Categories
Uncategorized

ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ഇസ്മായീലിനെയാണോ ഇസ് ഹാക്കിനെയാണോ ബലിയർപ്പിച്ചത്?

നാം ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) മിന്റെ ബലിയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ, എന്റെ ഒരു സ്നേഹിതൻ ഉറപ്പായി പറയാറുള്ളത് ഏകദേശം ബലിർപ്പിക്കപ്പെട്ടത് ഹസ്രത് ഇസ്മായീൽ (ഇഷ്മായെൽ)- ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് ഹാജിറാ ബീവിയിൽ ജനിച്ച മകൻ- ഇസ് ഹാക്ക്, സാറായിൽ ഉണ്ടായ ഇളയ മകൻ അല്ല എന്നാണു.  അതുകൊണ്ട്, ഈ സംഭവം ഖുർആനിൽ ഞാൻ വായിച്ചപ്പോൾ അൽഭുതപ്പെട്ടു പോയി.  ഞാൻ അത് കൂട്ടുകാരെ കാണിച്ചപ്പോൾ അവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.  ബ്രാഹീമിന്റെ 3-ആം അടയാളത്തി ഞാൻ ഈ പ്രധാന സംഭവം ശ്രദ്ധിച്ചു, ആ സംഭവം വിവരിക്കുന്ന ഭാഗം മുഴുവനായി ഇവിടെ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.  അപ്പോൾ അത് എന്താണു പറയുന്നത്? അത് പറയുന്ന ആയത്ത് ഒരിക്കൽ കൂടെ ആവർത്തിക്കുന്നു.

(മകൻ) അവനോടൊപ്പം ജോലിചെയ്യുമ്പോൾ (ഗ) രവമുള്ള) അവൻ പറഞ്ഞു: “മകനേ! ഞാൻ നിങ്ങളെ ബലിയർപ്പിക്കുന്നതായി ദർശനത്തിൽ കാണുന്നു: ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാട് എന്താണെന്ന് നോക്കൂ! ” (മകൻ) പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിതാവേ! നിങ്ങൾ കൽപിച്ചതുപോലെ ചെയ്യുക: ക്ഷമയും സ്ഥിരതയും പാലിക്കുന്ന ഒരാൾ അല്ലാഹു ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നീ എന്നെ കണ്ടെത്തും!

അസ്സ്വഫ്ഫാത്ത് 37:102

ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ (അ.സ) മകനെ ബലിയർപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ഭാഗത്ത് മകന്റ് പേരു ഇവിടെ കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അങ്ങിനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ വളരെ പഠനവും അന്വേഷണവും നടത്തുന്നത് വളരെ നല്ലതായിരിക്കും. ഏതെല്ലാം സമയങ്ങളിൽ ഇഷ്മായേൽ (അല്ലെങ്കിൽ ഇസ്മായീൽ) നബിയെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ഖുർ ആൻ മുഴുവൻ താങ്കൾ പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് 12 പ്രാവശ്യം ആണെന്ന് നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കും.

  • അവയിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യം മാത്രമേ തന്റെ പിതാവായ ഇബ്രാഹീം നബിയോടു കൂടെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നുള്ളൂ (2:125, 2:127).
  • അവയിൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം അദ്ധേഹം തന്റെ സഹോദരനായ ഇസ് ഹാക്കിനോടും തന്റെ പിതാവായ ഇബ്രാഹീമിനോടും കൂടെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു (3:84, 4,163, 2:133, 2:136, 2:140).
  • ഭാക്കി അഞ്ചു പ്രാവശ്യം തന്റെ പിതാവിനോടു കൂടെയല്ലാതെയുള്ളതാണു, എന്നാൽ അവ മറ്റ് പ്രവാചകന്മാരോട് കൂടെയാണു പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് (6:86, 14:39, 19:54, 21:85, 38:48).

തന്റെ പിതാവായ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) യോടു കൂടെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നതിൽ  രണ്ടു പ്രാവശ്യവും താങ്കൾക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത് അവിടെ പ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ചും മറ്റ് കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആണു സംസാരിക്കുന്നത് എന്നതാണു- അല്ലാതെ ബലിയർപ്പണത്തെക്കുറിച്ച് അല്ല.

ആ ഭവനത്തെ ( കഅ്ബയെ ) ജനങ്ങള്‍ സമ്മേളിക്കുന്ന സ്ഥലവും ഒരു സുരക്ഷിത കേന്ദ്രവുമായി നാം നിശ്ചയിച്ചതും ( ഓര്‍ക്കുക. ) ഇബ്രാഹീം നിന്ന്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച സ്ഥാനത്തെ നിങ്ങളും നമസ്കാര ( പ്രാര്‍ത്ഥന ) വേദിയായി സ്വീകരിക്കുക. ഇബ്രാഹീമിന്നും ഇസ്മാഈലിന്നും, നാം കല്‍പന നല്‍കിയത്‌, ത്വവാഫ്‌ ( പ്രദക്ഷിണം ) ചെയ്യുന്നവര്‍ക്കും, ഇഅ്തികാഫ്‌ ( ഭജന ) ഇരിക്കുന്നവര്‍ക്കും തലകുനിച്ചും സാഷ്ടാംഗം ചെയ്തും നമസ്കരിക്കുന്ന ( പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്ന ) വര്‍ക്കും വേണ്ടി എന്റെ ഭവനത്തെ നിങ്ങള്‍ ഇരുവരും ശുദ്ധമാക്കിവെക്കുക എന്നായിരുന്നു

