണ്‌ ആത്മനഷ്ടം പറ്റിയവര്‍, നരകത്തില്‍ നിത്യവാസികള്‍

ആരുടെ നന്മ പ്രവർത്തിയുടെ തൂക്കമാണോ കൂടുതലുള്ളത്- അവർ വിജയം കൈ വരിച്ചവർ ആയിരിക്കും.  എന്നാൽ തൂക്കം കുറവുള്ളവർ- അവർ അവരുടെ ആത്മാവിനെ നഷ്ടമാക്കിയവർ ആണു, അവർ നിത്യ നരകത്തിൽ എന്നേക്കും കഴിയേണ്ടി വരും.സൂറാ മു ‘

മിനൂൻ 23:102-103

നല്ല പ്രവർത്തികളുടെ തൂക്കം കൂടുതൽ ഉള്ളവർക്ക് രക്ഷയുടെ പ്രതീക്ഷയുണ്ട്, എന്നാൽ ആ തുലാസിൽ തൂക്കം കുറവാണെങ്കിൽ- അവർ പ്രത്യാശയില്ലാതെ ‘നഷ്ടപ്പെട്ടവർ‘ ആണു.  സൂറാ അൽ മു‘ മിനൂൻ പറയുന്നത് അവർ നാശത്തിലേക്ക്  പോയി എന്നാണു. അങ്ങിനെ മത ചിട്ട അനുസരിക്കുക വഴി ശുദ്ധി പ്രാപിച്ചവർ എന്നും (രക്ഷ പ്രതീക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയുന്നവർ) അങ്ങിനെ അല്ലാത്തവർ എന്നും – അശുദ്ധർ അന്നു ഒരു തരം തിരിവ് ഉണ്ടാകും.  ഈസാ മസീഹ് പ്രത്യേകിച്ച് അശുദ്ധരായവരെ സഹായിക്കുവാനാണു വന്നത് – അതായത് സൂറത്ത് ഫുസ്സിലത്തിലും സൂറത്ത് അൽ മു‘ മിനുലും നാശത്തിനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെ അന്വേഷിച്ച് .

എന്നാൽ പലപ്പോഴും, മത ചിട്ടയുള്ളവർ ദീനീ ബോധമില്ലാത്തവരിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കുകയാണു പതിവ് അങ്ങിനെ അവർ അശുദ്ധർ ആകാതെ സൂക്ഷിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.  ഇത് ഈസാ മസീഹ് (അ.സ) ന്റെ കാലത്തെ മതാധ്യാപകരുടെ കാര്യത്തിലും അങ്ങിനെത്തന്നെ ആയിരുന്നു.  അവർ ശുദ്ധരായി ഇരിക്കേണ്ടതിനു അശുദ്ധരായ വ്യക്തികളിൽ നിന്നും അവരെ ത്തന്നെ അകറ്റി നിർത്തി.  എന്നാൽ ഈസാ മസീഹ് (അ.സ) നമ്മുടെ ശുദ്ധിയും വിശുദ്ധിയും ആണു നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വസ്തുത എന്ന് പഠിപ്പിച്ചു   അങ്ങിനെ അദ്ദേഹം മതപരമായി ശുദ്ധിയില്ലാത്തവരോടു കൂടെ അദ്ദേഹം ഇരിക്കും,  ഇഞ്ചീലിൽ അദ്ദേഹം പാപികളായ വ്യക്തികളുമായി ഇടപെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അത് കണ്ട ശരീയ നിയമം പഠിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുക്കന്മാരുടെ പ്രതികരണവും ഇങ്ങിനെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

ങ്കക്കാരും പാപികളും എല്ലാം അവന്റെ വചനം കേൾപ്പാൻ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു.
ഇവൻ പാപികളെ കൈക്കൊണ്ടു അവരോടുകൂടി ഭക്ഷിക്കുന്നു എന്നു പരീശന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും പറഞ്ഞു പിറുപിറുത്തു.

ലൂക്കോസ് 15:1-2

അതിനാൽ എന്തു കൊണ്ടാണു ഈസാ മസീഹ് (അ.സ) പാപികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും അവരോട് ചേർന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ചെയ്തത്? അദ്ദേഹം പാപം ആസ്വദിച്ചിരുന്നുവോ? പ്രവാചകൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിമർശകർക്ക് അതിനു മൂന്ന് ഉപമകളിൽക്കൂടി, അല്ലെങ്കിൽ കഥകളിൽക്കൂടി മറുപടി പറഞ്ഞു.