 

അൽ- ബഖറ 2:125

ഇബ്രാഹീമും ഇസ്മാഈലും കൂടി ആ ഭവനത്തിന്റെ ( കഅ്ബയുടെ ) അടിത്തറ കെട്ടി ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന സന്ദര്‍ഭവും ( അനുസ്മരിക്കുക. ) ( അവര്‍ ഇപ്രകാരം പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നു: ) ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ നീയിത്‌ സ്വീകരിക്കേണമേ. തീര്‍ച്ചയായും നീ എല്ലാം കേള്‍ക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനുമാകുന്നു.

 

അൽ- ബഖറ 2:127

വിശുദ്ധ ഖുർ ആൻ ഇസ്മായീൽ ആണു ബലിയർപ്പണത്തിനായി പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് എന്ന് ഒരിക്കലും എടുത്ത് പ്രസ്താവിക്കുന്നില്ല, അത് ‘ആ മകൻ‘ എന്ന് മാത്രമാണു പറയുന്നത്. അപ്പോൾ എന്തു കൊണ്ടാണു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെടുവാൻ കൊണ്ടു പോയത് ഇസ്മായീൽ ആണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്?

ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ മക്ന്റെ ബലിയപ്പണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനം

യൂസഫ് അലി എല്ലാവരാലും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യഖ്യാതാവും പരിഭാഷകനുമാണു.  അദ്ധേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം http://al-quran.info എന്ന സൈറ്റിൽ ലഭ്യമാണു.

ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ ബലിയർപ്പണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ  വ്യാഖ്യാനത്തിനു ശേഷം ഏത് മകൻ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് രണ്ട് അടിക്കുറിപ്പുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു.

4071 ഇത് സിറിയയിലെയും പാലസ്തീനിലെയും ഫലപുഷ്ടിയുള്ള ഭൂപ്രദേശത്താണു സംഭവിച്ചത്.  അങ്ങിനെ ജനിച്ച മകൻ, മുസ്ലിം പാരമ്പര്യപ്രകാരം, ഇബ്രാഹീമിന്റെ ആദ്യ ജാതൻ, അതായത്. ഇസ്മായീൽ ആണു.  ആ പേരു തന്നെ മൂലപദമായ സാമിയ, അതായത് കേൾക്കുക, എന്ന പദത്തിൽ നിന്നും വന്നതാണു കാരണം ദൈവം അബ്രഹാമിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടു (വാക്യം 100).  ഇസ്മായീൽ ജനിച്ചപ്പോൾ അബ്രഹാമിന്റെ പ്രായം 86 ആയിരുന്നു

 

ഉൽപ്പത്തി 16:16.

യൂസഫ് അലിയുടെ ഇവിടുത്തെ യുക്തി ‘മുസ്ലിം പാർമ്പര്യം‘ എന്നത് മാത്രമാണു.

4076 നമ്മുടെ ഭാഷ്യം യഹൂദ- ക്രിസ്തീയ ഭാഷ്യമായ ഇപ്പോളത്തെ പഴയ നിയമവുമായി തുലനം ചെയ്യുവാൻ സാധിക്കുമായിരിക്കും.  യഹൂദാ പാരമ്പര്യം, ഇളയ തലമുറയ്ക്ക് മാനം വരത്തക്കവണ്ണം, അവർ ഇസ് ഹാക്കിൽ നിന്നും ഉരുവായവർ ആണു, യഹൂദന്മാരുടെ പൂർവ്വ പിതാക്കന്മാർ, മൂത്ത തലമുറയ്ക്ക് എതിരായി, ഇസ്മായീലിൽ നിന്നും ഉരുവായവർ, അവർ അറബികളുടെ പൂർവ്വ പിതാക്കന്മാർ ആണു, ഈ ബലി ഇസ് ഹാക്കിനെയാണു എന്ന് സമർത്തിക്കുന്നു (ഉൽപ്പത്തി 22:1-18).  ഇസ് ഹാക്ക് അബ്രാഹാമിനു 100 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ആണു ജനിക്കുന്നത് (ഉൽപ്പത്തി 21:15), എന്നാൽ ഇസ്മായീൽ ഇബ്രാഹീമിനു ജനിക്കുന്നത് ഇബ്രാഹീമിനു 86 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ആണു (ഉൽപ്പത്തി 16:16).  ഇസ്മായീൽ അതു കൊണ്ട് ഇസ് ഹാക്കിനേക്കാൾ 14 വയസ്സ് മൂത്തത് ആയിരുന്നു.  ആദ്യ 14 വർഷങ്ങൾ ഇസ്മായീൽ ഇബ്രാഹീമിന്റ് ഏക സന്തതി ആയിരുന്നു; ഒരിക്കലും ഇസ് ഹാക്ക് ഇബ്രാഹീമിന്റെ ഏക ജാതൻ ആയിരുന്നില്ല.  എന്നിട്ടു കൂടി, ബലിയെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, പഴയ നിയമം പറയുന്നത് (ഉൽപ്പത്തി 22:2): ‘പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞത്, നിന്റെ മകനെ, നീ സ്നേഹിക്കുന്ന, നിന്റെ ഏകജാതനായവനെത്തന്നെ, മോറിയാ മലയിൽ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി: അവിടെ അവനെ ഹോമയാഗം അർപ്പിക്കുക…“ എന്നാണു.

തന്റെ അടിക്കുറിപ്പിൽ അദ്ധേഹം വാദിക്കുന്നത് തൗറാത്ത് ‘നിന്റെ മകനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, നിന്റെ ഏകജാതനായ മകൻ…(ഉൽപ്പത്തി 22:2) എന്ന് പറയുന്നു എന്നതും ഇസ്മയേൽ 14 വയസ്സിനു മൂത്തതും ആണു, അതു കൊണ്ട് ഇസ്മായീലിനെ മാത്രമേ ‘ഏക ജാതൻ‘ എന്ന നിലയിൽ ബലിയർപ്പിക്കുവാൻ കഴിയൂ എന്നാണു.  പക്ഷെ അദ്ധേഹം മറന്നു പോയ ഒരു വസ്തുത, തൊട്ടു മുമ്പ് ഉള്ള അദ്ധ്യായത്തിൽ, ഉൽപ്പത്തി 21, ഇബ്രാഹീം നബി(അ.സ) ഇസ്മയീലിനെയും ഹാജിറാ ബീവിയെയും ആ ഭവനത്തിൽ നിന്നും പറഞ്ഞയച്ചു എന്നാണു.  ആകയാൽ, ഉൽപ്പത്തി 22ൽ ഇസ്മായീൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ടതു കൊണ്ട് തന്റെ ഏക ജാതൻ യധാർത്ഥത്തിൽ  ഐസക്ക് ആണു എന്നാണു. അതിന്റെ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ അറിയുവാൻ ഇവിടെ അമർത്തുക.

ഇബ്രാഹീമിന്റെ മകന്റെ ബലി: തൗറാത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം

അതുകൊണ്ട് ഖുർ ആൻ ഏത് മകനെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നില്ല, എന്നാൽ തൗറാത്ത് വളരെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.  തൗറാത്ത് പ്പത്തി 22 ഐസക്ക് എന്ന പേരു ആറു വ്യത്യസ്ത ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു (22:2, 3, 6, 7 (രണ്ടു പ്രാവശ്യം), 9 എന്നീ വാക്യങ്ങളിൽ).

തൗറാത്തിനെ മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ. അ) പിന്തുണയ്ക്കുന്നു

ഹദീസുകളിൽ നിന്നും വ്യക്തമാകുന്നത് ഇന്ന് നാം കാണുന്ന തൗറാത്തിനെ മുഹമ്മദ് നബി (സ്വ. അ) പിന്തുണച്ചിരുന്നു എന്നാണു.  എന്റെ ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പുകളിൽ പല ഹദീസ്സുകൾ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു, അതിൽ ഒരു ഹദീസിൽ നാം വായിക്കുന്നത്

അബ്ദുല്ല ഇബ്നു ഉമർ വിവരിച്ചത്: .. ഒരു കൂട്ടം ജൂതന്മാർ വന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനെ (സ) ഖുഫിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. … അവർ പറഞ്ഞു: ‘അബുൽ കാസിം, ഞങ്ങളുടെ പുരുഷന്മാരിൽ ഒരാൾ ഒരു സ്ത്രീയുമായി പരസംഗം ചെയ്തു; അതിനാൽ അവരുടെമേൽ ന്യായവിധി പ്രഖ്യാപിക്കുക ’. അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനു വേണ്ടി അവർ ഒരു തലയണ വച്ചു, അതിൽ ഇരുന്നു പറഞ്ഞു: “തോറ കൊണ്ടുവരിക”. പിന്നീട് അത് കൊണ്ടുവന്നു. എന്നിട്ട് അയാൾ താഴെ നിന്ന് തലയണ പിൻവലിക്കുകയും അതിൽ തോറ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു: “ഞാൻ നിന്നിലും നിന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയവനിലും ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു.”