നഷ്ടപ്പെട്ട ആടിന്റെ ഉപമ

അവരോടു അവൻ ഈ ഉപമ പറഞ്ഞു:
നിങ്ങളിൽ ഒരു ആൾക്കു നൂറു ആടുണ്ടു എന്നിരിക്കട്ടെ. അതിൽ ഒന്നു കാണാതെ പോയാൽ അവൻ തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതിനെയും മരുഭൂമിയിൽ വിട്ടേച്ചു. ആ കാണാതെപോയതിനെ കണ്ടെത്തുംവരെ നോക്കി നടക്കാതിരിക്കുമോ?
കണ്ടു കിട്ടിയാൽ സന്തോഷിച്ചു ചുമലിൽ എടുത്തു വീട്ടിൽ വന്നു സ്നേഹിതന്മാരെയും അയൽക്കാരെയും വിളിച്ചുകൂട്ടി:
കാണാതെ പോയ എന്റെ ആടിനെ കണ്ടുകിട്ടിയതുകൊണ്ടു എന്നോടു കൂടെ സന്തോഷിപ്പിൻ എന്നു അവരോടു പറയും.
അങ്ങനെ തന്നേ മാനസാന്തരം കൊണ്ടു ആവശ്യമില്ലാത്ത തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതു നീതിമാന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ളതിനെക്കാൾ മാനസാന്തരപ്പെടുന്ന ഒരു പാപിയെച്ചൊല്ലി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അധികം സന്തോഷം ഉണ്ടാകും” എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.

ലൂക്കൊസ് 15:3-7

ഈ കഥയിൽ പ്രവാചകൻ (അ.സ) നമ്മെ ആടുകളോട് ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നു അദ്ദേഹം ആടുകളുടെ ഇടയനായും ഉപമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.  ഏതൊരു ഇടയനും നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകളെ അന്വേഷിച്ചു പോകുന്നതു പോലെ, അദ്ദേഹവും നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ അന്വേഷിച്ച് വന്നിരിക്കുകയാണു.  ഒരു പക്ഷെ താങ്കൾ ചില പാപങ്ങൾ ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് പിടിക്കപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തി ആയിരിക്കാം- ഒരു പക്ഷെ താങ്കളുടെ കുടുംബക്കാർക്ക് പോലും അറിയാത്ത രഹസ്യമായ പാപം ചെയ്യുന്ന ഒരു വ്യക്തി ആയിരിക്കാം.  ഒരു പക്ഷെ താങ്കളുടെ ജീവിതം, അതിന്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളോടും കൂടെ, വളരെ ആശയക്കുഴപ്പം നിറഞ്ഞതാക കൊണ്ട് അത് താങ്കൾ ഒരു നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ ആണു എന്ന ചിന്ത താങ്കൾക്ക് നൽകുന്നുണ്ടാകാം.  ഈ കഥ താങ്കൾക്ക് പ്രത്യാശ നൽകുന്നതാണു കാരണം താങ്കൾക്കു മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വസ്തുത ഈ പ്രവാചകൻ (അ.സ) താങ്കളെ അന്വേഷിച്ചാണു വന്നത് മാത്രമല്ല താങ്കളെ സഹായിക്കുവാനും ആണു വന്നത്.  അദ്ദേഹത്തിനു താങ്കളുടെ ദോഷങ്ങൾ താങ്കളെ നാശത്തിലേക്ക് കൊണ്ടു പോകും മുൻപേ താങ്കളെ രക്ഷിക്കുവാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.

അദ്ദേഹം രണ്ടാമതൊരു കഥ പറഞ്ഞു.