 

സുന്നൻ അബൂ ദാവൂദ് പുസ്തകം 38, നമ്പർ. 4434:

ഈസ മസീഹ് (അ.സ) തൗറാത്തിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു

പ്രവാചകനായ് ഈസാ അൽ മസീഹ് (അ.സ) ഇവിടെ നാം കണ്ടതു പോലെ തൗറാത്തിനെ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. ആ ലേഖനത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നത് എന്തെന്നാൽ

18 സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ആകാശവും ഭൂമിയും ഒഴിഞ്ഞുപോകുംവരെ സകലവും നിവൃത്തിയാകുവോളം ന്യായപ്രമാണത്തിൽനിന്നു ഒരു വള്ളി എങ്കിലും പുള്ളി എങ്കിലും ഒരുനാളും ഒഴിഞ്ഞുപോകയില്ല.
19 ആകയാൽ ഈ ഏറ്റവും ചെറിയ കല്പനകളിൽ ഒന്നു അഴിക്കയും മനുഷ്യരെ അങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും; അവയെ ആചരിക്കയും പഠിപ്പിക്കയും ചെയ്യുന്നവന്നോ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ വലിയവൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.

 

മത്തായി 5:18-19

മുന്നറിയിപ്പ്: തൗറാത്തിനെ ഒരിക്കലും പാരമ്പര്യത്തിനു മുകളി വയ്ക്കരുത്

ഏതൊരു പാരമ്പര്യത്തെയും സ്താപിക്കുവാൻ വേണ്ടി   മൂസായുടെ തൗറാത്തിനെ  ഒഴിവാക്കുന്നത് നല്ലതാണു എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.  യധാർത്തത്തിൽ, ഈസാ നബി (അ.സ) ന്യായപ്രാമാണത്തിനെ പ്രാധാന്യം നൽകാതെ ‘പാരമ്പര്യത്തിനു‘ പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്ന മത നേതാക്കളെ നിശിതമായി വിമർശിച്ചിരുന്നു, നാം ഇവിടെ കാണുന്നത് പോലെ:

3 അവൻ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞതു: “നിങ്ങളുടെ സമ്പ്രദായംകൊണ്ടു നിങ്ങൾ ദൈവകല്പന ലംഘിക്കുന്നതു എന്തു?
4 അപ്പനെയും അമ്മയെയും ബഹുമാനിക്ക എന്നും അപ്പനെയോ അമ്മയെയോ ദുഷിക്കുന്നവൻ മരിക്കേണം എന്നും ദൈവം കല്പിച്ചുവല്ലോ.
5 നിങ്ങളോ ഒരുത്തൻ അപ്പനോടു എങ്കിലും അമ്മയോടു എങ്കിലും: നിനക്കു എന്നാൽ ഉപകാരമായി വരേണ്ടതു വഴിപാടു എന്നു പറഞ്ഞാൽ
6 അവൻ അപ്പനെ ബഹുമാനിക്കേണ്ടാ എന്നു പറയുന്നു; ഇങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ സമ്പ്രദായത്താൽ നിങ്ങൾ ദൈവവചനത്തെ ദുർബ്ബലമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
7 കപടഭക്തിക്കാരേ, നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു യെശയ്യാവു:

മത്തായി 15:3-7

പ്രവാചക്ന്റെ ‘പാരമ്പര്യത്തിനു വേണ്ടി യധാർഥ സന്ദേശം ദുർബ്ബലപ്പെടുത്തരുത് എന്ന മുന്നറിയിപ്പ് വളരെ വ്യക്തമാണു

ചാവു കട ചുരുളുക ഇന്നത്തെ തൗറാത്തിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിന്റെ തെളിവുക

താഴെക്കാണുന്ന രേഖാചിത്രം തൗറാത്തിന്റെ ആദ്യകാല കയ്യെഴുത്ത് പ്രതികൾ, ചാവു കടൽ ചുരുളുകൾ, ബി. സി. 200 നു എഴുതപ്പെട്ടതാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.  (കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം). പ്രവാചക്ന്മാർ എന്ത് ഇതിനെക്കുറിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നത് പരിശോധിക്കുന്നത് ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തത നമുക്ക് തരുന്നു.

 

 

ഇന്ന് കാണുന്ന ബൈബിളിന്റെ കയ്യെഴുത്ത് പ്രതികൾ- വളരെ നാളുകൾക്ക് മുൻപുള്ളത

 

Categories
തോറയിൽ നിന്നുള്ള അടയാളങ്ങൾ (Taurat)

ഇബ്രാഹിം നബിയുടെ 2 -ആംഅടയാളം: നീതീകരണം

നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും അല്ലാഹ്ഹുവിൽ നിന്നും എന്താണു വേണ്ടത്? ആ ചോദ്യത്തിനു നമുക്ക് ഒരുപാട് ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിയും, എന്നാൾ ആദാമിന്റെ അടയാളം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് നമുക്ക് ഏറ്റവും അത്യവശ്യമായി വേണ്ടത് നീതീകരണം ആണെന്നതാണു.  അവിടെ നാം നമ്മോട് (ആദാമിന്റെ സന്തതികളോട്) നേരിട്ട് സംസാരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

ആദാമിന്റെ മക്കളേ, നിങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും മികച്ച വസ്ത്രങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ അടയാളങ്ങളിലൊന്നാണ്.

 

സൂറ 7:26

അപ്പോൾ എന്താണു ‘നീതീകരണം‘? തൗറാത്ത് നമ്മോട് അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്

അവൻ പാറ; അവന്റെ പ്രവൃത്തി അത്യുത്തമം. അവന്റെ വഴികൾ ഒക്കെയും ന്യായം; അവൻ വിശ്വസ്തതയുള്ള ദൈവം, വ്യാജമില്ലാത്തവൻ; നീതിയും നേരുമുള്ളവൻ തന്നേ.

 

ആവർത്തനം 32:4

തൗറാത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ നീതീകരണത്തെക്കുറിച്ച് നൽകുന്ന ചിത്രം ഇങ്ങനെ ആണു, നീതീകരണം എന്നത് ഒരു വ്യക്തി ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ തികഞ്ഞവനായി ഇരിക്കുക; ഒരു വ്യക്തിയുടെ എല്ലാ വഴികളും (അൽപ്പം ചിലതോ അല്ലെങ്കിൽ ഏറെയുമോ അല്ല എന്നാൽ മുഴുവനും) നീതിയുള്ളത് ആയിത്തീരുന്നു, ഒരു വ്യക്തി ഒരു ചെറിയ തെറ്റ് (ചെറിയ ഒരു അംശം പോലും) പോലും ചെയ്യുന്നില്ല; അവൻ നീതിമാനാണു. ഇതാണു നീതീകരണം, ഇതാണു അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് തൗറാത്ത് നമ്മോട് വിവരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നമുക്ക് എന്ത് കൊണ്ടാണു നീതീകരണം വേണ്ടത്? നമുക്ക് അതിനുള്ള മറുപടി ലഭിക്കുവാൻ സബൂറിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കാം.  സങ്കീർത്തനം 15 (ദാവൂദ് എഴുതിയത്) ൽ നാം വായിക്കുന്നത്:

ഹോവേ, നിന്റെ കൂടാരത്തിൽ ആർ പാർക്കും? നിന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിൽ ആർ വസിക്കും?
2 നിഷ്കളങ്കനായി നടന്നു നീതി പ്രവർത്തിക്കയും ഹൃദയപൂർവ്വം സത്യം സംസാരിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ.
3 നാവുകൊണ്ടു കരള പറയാതെയും തന്റെ കൂട്ടുകാരനോടു ദോഷം ചെയ്യാതെയും കൂട്ടുകാരന്നു അപമാനം വരുത്താതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ;
4 വഷളനെ നിന്ദ്യനായി എണ്ണുകയും യഹോവാഭക്തന്മാരെ ബഹുമാനിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ; സത്യംചെയ്തിട്ടു ചേതം വന്നാലും മാറാത്തവൻ;
5 തന്റെ ദ്രവ്യം പലിശെക്കു കൊടുക്കാതെയും കുറ്റുമില്ലാത്തവന്നു വിരോധമായി കൈക്കൂലി വാങ്ങാതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ; ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ ഒരുനാളും കുലുങ്ങിപ്പോകയില്ല.

 

സങ്കീർത്തനം15

അല്ലാഹുവിന്റെ ‘വിശുദ്ധ പർവ്വതത്തിൽ‘ ആർ കയറും എന്ന ചോദ്യം ഉയർന്നു വന്നപ്പോൾ, അത് അല്ലാഹുവിനോട് കൂടെ പറുദീസയിൽ ആർക്ക് കഴിയുവാൻ സാധിയ്ക്കും എന്ന് മറ്റൊരു രീതിയിൽ വായിക്കുവാൻ കഴിയും. അതിനു ഉത്തരമായി അവിടെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് നാം വായിക്കുംബോൾ നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത് ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത വ്യക്തിയും, നീതിമാനും (വാ. 2) ആയിരിക്കുന്ന ഒരുവൻ- അവനു മാത്രമേ അല്ലാഹുവിനോട് കൂടെ പറുദീസയിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ കഴിയൂ എന്നാണു. അല്ലാഹു നീതിമാനും സമ്പൂർണ്ണനും ആക കൊണ്ട്2 തന്നോട് കൂടെ ആയിരിക്കേണ്ടതിനു നീതീകരണം ആവശ്യമാണു.

ഇപ്പോൾ നമുക്ക് ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ന്റെ രണ്ടാമത്തെ അടയാളം പരിശോധിക്കാം.  വിശുദ്ധ പുസ്തകങ്ങളിലെ ആ ഭാഗങ്ങൾ വായിക്കുവാൻ ഇവിടെ അമർത്തുക. തൗറാത്തിലെയും കുർ ആനിലെയും വിവരണങ്ങൾ നാം വായിക്കുമ്പോൾ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ‘അവന്റെ വഴി‘ പിന്തുടർന്നു (സൂറ 37:83) എന്നും അങ്ങിനെ ചെയ്ക കൊണ്ട് അദ്ധേഹം ‘നീതീകരണം‘ പ്രാപിച്ചു (ഉൽപ്പത്തി 15:6) – ആദാമിന്റെ അടയാളം നമുക്ക് ആവശ്യമാണു എന്ന് പറയുന്ന അതേ കാര്യം.  അപ്പോൾ നമ്മുടെ മുൻപിലുള്ള പ്രധാന ചോദ്യം: അത് എങ്ങിനെ അദ്ധേഹത്തിനു ലഭിച്ചു? എന്നതാണു.