നഷ്ടപ്പെട്ട നാണയത്തിന്റെ ഉപമ

അല്ല, ഒരു സ്ത്രീക്കു പത്തു ദ്രഹ്മ ഉണ്ടു എന്നിരിക്കട്ടെ; ഒരു ദ്രഹ്മ കാണാതെ പോയാൽ അവൾ വിളക്കു കത്തിച്ചു വീടു അടിച്ചുവാരി അതുകണ്ടുകിട്ടുംവരെ സൂക്ഷ്മത്തോടെ അന്വേഷിക്കാതിരിക്കുമോ?
കണ്ടുകിട്ടിയാൽ സ്നേഹിതമാരെയും അയൽക്കാരത്തികളെയും വിളിച്ചുകൂട്ടി: കാണാതെപോയ ദ്രഹ്മ കണ്ടു കിട്ടിയതുകൊണ്ടു എന്നോടുകൂടെ സന്തോഷിപ്പിൻ എന്നു പറയും. അങ്ങനെ തന്നേ മാനസാന്തരപ്പെടുന്ന ഒരു പാപിയെക്കുറിച്ചു ദൈവദൂതന്മാരുടെ മദ്ധ്യേ സന്തോഷം ഉണ്ടാകും” എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.

ലൂക്കോസ് 15:18-10

ഈ കഥയിൽ നാം വിലയേറിയ നാണയങ്ങളും അവിടുന്ന് നമ്മെ അന്വേഷിക്കുന്നവനും ആണു.  വിരോധാഭാസമായുള്ള ഒരു വസ്തുത ആ നാണയം വീട്ടിനകത്ത് എവിടെയോ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു,  എങ്കിലും അതിനു ആ ‘തിരിച്ചറിവ്‘ ഇല്ല എന്നുള്ളതാണു.  അതിനൊരിക്കലും താൻ നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ ആണു എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.  ആ സ്ത്രീക്കാണു അത് നഷ്ടമായിപ്പോയിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നതും അത് ലഭിക്കേണ്ടതിനു വേണ്ടി അവൾ വീടു മുഴുവനും വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ അടിച്ചു വാരുകയും അതിനു വേണ്ടി എല്ലാത്തിന്റെയും അടിയിലും പുറകിലും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, മാത്രമല്ല അവൾ ആ വിലപ്പെട്ട നാണയം കണ്ടെത്തുന്നതു വരെ സംതൃപ്ത അല്ലായിരുന്നു.  ഒരു പക്ഷെ താങ്കൾക്ക് താങ്കൾ ‘നഷ്ടപ്പെട്ടതായി’ തോന്നുന്നില്ലായിരിക്കാം.  എന്നാൽ സത്യത്തിൽ നാം എല്ലാവരും മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടത് ആവശ്യമാണു, താങ്കൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ, താങ്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ ആണു, താങ്കൾക്ക് അത് അനുഭവമാകുന്നുവെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും.  പ്രവാചകന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ താങ്കൾ വളരെ വിലപിടിപ്പുള്ള വ്യക്തിയാണു പക്ഷെ നഷ്ടപ്പെട്ട നാണയം പോലെ ആണു മാത്രമല്ല അദ്ദേഹത്തിനു ആ നഷ്ടം അനുഭവിക്കുവാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് അതു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം എന്താണു മാനസാന്തരം എന്ന് താങ്കൾക്ക് വ്യക്തമാകേണ്ടതിനു അന്വേഷിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ കഥ വളരെ ശക്തിമത്തായതായിരുന്നു.