ഞാൻ സാധാരണമായി ചിന്തിക്കാറുള്ളത് എനിക്ക് നീതീകരണം ലഭിക്കുന്നത് രണ്ടു വിധങ്ങളിൽ ആണു എന്നാണു.  ആദ്യ മാർഗ്ഗം (എന്റെ ചിന്തയിൽ) എനിക്ക് നീതീകരണം ലഭിക്കുന്നത് ഞാൻ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയോ തന്റെ അസ്തിത്വം ഏറ്റു പറയുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ആണു എന്നതാണു.  ഞാൻ അല്ലാഹുവിൽ ‘വിശ്വസിക്കുന്നു‘. ഈ ചിന്തയെ ഉറപ്പിക്കുന്ന കാര്യം, തന്നെ അല്ലേ ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ഉൽപ്പത്തി 15:6 ‘ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു‘ എന്നത് കൊണ്ട് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നത്? പക്ഷെ ഞാൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ധേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്തത് എന്നാണു. അല്ല അല്ലാഹു തനിക്ക് ഉറപ്പായി ഒരു വാഗ്ദത്തം നൽകി- ഒരു മകനെ താൻ അണച്ചു കൊള്ളും എന്ന്.  ആ ഒരു വാഗ്ദത്തം ആണു ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) നു അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. വീണ്ടും നാം ഒന്നു കൂടെ ചിന്തിച്ചാൽ, പിശാച് (ശൈത്താൻ അല്ലെങ്കിൽ ഇബ് ലീസ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു) അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു- എന്നാൽ അവനിൽ നീതിയുടെ അംശം ലവലേശം ഇല്ലാ എന്നത് വളരേ ഉറപ്പായ കാര്യം ആണു.  അപ്പോൾ ലളിതമായി അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നത് അല്ല ‘ആ വഴി‘ എന്നത്. അതു മാത്രം മതിയവുകയില്ല.

രണ്ടാമതായി ഞാൻ സാധാരണമായി കരുതുന്നത് എനിക്ക് നീതീകരണം ലഭിക്കുന്നത് എന്റെ നല്ല പ്രവർത്തികൾ മൂലവും മത പരമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടും എനിക്ക് അല്ലാഹുവിൽ നിന്നും അതു നേടിയെടുക്കാം അല്ലെങ്കിൽ പ്രാപിക്കാം എന്നാണു.  ചീത്ത പ്രവർത്തികളെക്കാൾ നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുക വഴി, അതായത് പ്രാർത്തനകൾ, ഉപവാസം, അല്ലെങ്കിൽ ചില പ്രത്യേക മത പരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക വഴി ഞാൻ നീതികരണം പ്രപിക്കുവാൻ അല്ലെങ്കിൽ നേടിയെടുക്കുവാൻ അർഹൻ, ആണു എന്നതാണു.  എന്നാൽ നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം തൗറാത്തിൽ  ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അല്ല പറയുന്നത്.

അബ്രഹാം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു. ദൈവം (അതായത് അല്ലാഹു) അത് അവനു (അതായത് ഇബ്രാഹീമിനു) നീതിയായി കണക്കിട്ടു.

 

ഉൽപ്പത്തി 15:6

ഇബ്രാഹീം നീതീകരണം ‘നേടുക‘ അല്ലായിരുന്നു; അത് അദ്ധേഹത്തിനു ‘കണക്കിടുക‘ ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ എന്താണു വ്യത്യാസം?  ശരിയാണു, താങ്കൾ എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്ത് ‘സമ്പാദിക്കുക‘ ആണെങ്കിൽ- താങ്കൾ അതിനു അർഹൻ ആണു.  അത് താങ്കൾ ജോലി ചെയ്തതിനു കൂലി വാങ്ങുന്നതിനു തുല്യം ആണു.  എന്നാൽ എന്തെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ പേരിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അതു താങ്കൾക്ക് നൽകപ്പെടുകയാണു.  അത് സമ്പാദിക്കപ്പെട്ടാതോ അർഹതപ്പെട്ടതോ അല്ല.

ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) അല്ലാഹു ഉണ്ടെന്ന് വളരെ ആഴമായി വിശ്വസിച്ച വ്യക്തി ആണു.  അദ്ധേഹം ഒരു പ്രാർത്തനാ മനുഷ്യനും, ധ്യാന നിരതനും, മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു (ലൂത്ത്/ ലോത്തിനെ സഹായിച്ചതും തനിക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്തിക്കുകയും ചെയ്തത് പോലെ).  ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നല്ല നാം മനസ്സിലക്കുന്നത്. ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഇബ്രാഹീമ്ന്റെ വഴി വളരെ ലളിതമാണു അത് കൊണ്ടു തന്നെ നാം അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുവാൻ വഴിയുണ്ട്. തൗറാത്ത് നമ്മോട് പറയുന്നത് ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ)നു നീതീകരണം ലഭിച്ചത് അദ്ധേഹത്തിനു അല്ലാഹു നൽകിയ ഒരു വാഗ്ദത്തം അതു പോലെ വിശ്വസിച്ചത് കൊണ്ടാണു എന്നാണു.  ഇത് സാധാരണമായി നീതീകരണം പ്രാപിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്ന വസ്തുതകൾ അതായത് അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസം മാത്രം മതി, അല്ലെങ്കിൽ കുറെ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും, മത പരമായ കാര്യങ്ങൾ (പ്രാർത്തന, നോമ്പ്, മുതലായവ) ചെയ്താൽ നീതീകരണം പ്രാപിക്കാം എന്ന ചിന്തകളെ തകിടം മറിക്കുന്നതാണു. ഈ വഴി അല്ല ഇബ്രാഹീം തിരഞ്ഞെടുത്തത്.  അദ്ധേഹം ലഭിച്ച വാഗ്ദത്തിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

ഒരു മകനെ ലഭിയ്ക്കും എന്ന വാഗ്ദത്തം വിശ്വസിക്കുക എന്നത് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ഒരു പക്ഷെ ലളിതമെന്നു തോന്നിയാലും അത് തീർച്ചയായും അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യം അല്ല.  ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് ആ വാഗ്ദത്തത്തെ തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിനു അങ്ങിനെയെങ്കിൽ ഈ സമയം കൊണ്ട് ഒരു മകനെ നൽകാമയിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ് നിരാകരിക്കാമായിരുന്നു.  കാരണം ഈ സമയം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ, ഇബ്രാഹീമും സാറായിയും (അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ) വയസ്സു ചെന്നവർ ആയിരുന്നു- മക്കൾ ഉണ്ടാകുവാനുള്ള വയസ്സ് വളരെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.  ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ ആദ്യത്തെ അടയാളത്തിൽ  അദ്ധേഹത്തിന്റെ ജന്മ ദേശം വിട്ട് കനാനിലേക്ക് യാത്ര ആകുമ്പോൾ അദ്ധേഹത്തിനു 75 വയസ്സായിരുന്നു.  ആ സമയം അല്ലാഹു തനിക്ക് ‘വലിയൊരു രാജ്യം‘ ലഭിക്കും എന്ന വാഗ്ദത്തം നൽകി. വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയത് കൊണ്ട് ഇബ്രാഹീമും ഭാര്യയും വളരെ വയസ്സു ചെന്നവർ ആവുകയും തീർച്ചയായും വളരെ നാളുകൾ ആ സമയത്തിനുള്ളിൽ കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർക്ക് ഇപ്പോളും ഒരു മകനും ഇല്ല- അത് കൊണ്ട് തീർച്ചയായും ഒരു ‘ജാതി‘ ആയിട്ടില്ല. “എന്തുകൊണ്ടാണു അല്ലാഹു അങ്ങിനെ ചെയ്യുവാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു മകനെ ആദ്യമേ തന്നില്ല?“, എന്ന് അദ്ധേഹം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടിരിക്കാം. മറ്റൊരു വാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ, അദ്ധേഹം അല്ലാഹുവിൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് അല്ലാഹു കൊടുത്ത ആ വാഗ്ദത്തിൽ ആഴമായി വിശ്വസിച്ചു- ആ വാഗ്ദത്തെക്കുറിച്ച് മുഴുവനായും ഒന്നും ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും അവൻ വിശ്വസിച്ചു. ആ വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിക്കുവാൻ (ഒരു മകൻ ജനിക്കേണ്ട പ്രായം കവിഞ്ഞും ജനിക്കും എന്നത്) താൻ അല്ലാഹു ഒരു അദ്ഭുതം അദ്ദേഹത്തിനും ഭാര്യയ്ക്കും വേണ്ടി ചെയ്യും എന്ന് വിശ്വസിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്നത് അതിനായി കാത്തിരിക്കുക എന്നത് ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നാണു.  തന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും, മറ്റൊരു രീതിയിൽ പറഞ്ഞാൽ, വാഗ്ദത്ത ദേശമായ കനാനിൽ കൂടാരങ്ങളിൽ താമസിച്ചു കൊണ്ട് വാഗ്ദത്ത സന്തതിക്കായി കാത്തിരുന്നത് (കുറെ വർഷങ്ങൾക്കൂടെ) തടസ്സപ്പെട്ടിരുന്നു. നൽകപ്പെട്ട വാഗ്ദത്തം തിരസ്കരിച്ച് അദ്ധേഹം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട തന്റെ ജന്മ ദേശവും തന്റെ സഹോദരനും കുടുംബവും താമസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന  മെസൊപൊട്ടേമിയ സംസ്കാരത്തിലേക്ക് (ആധുനിക ഇറാക്ക്) തിരികെ പോകുന്നത് അതിലും എളുപ്പമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് ആ വാഗ്ദത്തം മുറുകെപ്പിടിച്ച് അതിനായി കാത്തുകൊണ്ട് ജീവിക്കേണ്ടിയിരുന്നു- അതായത് ഓരോരൊ ദിവസവും-വർഷങ്ങളോളം വഗ്ദത്തം ലഭിക്കുവാനായി കാത്തുകൊണ്ട് ഇരിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. തനിക്ക് ലഭിച്ച വാഗ്ദത്തിൽ താൻ ഏറ്റവും വിശ്വസിച്ചു അതുകൊണ്ട് ആ വഗ്ദത്തത്ത്തിനു തന്റെ ജീവിതത്തിലെ വേറെ സാധാരണമായ ഏതു ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കാളും പ്രമുഖസ്താനം ഉണ്ടായിരുന്നു- എല്ലാ സുഖ സൗകര്യങ്ങളേക്കാളും. ശരിയായ അർത്തത്തിൽ, ഒരു വാഗ്ദത്തം പ്രാപിച്ച് എടുക്കുവാൻ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുക എന്നാൽ ജീവിതത്തിലെ സാധാരണമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ത്യജിക്കുക എന്നാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത് കാണിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസവും അല്ലാഹുവിനോട് ഉള്ള സ്നേഹവും ആണു കാണിക്കുന്നത്.

അങ്ങിനെ വാഗ്ദത്തിൽ ‘വിശ്വസിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക‘ എന്നത് മാനസികമായി അതിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുക എന്നതിലും വളരെ അപ്പുറമാണു. ഇബ്രാഹീം നബിക്ക് തന്റെ ജീവിതം, കീർത്തി, സുരക്ഷ, അതതു സമയം നടക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പലതും തന്റെ വാഗ്ദത്തം നേടേണ്ടതിനു നഷ്ടമാക്കേണ്ടിയിരുന്നു.  അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചതു കൊണ്ട് താൻ ക്രിയാത്മകമായും അനുസരണത്തോടെയും കാത്തിരുന്നു.

ഈ അടയാളം കാണിക്കുന്നത് ഇബ്രാഹീം നബി (അ.സ) ഒരു മകനെ ലഭിക്കും എന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദത്തം വിശ്വസിച്ചു, അങ്ങിനെ വിശ്വസിക്ക കൊണ്ടു അദ്ദേഹത്തിനു നീതീകരണം നൽകപ്പെട്ടു, അല്ലെങ്കിൽ കണക്കിടപ്പെട്ടു.  ശരിയായി പറഞ്ഞാൽ ഇബ്രഹീം നബി ഈ വാഗ്ദത്തത്തിനു തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിച്ചു.  അദ്ദേഹത്തിനു വേണമെങ്കിൽ വിശ്വാസം തിരഞ്ഞെടുക്കാതെ തിരികെ തന്റെ ദേശത്തേക്ക് (ആധുനിക ഇറാക്ക്) പോകാമായിരുന്നു.  അല്ലെങ്കിൽ കുറെ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും, മത പരമായ കാര്യങ്ങൾ (പ്രാർത്തന, നോമ്പ്, മുതലായവ) മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുകയും  ചെയ്യുകയും വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിക്കാതെ അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യമായിരുന്നു. പക്ഷെ അങ്ങിനെ ആകുമ്പോൾ മത പരമായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്തു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് തനിക്ക് മുൻപോട്ട് പോകുവാൻ കഴിയും എന്നല്ലാതെ ‘നീതീകരണം‘ പ്രാപിക്കുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. കുർ ആൻ നമ്മോട് പറയുന്നത് പോലെ നാം എല്ലാവരും ആദമിന്റെ മക്കൾ -“നീതിയുടെ വസ്ത്രം- അതാണു ഏറ്റവും നല്ലത്“. ഇതായിരുന്നു ഇബ്രാഹീമിന്റെ വഴി.

നാം ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി. പറുദീസയിൽ കടക്കുവാൻ നമുക്ക് ഏറ്റവും ആവശ്യം ആയിരിക്കുന്ന നീതീകരണം, നാം സമ്പാദിക്കുക അല്ല നമുക്ക് കണക്കിടപ്പെടുകയാണു.  അത് നമുക്ക് കണക്കിടുന്നത് നാം അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദത്തിൽ ആശ്രയിക്ക കൊണ്ടാണു.  പക്ഷെ ആരാണു നീതീകരണത്തിനു വേണ്ടി വില നൽകുന്നത്?  നമുക്ക് 3 ആം അടയാളത്തിൽ തുടരാം.