നഷ്ടമായ മകനെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപമ

11 പിന്നെയും അവൻ പറഞ്ഞതു: “ഒരു മനുഷ്യന്നു രണ്ടു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
12 അവരിൽ ഇളയവൻ അപ്പനോടു: അപ്പാ, വസ്തുവിൽ എനിക്കു വരേണ്ടുന്ന പങ്കു തരേണമേ എന്നു പറഞ്ഞു; അവൻ അവർക്കു മുതൽ പകുത്തുകൊടുത്തു.
13 ഏറെനാൾ കഴിയുംമുമ്പെ ഇളയമകൻ സകലവും സ്വരൂപിച്ചു ദൂരദേശത്തേക്കു യാത്രയായി അവിടെ ദുർന്നടപ്പുകാരനായി ജീവിച്ചു, വസ്തു നാനാവിധമാക്കിക്കളഞ്ഞു.
14 എല്ലാം ചെലവഴിച്ചശേഷം ആ ദേശത്തു കഠിനക്ഷാമം ഉണ്ടായിട്ടു അവന്നു മുട്ടുവന്നു തുടങ്ങി.
15 അവൻ ആ ദേശത്തിലേ പൌരന്മാരിൽ ഒരുത്തനെ ചെന്നു ആശ്രയിച്ചു. അവൻ അവനെ തന്റെ വയലിൽ പന്നികളെ മേയ്പാൻ അയച്ചു.
16 പന്നി തിന്നുന്ന വാളവരകൊണ്ടു വയറു നിറെപ്പാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു എങ്കിലും ആരും അവന്നു കൊടുത്തില്ല.
17 അപ്പോൾ സുബോധം വന്നിട്ടു അവൻ: എന്റെ അപ്പന്റെ എത്ര കൂലിക്കാർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ശേഷിപ്പിക്കുന്നു; ഞാനോ വിശപ്പുകൊണ്ടു നശിച്ചുപോകുന്നു.
18 ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു അപ്പന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവനോടു: അപ്പാ, ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തോടും നിന്നോടും പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
19 ഇനി നിന്റെ മകൻ എന്ന പേരിന്നു ഞാൻ യോഗ്യനല്ല; നിന്റെ കൂലിക്കാരിൽ ഒരുത്തനെപ്പോലെ എന്നെ ആക്കേണമേ എന്നു പറയും എന്നു പറഞ്ഞു.
20 അങ്ങനെ അവൻ എഴുന്നേറ്റു അപ്പന്റെ അടുക്കൽ പോയി. ദൂരത്തു നിന്നു തന്നേ അപ്പൻ അവനെ കണ്ടു മനസ്സലിഞ്ഞു ഓടിച്ചെന്നു അവന്റെ കഴുത്തു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവനെ ചുംബിച്ചു.
21 മകൻ അവനോടു: അപ്പാ, ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തോടും നിന്നോടും പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഇനി നിന്റെ മകൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുവാൻ യോഗ്യനല്ല എന്നു പറഞ്ഞു.
22 അപ്പൻ തന്റെ ദാസന്മാരോടു: വേഗം മേല്ത്തരമായ അങ്കി കൊണ്ടുവന്നു ഇവനെ ധരിപ്പിപ്പിൻ; ഇവന്റെ കൈക്കു മോതിരവും കാലിന്നു ചെരിപ്പും ഇടുവിപ്പിൻ.
23 തടിപ്പിച്ച കാളക്കുട്ടിയെ കൊണ്ടുവന്നു അറുപ്പിൻ; നാം തിന്നു ആനന്ദിക്ക.
24 ഈ എന്റെ മകൻ മരിച്ചവനായിരുന്നു; വീണ്ടും ജീവിച്ചു; കാണാതെ പോയിരുന്നു; കണ്ടുകിട്ടിയിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു; അങ്ങനെ അവർ ആനന്ദിച്ചു തുടങ്ങി.
25 അവന്റെ മൂത്തമകൻ വയലിൽ ആയിരുന്നു; അവൻ വന്നു വീട്ടിനോടു അടുത്തപ്പോൾ വാദ്യവും നൃത്തഘോഷവും കേട്ടു,
26 ബാല്യക്കാരിൽ ഒരുത്തനെ വിളിച്ചു: ഇതെന്തു എന്നു ചോദിച്ചു.
27 അവൻ അവനോടു: നിന്റെ സഹോദരൻ വന്നു; നിന്റെ അപ്പൻ അവനെ സൌഖ്യത്തോടെ കിട്ടിയതുകൊണ്ടു തടിപ്പിച്ച കാളക്കുട്ടിയെ അറുത്തു എന്നു പറഞ്ഞു.
28 അപ്പോൾ അവൻ കോപിച്ചു, അകത്തു കടപ്പാൻ മനസ്സില്ലാതെ നിന്നു; അപ്പൻ പുറത്തു വന്നു അവനോടു അപേക്ഷിച്ചു.
29 അവൻ അവനോടു: ഇത്ര കാലമായി ഞാൻ നിന്നെ സേവിക്കുന്നു; നിന്റെ കല്പന ഒരിക്കലും ലംഘിച്ചിട്ടില്ല; എന്നാൽ എന്റെ ചങ്ങതികളുമായി ആനന്ദിക്കേണ്ടതിന്നു നീ ഒരിക്കലും എനിക്കു ഒരു ആട്ടിൻ കുട്ടിയെ തന്നിട്ടില്ല.
30 വേശ്യമാരോടു കൂടി നിന്റെ മുതൽ തിന്നുകളഞ്ഞ ഈ നിന്റെ മകൻ വന്നപ്പോഴേക്കോ തടിപ്പിച്ച കാളക്കുട്ടിയെ അവന്നുവേണ്ടി അറുത്തുവല്ലോ എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
31 അതിന്നു അവൻ അവനോടു: മകനേ, നീ എപ്പോഴും എന്നോടു കൂടെ ഇരിക്കുന്നവല്ലോ; എനിക്കുള്ളതു എല്ലാം നിന്റെതു ആകുന്നു.
32 നിന്റെ ഈ സഹോദരനോ മരിച്ചവനായിരുന്നു; വീണ്ടും ജീവച്ചു; കാണാതെ പോയിരുന്നു; കണ്ടു കിട്ടിയിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ ആനന്ദിച്ചു സന്തോഷിക്കേണ്ടതാവശ്യമായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു

.ലൂക്കോസ് 15:11-32

ഈ കഥയിൽ നാം ഒന്നുകിൽ മൂത്ത പുത്രനോ, മത കാര്യങ്ങൾക്കു മുൻ ഗണന കൊടുക്കുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ വളരെ ദൂരേക്ക് പോകുന്ന ഇളയ പുത്രനോ ആയിരിക്കും.  മൂത്ത പുത്രൻ മത പരമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ആചരിച്ചു പോന്നുവെങ്കിലും അവനു പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തെ യധാർത്ഥമായി മനസ്സിലാക്കുവാൻ ഒരിക്കലും സാധിച്ചില്ല.  ഇളയ മകൻ അവൻ വീട്ടിൽ നിന്നും വിട്ടു പോന്നപ്പോൾ അവൻ ചിന്തിച്ചത് അവനു സ്വാതന്ത്ര്യം നേടി എന്നാണു പക്ഷെ അവൻ പിന്നീട് തന്നെത്തന്നെ കണ്ടെത്തിയത് അടിമത്വത്തിനും പട്ടിണിക്കും അടിമയായാണു.  പിന്നീട് അവൻ അവന്റെ ‘ചിന്താ ശേഷിയിലേക്ക്’ തിരികെ വന്നു മാത്രമല്ല അവനു തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് തിരികെപോകുവാൻ കഴിയും എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.  തിരികെ പോവുക എന്നത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് അവൻ അവന്റെ ഭവനം വിട്ടു പോയത് തെറ്റാണെന്ന ബോധ്യം അവനു ഉണ്ടായി എന്നാണു, അത് സമ്മതിക്കുന്നതിനു താഴ്മ ആവശ്യമാണു.  ഇത് എന്താണു ‘മാനസാന്തരം’ എന്നത് കൊണ്ട്  പ്രവാചകനായ യഹ് യാ (അ.സ) ധൈര്യത്തോടെ പഠിപ്പിക്കുക വഴി, യധാർത്ഥമായി അർത്ഥമാക്കിയത് എന്നത് വിശദീകരിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രീകരണമാണു.

അവന്റെ അഹങ്കാരം അവൻ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് മടങ്ങി വന്നപ്പോൾ അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും അധികം സ്നേഹം അവനു ലഭിച്ചു.  ചെരുപ്പും, അങ്കിയും, മോതിരവും, വിരുന്നും, അനുഗ്രഹവും, അംഗീകാരവും- ഇവയെല്ലാം സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതാണു.  ഈ കഥ നമ്മെ അല്ലാഹു അത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ സഹായിക്കുന്നു, അവിടുന്ന് നാം അവങ്കലേക്ക് തിരിയണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.  നമ്മെ അവിടുന്ന് അംഗീകരിക്കുവാൻ നമ്മുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ‘മാനസാന്തരം’ മാത്രമാണു അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.  ഇതാണു പ്രവാചകനായ ഈസാ (അ.സ) നാം പഠിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.  ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു സ്നേഹം അംഗീകരിക്കുവാൻ താങ്കളെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുവാൻ തയ്യാറാവുമോ?

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *